Η δέσμευση της ΕΕ να αγοράσει αμερικανική ενέργεια αξίας 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της εμπορικής συμφωνίας Turnberry του περασμένου καλοκαιριού - η οποία υπογράφηκε στο γήπεδο γκολφ ιδιοκτησίας του Ντόναλντ Τραμπ στη Σκωτία. Τώρα κάποιοι αρχίζουν να το συνειδητοποιούν.
Το LNG της Ευρώπης
Εκείνη την εποχή, θεωρήθηκε ως ένα απαραίτητο, αν και φιλόδοξο, άνοιγμα στη γοητεία του προέδρου των ΗΠΑ με τους μεγάλους αριθμούς. Ωστόσο, αναγνώρισε επίσης την πραγματικότητα ότι οι ΗΠΑ θα γίνονταν ο κυρίαρχος προμηθευτής υγροποιημένου φυσικού αερίου της ΕΕ τα επόμενα χρόνια, με το μπλοκ να πρόκειται να απαγορεύσει όλες τις ρωσικές εισαγωγές καυσίμου από το 2027.
Την περασμένη εβδομάδα, ωστόσο, έχει εξαπλωθεί ένας επίμονος φόβος ότι η Ευρώπη πέφτει σε μια γνωστή παγίδα.
Η εξάρτηση της Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια αυξήθηκε από μια συμφωνία «φυσικό αέριο για αγωγούς» που συνήφθη μεταξύ της Δυτικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του 1970, και συνεχίστηκε μέχρι που η Ρωσία προμήθευσε σχεδόν το ήμισυ της ζήτησης της ΕΕ για το καύσιμο πριν από την εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Η σύγκρουση έστειλε τις τιμές σε ιστορικά υψηλά καθώς η ΕΕ προσπαθούσε να απογαλακτιστεί από τον εθισμό της, εγείροντας το φάσμα της αποβιομηχάνισης στη Γερμανία και πέραν αυτής.
Οι αγορές ανάμεσα σε Αμερική και Ευρώπη
Η Αμερική παρέχει πλέον σχεδόν το 60% του LNG της ΕΕ. Αν και πιο ακριβό από το ρωσικό φυσικό αέριο αγωγών, αυτές οι προμήθειες πρόκειται να αποτελέσουν το θεμέλιο του μελλοντικού ενεργειακού μείγματος της Ευρώπης - τουλάχιστον μέχρι το μπλοκ να φτάσει στο μηδενικό καθαρό αέριο μέχρι τα μέσα του αιώνα. Έως και το 80% των εισαγωγών LNG θα μπορούσε να προέρχεται από τις ΗΠΑ έως το 2030.
Αυτό έχει μια απλή ένδειξη ενεργειακής εξάρτησης και η πολεμοχαρής ρητορική του Τραμπ για τη Γροιλανδία μετατοπίζει τους υπολογισμούς. Ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, δήλωσε σήμερα ότι οι απειλές για το Αρκτικό νησί αποτελούν «αφύπνιση» για την Ένωση, η οποία «αναζητά ενεργά» να διαφοροποιήσει περαιτέρω τις προμήθειές της σε LNG.
Αυτά επαναλάμβαναν παρόμοια σχόλια τις τελευταίες ημέρες, με τον Fatih Birol, εκτελεστικό διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, να προειδοποιεί ότι η Ευρώπη δεν βάζει όλα τα «αυγά σε ένα καλάθι».
Η ενεργειακή φτώχια της Ευρώπης
Η Ευρώπη είναι ο βασικός αγοραστής ενέργειας των ΗΠΑ και έτσι η προοπτική διακοπής των προμηθειών από τον Τραμπ είναι μικρή, και οι συμφωνίες συνάπτονται μεταξύ εταιρειών, όχι μεταξύ χωρών. Ωστόσο, οποιαδήποτε εξάρτηση θα έδινε στην Αμερική πλεονέκτημα σε ένα ολοένα και πιο εύθραυστο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Το πρόβλημα είναι ότι η Ευρώπη είναι «ενεργειακά φτωχή» και δεν έχει πολλές εναλλακτικές λύσεις. Η παραγωγή της Νορβηγίας είναι ήδη πιεσμένη, ενώ άλλοι μεγάλοι προμηθευτές όπως το Κατάρ έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις για την επαχθή γραφειοκρατία της επιχειρηματικής δραστηριότητας με το μπλοκ - ιδίως τους νόμους που αποσκοπούν στον περιορισμό των περιβαλλοντικών ζημιών και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αλυσίδα εφοδιασμού.
Η πράσινη μετάβαση
Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ΕΕ αποφάσισε να επιταχύνει την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Εν μέσω μιας πράσινης αντίδρασης, το ερώτημα είναι αν μπορεί να το κάνει ξανά.
www.worldenergynews.gr
