Ο ΔΕΔΔΗΕ, στο υπόμνημά του προς τη ΡΑΑΕΥ στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης, σχετικά με τον καθορισμό των κατωφλίων μέγιστης ισχύος που καθορίζουν τις κατηγορίες σημαντικότητας των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής και τις απαιτήσεις γενικής εφαρμογής μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, εξηγεί και τεκμηριώνει τη θέση του για τις αλλαγές που προτείνει ο ΑΔΜΗΕ στα όρια ισχύος και στις τεχνικές απαιτήσεις των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής βάσει του ευρωπαϊκού Κανονισμού RfG (Requirements for Generators).
Ο καθορισμός των κατωφλίων μέγιστης ισχύος που ορίζουν τις κατηγορίες σημαντικότητας των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής είναι κρίσιμη τεχνική και συστημική επιλογή, γιατί στην πράξη καθορίζει ποιοι σταθμοί και με ποιες υποχρεώσεις “συμμετέχουν” ενεργά στη σταθερότητα και την ασφάλεια του ηλεκτρικού συστήματος. Τα κατώφλια ισχύος λειτουργούν ως «φίλτρο» και καθορίζουν ποιες μονάδες θεωρούνται κρίσιμες για τη λειτουργία του Συστήματος και του Δικτύου, και άρα ποιες υποχρεώνονται να διαθέτουν συγκεκριμένες τεχνικές δυνατότητες. Για τον ΔΕΔΔΗΕ ειδικά, τα κατώφλια επηρεάζουν τη δυνατότητα περιορισμού παραγωγής (curtailment), τη διαχείριση συμφόρησης σε τοπικά δίκτυα,την αποφυγή υπερτάσεων και αστάθειας.
Τα κατώφλια ισχύος επηρεάζουν και το συνολικό κόστος του συστήματος. Όταν οι μονάδες παραγωγής δεν υποχρεώνονται να παρέχουν βασικές τεχνικές υπηρεσίες, το βάρος μεταφέρεται σε άλλες λύσεις – όπως ενισχύσεις δικτύων, αποθήκευση ή εφεδρικές μονάδες – με τελικό αποτέλεσμα υψηλότερο κόστος για το σύστημα και, μακροπρόθεσμα, για τους καταναλωτές.
Στον αντίποδα, η υπερβολική μείωση των κατωφλίων μπορεί να αυξήσει το κόστος συμμόρφωσης για μικρούς παραγωγούς και να επηρεάσει την επενδυτική ελκυστικότητα. Γι’ αυτό τα κατώφλια αποτελούν σημείο ισορροπίας μεταξύ τεχνικής ασφάλειας και ανάπτυξης της αγοράς.
Τι υποστηρίζει ο ΔΕΔΔΗΕ
Συνολικά, ο ΔΕΔΔΗΕ στηρίζει την αυστηροποίηση των τεχνικών απαιτήσεων για πολύ μικρές μονάδες ΑΠΕ (μέσω της μετακίνησής τους στην Κατηγορία Β), αλλά απορρίπτει τις αλλαγές που αφορούν μεγαλύτερες κατηγορίες ισχύος, θεωρώντας ότι δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος στο Σύστημα και επιβαρύνουν αδικαιολόγητα την αγορά .
Καταρχάς, ο ΔΕΔΔΗΕ συμφωνεί με την πρόταση να αλλάξει το όριο μεταξύ των Κατηγοριών σημαντικότητας Α και Β. Σήμερα το όριο είναι στο 1 MW, όμως ο Διαχειριστής Δικτύου υποστηρίζει ότι πρέπει να κατέβει στα 100 kW για τις νέες μονάδες. Ο βασικός λόγος είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουν συνδεθεί στο Δίκτυο χιλιάδες μικροί φωτοβολταϊκοί σταθμοί κάτω του 1 MW, οι οποίοι εντάσσονται στην Κατηγορία Α και δεν υποχρεούνται να διαθέτουν κρίσιμες τεχνικές δυνατότητες, όπως η αδιάλειπτη λειτουργία μετά από σφάλμα (fault ride through). Αυτό, σύμφωνα με τον ΔΕΔΔΗΕ, αποδυναμώνει την ασφάλεια του Συστήματος σε συνθήκες υψηλής διείσδυσης ΑΠΕ. Αν το όριο είχε τεθεί εξαρχής στα 100 kW, μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της ισχύος των ΑΠΕ θα εξαιρούνταν από αυτές τις απαιτήσεις. Επιπλέον, τονίζει ότι οι σύγχρονες μικρές μονάδες παραγωγής είναι ήδη τεχνικά ώριμες και μπορούν να καλύψουν τις απαιτήσεις της Κατηγορίας Β, όπως συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, άρα η αλλαγή δεν θα αποθαρρύνει επενδύσεις. Τέλος, η Κατηγορία Β δίνει τη δυνατότητα καλύτερου ελέγχου και περιορισμού της παραγωγής, κάτι που είναι αναγκαίο για τη λειτουργία της αγοράς και του Δικτύου .
Αντίθετα, ο ΔΕΔΔΗΕ διαφωνεί με την πρόταση του ΑΔΜΗΕ να αλλάξουν τα όρια μεταξύ των Κατηγοριών Β/Γ (από 20 MW σε 3 MW) και Γ/Δ (από 75 MW σε 10 MW). Από την ανάλυση των στοιχείων προκύπτει ότι ελάχιστοι σταθμοί στο Δίκτυο έχουν ισχύ πάνω από 3 MW και η συνολική τους ισχύς είναι μικρή σε σχέση με το σύνολο των ΑΠΕ. Επομένως, η ένταξή τους σε ανώτερες κατηγορίες με αυστηρότερες απαιτήσεις (όπως ρύθμιση συχνότητας και απαιτήσεις αέργου ισχύος) δεν θα έχει ουσιαστικό όφελος για το Σύστημα, αλλά θα αυξήσει το κόστος, τη γραφειοκρατία και τον χρόνο για μελέτες και συμμόρφωση. Μάλιστα, σημειώνει ότι η αλλαγή αυτή έρχεται σε ακατάλληλη χρονική στιγμή, λίγους μήνες πριν την αναμενόμενη έκδοση του νέου Κανονισμού RfG 2.0 το 2026 .
Παράλληλα, ο ΔΕΔΔΗΕ ξεκαθαρίζει ότι, βάσει του Κανονισμού, οι απαιτήσεις αέργου ισχύος για τους σταθμούς Κατηγορίας Β δεν πρέπει να καθορίζονται από τον ΑΔΜΗΕ αλλά από τον οικείο Διαχειριστή Δικτύου, δηλαδή τον ίδιο. Γι’ αυτό ζητά να μην περιληφθούν τέτοιες ρυθμίσεις στην υπό αναθεώρηση απόφαση, καθώς ήδη καλύπτονται από τον Κώδικα Διαχείρισης του Δικτύου .
Τέλος, ως προς τις ρυθμίσεις προστασίας τάσης, συχνότητας και νησιδοποίησης, ο ΔΕΔΔΗΕ θεωρεί ότι δεν χρειάζονται πρόσθετοι περιορισμοί στην απόφαση, αφού το υφιστάμενο πλαίσιο προβλέπει ότι όλα αυτά συμφωνούνται και συντονίζονται μεταξύ Διαχειριστή και παραγωγού μέσω των συμβάσεων σύνδεσης και των τεχνικών κωδίκων.
www.worldenergynews.gr
