Το 2025 πραγματοποίησε την πρώτη του ανάπτυξη στον Ειρηνικό, ενισχύοντας τη συνεργασία με τις ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Στο πλαίσιο της αποστολής πραγματοποιήθηκαν κοινές ασκήσεις και προσνηώσεις αεροσκαφών μεταξύ του Charles de Gaulle και αμερικανικών αεροπλανοφόρων, αποδεικνύοντας υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας
Οι ναυμαχίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σηματοδότησαν την άνοδο του αεροπλανοφόρου ως κυρίαρχου μέσου ναυτικής ισχύος, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να ηγούνται διαχρονικά στην ανάπτυξή του. Σήμερα, με τις υπερ-αεροναυτικές πλατφόρμες των κλάσεων Nimitz και Ford, η αμερικανική υπεροχή παραμένει αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη χώρα που διαθέτει πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο.
Η Γαλλία, η οποία έχει κατασκευάσει συνολικά δέκα αεροπλανοφόρα, διατηρεί σε υπηρεσία το Charles de Gaulle (CDG). Είναι η μοναδική χώρα εκτός ΗΠΑ που κατέχει πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο, ενώ η Κίνα φέρεται να κατασκευάζει το τέταρτο δικό της, πιθανότατα επίσης πυρηνικό.
Παρότι μικρότερο από τις αμερικανικές κλάσεις Nimitz και Ford, το CDG παραμένει ένα ιδιαίτερα ισχυρό πολεμικό πλοίο. Διαθέτει σύστημα ατμοκαταπελτών ελαφρώς μικρότερο από εκείνα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων, αλλά συμβατό με αεροσκάφη όπως τα F/A-18E/F Super Hornet και C-2 Greyhound, εφόσον απαιτηθεί.
Ιστορία και τεχνικά στοιχεία
Το Charles de Gaulle αντικατέστησε το συμβατικής πρόωσης Foch το 2001. Ο σχεδιασμός του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, με την τρόπιδα να τοποθετείται το 1989 στα ναυπηγεία DCN στη Βρέστη. Καθελκύστηκε το 1994 και αποτέλεσε το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο που κατασκευάστηκε στη Δυτική Ευρώπη μετά το HMS Ark Royal το 1950.
Αρχικά είχε ονομαστεί Richelieu, όμως το 1987 μετονομάστηκε σε Charles de Gaulle. Η ολοκλήρωσή του καθυστέρησε σημαντικά λόγω δημοσιονομικών περιορισμών και τέθηκε τελικά σε υπηρεσία το 2001, πέντε χρόνια αργότερα από τον αρχικό προγραμματισμό.
Το πλοίο έχει μήκος 261 μέτρα, πλάτος 64 μέτρα και εκτόπισμα 42.000 τόνων (σε πλήρες φορτίο μάχης). Κινείται με δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες πίεσης K15 και δύο ατμοστρόβιλους Alstom, με μέγιστη ταχύτητα 27 κόμβων. Το 2017 ολοκλήρωσε τον κύκλο μέσης ζωής και τον ανεφοδιασμό καυσίμου, ενισχύοντας περαιτέρω τις επιχειρησιακές του δυνατότητες.
Οπλισμός και αεροπορική πτέρυγα
Το CDG διαθέτει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας Aster 15 μέσω εκτοξευτών Sylver, εκτοξευτές Sadral με πυραύλους Mistral μικρού βεληνεκούς και πυροβόλα 20 χιλιοστών για εγγύς άμυνα.
Η αεροπορική του δύναμη μπορεί να φθάσει τα 40 αεροσκάφη: περίπου 30 Rafale M, δύο E-2C Hawkeye, ελικόπτερα NH90 Caïman Marine, Panther ISR και Dauphin για αποστολές έρευνας-διάσωσης.
Επιχειρησιακή δράση
Από το 2001, το Charles de Gaulle έχει αναπτύξει έντονη επιχειρησιακή δράση. Συμμετείχε στην Επιχείρηση Enduring Freedom στο Αφγανιστάν, εκτελώντας εκατοντάδες εξόδους μάχης, ενώ έλαβε μέρος στην επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη το 2011 και στις επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους το 2015.
Το 2025 πραγματοποίησε την πρώτη του ανάπτυξη στον Ειρηνικό, ενισχύοντας τη συνεργασία με τις ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Στο πλαίσιο της αποστολής πραγματοποιήθηκαν κοινές ασκήσεις και προσνηώσεις αεροσκαφών μεταξύ του Charles de Gaulle και αμερικανικών αεροπλανοφόρων, αποδεικνύοντας υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας.
Η ανάπτυξη αυτή είχε σαφές γεωπολιτικό μήνυμα, σε μια περίοδο αυξημένης κινεζικής δραστηριότητας στον Ινδο-Ειρηνικό, υπογραμμίζοντας τη βούληση της Γαλλίας και των συμμάχων της να διατηρήσουν την ελευθερία ναυσιπλοΐας και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Το μέλλον: PANG
Η Γαλλία σχεδιάζει ήδη τον διάδοχο του Charles de Gaulle, το πρόγραμμα Porte-Avions Nouvelle Génération (PANG), ένα μεγαλύτερο και τεχνολογικά προηγμένο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο που αναμένεται να τεθεί σε υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας του 2030.
www.worldenergynews.gr
