Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, παρά τις σημαντικές απουσίες που περιόρισαν το rotation, κατάφερε να επικρατήσει στη μάχη της στρατηγικής στον αγώνα εναντίον του αιωνίου αντιπάλου για την Ευρωλίγκα. Ωστόσο, παρά τη γενικευμένη αίσθηση περί ολοκληρωτικής υπεροχής της τεχνικής ηγεσίας του Ολυμπιακού, μια ψύχραιμη προσέγγιση καταδεικνύει ότι η πραγματικότητα είναι πολυεπίπεδη.
Το «κλειδί» της ερυθρόλευκης επικράτησης εντοπίστηκε στην εξαιρετική λειτουργία της περιφέρειας, με τους Ντιλικίνα και Τζόζεφ να θέτουν τον ρυθμό. Η αμυντική προσέγγιση «σε απόσταση μιας πάσας» αποδείχθηκε ευεργετική, με τον Ντιλικίνα να περιορίζει τη δράση του Κέντρικ Ναν και να παρεμβαίνει καίρια ως help defender.
Παράλληλα, η προσήλωση του Ουόρντ στον περιορισμό του Χέιζ, σε συνδυασμό με τις υποδειγματικές περιστροφές των ΜακΚίσικ και Παπανικολάου, ακύρωσαν τα πλεονεκτήματα που είχε εμφανίσει ο Παναθηναϊκός στις προηγούμενες αναμετρήσεις τους. Ο έλεγχος του ρυθμού και η αποφυγή του transition παιχνιδιού επέτρεψαν στον Ολυμπιακό να θέσει τις βάσεις της νίκης ήδη από το πρώτο ημίχρονο.
Οι πληγές του Παναθηναϊκού
Η «ανυπαρξία» του Σορτς έναντι των δυναμικών γκαρντ του Ολυμπιακού και η υψηλή αυτοπεποίθηση του Ντόρσεϊ δημιούργησαν μια δυσαναπλήρωτη διαφορά. Η μέτρια εικόνα του Χολμς και η επιστροφή του Μήτογλου σε χαμηλές πτήσεις, σε συνδυασμό με την ατυχία του Φαρίντ, ανάγκασαν τον Παναθηναϊκό σε ανορθόδοξα σχήματα που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα.
Οι δύο σύλλογοι φαίνεται να ακολουθούν εκ διαμέτρου αντίθετες τροχιές. Ενώ ο Ολυμπιακός σταθεροποιείται στις προνομιούχες θέσεις της τετράδας, ο Παναθηναϊκός εισέρχεται πρόωρα σε μια περίοδο «αγώνων επιβίωσης».
www.worldenergynews.gr
