Παρά το γεγονός ότι το γερμανικό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε πρόσφατα την κατασκευή 11 GW μονάδων φυσικού αερίου «έτοιμων για υδρογόνο», οι αναλυτές παραμένουν επιφυλακτικοί απέναντι στη νέα τεχνολογία, με έναν να προβλέπει ότι μόνο το 25% αυτών των μονάδων θα λειτουργεί με H₂ έως το 2050
«Η ανάλυσή μας δείχνει ότι έως το 2050 μόνο περίπου το ένα τέταρτο των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο θα λειτουργεί πραγματικά με υδρογόνο, είτε πλήρως είτε σε μίγμα, αντανακλώντας τη διαρκή υψηλή διαφορά κόστους που συνδέεται με την παραγωγή πράσινου υδρογόνου ακόμη και μακροπρόθεσμα», δήλωσε η νορβηγική συμβουλευτική εταιρεία DNV σε πρόσφατη έκθεση.
Οι υπολογισμοί της έδειξαν ότι οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με υδρογόνο θα παράγουν περίπου 8,5 TWh ετησίως έως τα μέσα του αιώνα, δηλαδή μόλις 0,7% της συνολικής παροχής στο δίκτυο.
«Παρά αυτό το φαινομενικά μικρό μερίδιο, η συμβολή αυτών των μονάδων στη σταθερότητα του δικτύου θα είναι κρίσιμη και θα αντιπροσωπεύει σημαντικό μέρος της συνολικής ζήτησης υδρογόνου της Γερμανίας», ανέφερε η έκθεση.
Κρίσιμος παράγοντας για τη μετάβαση
Το γερμανικό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την κατασκευή των μονάδων τον Μάιο, με το σχέδιο - που αναμένεται να λάβει και κοινοβουλευτική έγκριση - να θεωρείται βασικό μέρος της πράσινης ενεργειακής μετάβασης της χώρας, καθώς το πράσινο υδρογόνο παράγεται συνήθως από πλεονάζουσα ανανεώσιμη ενέργεια.
Τα 11 GW νέων μονάδων φυσικού αερίου, μαζί με τα συμπληρωματικά σχέδια για ένα δίκτυο αγωγών υδρογόνου μήκους 9.040 χλμ, αναμενόταν εδώ και καιρό να δημιουργήσουν πρόσθετη ζήτηση για το καύσιμο, αλλά τελικά αυτό παραμένει υπερβολικά ακριβό, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές.
Το υδρογόνο κοστίζει σήμερα περίπου 300 ευρώ/MWh, ενώ το ευρωπαϊκό συμβόλαιο αναφοράς φυσικού αερίου TTF βρίσκεται στα 41,50 ευρώ/MWh.
Για τους περισσότερους καταναλωτές υδρογόνου, ακόμη και οι βραχυπρόθεσμες αυξήσεις στις τιμές του φυσικού αερίου και του πετρελαίου δεν αρκούν για να καταστεί οικονομικά βιώσιμη η χρήση του υδρογόνου, δήλωσε ο David Siegler της συμβουλευτικής εταιρείας BBHC στο Montel.
Οι περισσότερες βιομηχανίες θα χρειαστούν επιδοτήσεις βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα για να υπάρξει θετικό επιχειρηματικό μοντέλο, πρόσθεσε.
«Αυτό είναι πάντα το πρόβλημα. Η βιομηχανία απλώς χρειάζεται ασφάλεια σχεδιασμού».
Απαίτηση για σαφήνεια
Άλλοι ειδικοί συμφώνησαν ότι η βιομηχανία χρειάζεται σαφή εικόνα για την τιμή και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές, ώστε να μπορεί να ξεκινήσει ο σχεδιασμός για μια οικονομία υδρογόνου.
Αν και οι πρώτες νέες μονάδες φυσικού αερίου της Γερμανίας αναμένεται να λειτουργήσουν έως το 2031, η επικρατούσα άποψη είναι ότι καμία από αυτές δεν θα έχει στραφεί στο υδρογόνο πριν από τη δεκαετία του 2040.
Ο Mathias Koch, επικεφαλής έργου για τις ολοκληρωμένες υποδομές του think tank Agora Industry, δήλωσε στο Montel ότι δεν αρκεί απλώς να λέγεται ότι οι νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής είναι «hydrogen ready».
«Η τεχνική δυνατότητα οι μονάδες να μπορούν να μεταβούν στο υδρογόνο δεν αρκεί από μόνη της για να οδηγήσει σε ραγδαία υιοθέτησή του», πρόσθεσε.
«Αυτοί οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν μόνο αν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θέσουν δεσμευτικές ποσοστώσεις και εισαγάγουν συμβάσεις επί διαφοράς (contracts for difference) για τη χρηματοδότησή τους» κατέληξε ο ίδιος.
Παρόλα αυτά, η πρόσφατη διαταραχή στις προμήθειες φυσικού αερίου λόγω του πολέμου στο Ιράν ενδέχεται να οδηγήσει σε επαναξιολόγηση.
Πιο ανθεκτικό σύστημα
«Νομίζω ότι τα θέματα της ασφάλειας εφοδιασμού και της ανθεκτικότητας, και όλα όσα μπορεί να προσφέρει το υδρογόνο, θα έρθουν πλέον πιο έντονα στο προσκήνιο», δήλωσε η Barbara Fischer, διευθύνουσα σύμβουλος της FNB Gas, ένωσης διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς, στο Montel.
«Πρέπει να συνηθίσουμε το γεγονός ότι αυτοί οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι πιθανότατα θα συνεχίσουν να μας συνοδεύουν».
Ωστόσο, ο Siegler είπε ότι μετά από μια αρχικά σταθερή αύξηση έργων, η λεγόμενη επανάσταση του υδρογόνου θα προχωρήσει «με πολύ πιο αργό ρυθμό από ό,τι αναμενόταν πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια».
Παρότι προβάλλεται ως βασικό εργαλείο στη στρατηγική μηδενικών εκπομπών της ΕΕ και παρά τους φιλόδοξους στόχους, η ανάπτυξη του πράσινου υδρογόνου στην περιοχή εμποδίζεται από το υψηλό κόστος, με τους στόχους για την ικανότητα ηλεκτρολυτών να αναμένεται να υπολείπονται κατά 10 φορές, σύμφωνα με αναλυτές που μίλησαν πρόσφατα στο Montel σε πανευρωπαϊκή έκθεση.
www.worldenergynews.gr
