Eις τον Συμεών.
Ἔμφρων σὺ μωρός, ὃς βίον παίζων Πάτερ,
Ὄφιν φρόνιμον λανθάνεις τέλους ἄχρι.
Eις τον Iωάννην.
Ἔρημον εἵλου, ὦ Ἰωάννη μάκαρ,
Δι' ἧς ἔρημα εἰργάσω σαρκὸς πάθη.
Ψευδαέφρων περίφρων Συμεὼν θάνεν εἰκάδι πρώτῃ.
Οι όσιοι πατέρες Συμεών και Ιωάννης, καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας και έζησαν στα χρόνια του βασιλιά Ιουστίνου του νέου (περί το 518 μ.Χ.). Ήταν πολύ φίλοι και έτσι αποφάσισαν να πάνε μαζί στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσουν τούς Αγίους Τόπους.
Αφού προσκύνησαν πήγαν στην Μονή του Αγίου Γερασίμου και έγιναν μοναχοί, από τον όσιο Νίκωνα. Πριν συμπληρωθούν όμως επτά μέρες στο μοναστήρι, έφυγαν για την έρημο όπου διέμειναν μαζί επί σαράντα χρόνια, κάτω από σκληρή άσκηση.
Κατόπιν ο Συμεών επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα και εξέφρασε την επιθυμία μέσω της προσευχής του, να παραμείνει άγνωστος. Πράγματι ο Θεός οικονόμησε έτσι τα πράγματα, που ο Συμεών προσποιούνταν τον χαζό. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Έμεσα της Συρίας, επιτέλεσε πολλά θαύματα και ανεπαύθη εν Κυρίω φτωχός και ταλαιπωρημένος.
Αργότερα έφθασε εκεί και ο Ιωάννης, όπου έμαθε για τον θάνατο του Συμεών και μετά από λίγο καιρό κοιμήθηκε και ο ίδιος.
Πηγή: Saint.gr
Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ - Ελληνική Πατρολογία
(21 Ιουλίου 590 μ.Χ.)
Ο όσιος Συμεών γεννήθηκε γύρω στο 522 μ.Χ. στην πόλη της Έδεσσας της Μεσοποταμίας. Ήταν από πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια. Στην ηλικία των τριάντα ετών πήγε για προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα και έμεινε στη μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη όπου έγινε μοναχός.
Μετά από ένα χρόνο έφυγε κρυφά και πήγε κοντά στην έρημο της Νεκρής Θάλασσας, όπου αγωνίστηκε πολύ σκληρά εναντίον των παθών, της σάρκας και του διαβόλου για πάνω από τριάντα χρόνια. Έφτασε σε τέτοια μέτρα απαθείας που η σάρκα του νεκρώθηκε και ήταν σαν ένα ξύλο.
Το 582, σε ηλικία εξήντα ετών έφυγε από την έρημο και πήγε στην πόλη της Έδεσσας, όπου άρχισε τον δύσκολο δρόμο της σαλότητος.
Μερικές φορές παρουσιαζόταν στους δρόμους και στις πλατείες, σαν να ήταν σε έκσταση, άλλες φορές υποφέροντας από πείνα, έμπαινε στο πρώτο πανδοχείο που θα έβρισκε και έτρωγε ότι βρισκόταν μπροστά του.
Σε κάποια περίπτωση, πριν από ένα μεγάλο σεισμό στην περιοχή, πήγε στην αγορά της πόλης και χτυπούσε τις κολώνες λέγοντας, «Στάσου όρθια, γιατί ο Κύριος σε διατάζει», σε άλλες, «ούτε να σταθείς ούτε να πέσεις».
Πράγματι μετά τον σεισμό, όσες είχε χτυπήσει και ζήτησε να σταθούν έμειναν όρθιες, ενώ οι άλλες που είχε χτυπήσει έγειραν αλλά δεν έπεσαν.
Κάποια μέρα οι ζητιάνοι φίλοι του οσίου που τον αγαπούσαν, γιατί τους έδινε το φαγητό του, είδαν ότι έλειπε δυο μέρες. Πήγαν στην καλύβα του και τον βρήκαν πεθαμένο με σταυρωμένα τα χέρια σαν να κοιμάται κάτω από το κρεβάτι του. Ο σαλός στη ζωή διάλεξε να πεθάνει σαν σαλός. Έδειξε κατά αυτόν τον τρόπο ταπείνωση ακόμη και στον θάνατο του.
Περνώντας το σκήνωμα του μπροστά από το σπίτι ενός νεοβαπτισθέντος Εβραίου, ο νεοφώτιστος άκουσε αγγελικές ψαλμωδίες. Έσκυψε στο παράθυρο να δει από που προέρχονται, αλλά είδε μόνο τους δυο ζητιάνους που μετέφεραν το νεκρό σαλό. Οι άγγελοι του Θεού συνόδευαν τη σωρό του σαλού που είχε ανέβει με την βιοτή του στην αγγελική πολιτεία.
www.worldenergynews.gr
