Ο αριθμός των νεοσσών στην αποικία των αυτοκρατορικών πιγκουίνων του νησιού Coulman μειώθηκε κατά περίπου 69% το 2025 σε σύγκριση με το 2024, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Communications Earth & Environment. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ένα μεγάλο παγόβουνο, το οποίο προσάραξε στα ανοιχτά του νησιού μεταξύ Ιουλίου 2025 και Ιανουαρίου 2026, πιθανότατα περιόρισε την πρόσβαση της αποικίας σε σημαντικές περιοχές αναζήτησης τροφής, αποδεικνύοντας ότι οι μεμονωμένες κινήσεις παγόβουνων μπορεί να επηρεάσουν την επιτυχία αναπαραγωγής ακόμη και όταν οι συνολικές συνθήκες θαλάσσιου πάγου φαίνονται ευνοϊκές.
Οι πιγκουίνοι
Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου (μεταξύ Ιουνίου και Ιανουαρίου), οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι (Aptenodytes forsteri) απαιτούν τόσο σταθερό θαλάσσιο πάγο όσο και αξιόπιστη πρόσβαση σε πηγές τροφής ανοιχτού νερού, ώστε οι ενήλικες να μπορούν να ταΐσουν τα νεοσσά τους που δεν έχουν αναπτυχθεί. Οι συνολικές συνθήκες θαλάσσιου πάγου είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την επιτυχία αναπαραγωγής, αλλά προηγούμενες παρατηρήσεις έχουν υποδείξει ότι και μεμονωμένα μεγάλα παγόβουνα μπορεί να έχουν κάποια επίδραση.
Ο Jeong-Hoon Kim και οι συνεργάτες του διεξήγαγαν δύο εναέριες έρευνες πεδίου της αποικίας των αυτοκρατορικών πιγκουίνων στο νησί Coulman της Ανταρκτικής, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2025. Μέτρησαν 6.658 ζωντανά κοτόπουλα - περίπου 69% λιγότερα από την καταμέτρηση του 2024 και τη μέση καταμέτρηση του 2017-2024.
Κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων πεδίου, οι συγγραφείς παρατήρησαν ένα μεγάλο παγόβουνο να προσαράζεται 3-5 χλμ. βόρεια της αποικίας. Δορυφορικές εικόνες έδειξαν ότι αυτό το παγόβουνο (μήκους περίπου 13,9 χλμ. και πλάτους 4,0 χλμ.) είχε αποκολληθεί τον Μάρτιο του 2025, πλησίασε την αποικία τον Ιούλιο και τελικά προσαράχθηκε στις 28 Ιουλίου, κατά την περίοδο εκκόλαψης.
Τα δεδομένα για τα παγόβουνα
Οι συγγραφείς συνδύασαν τα δεδομένα θέσης του παγόβουνου με ένα λεπτομερές μοντέλο του σχήματος του, που προέκυψε από αεροφωτογραφίες που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Υποστηρίζουν ότι η απότομη νότια όψη του παγόβουνου και η προσγειωμένη θέση του πιθανότατα αύξησαν την απόσταση που χρειάζονταν να διανύσουν οι πιγκουίνοι για να αναζητήσουν τροφή από περίπου 9,3 χλμ. (5,8 μίλια) το 2024 σε περίπου 14,9 χλμ. (9,3 μίλια) το 2025. Προτείνουν ότι αυτή η αυξημένη απόσταση συνέβαλε στη μειωμένη επιτυχία αναπαραγωγής το 2025.
Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η μελέτη καλύπτει μόνο μία εποχή και ότι τα ευρήματα είναι παρατηρησιακά. Ωστόσο, υποδεικνύουν επίσης ότι ενώ τέτοια συμβάντα παγόβουνου είναι απρόβλεπτα και συνήθως προσωρινά, η μελλοντική έρευνα για την αναπαραγωγή των αυτοκρατορικών πιγκουίνων θα πρέπει να εξετάσει τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν αυτά τα συμβάντα παράλληλα με τις ευρύτερες τάσεις.
www.worldenergynews.gr
