Η γεωθερμική ενέργεια είναι, ουσιαστικά, η θερμότητα που παράγεται στο εσωτερικό της Γης από τη διάσπαση ραδιενεργών στοιχείων στον μανδύα του πλανήτη
Η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει κρύψει την αρνητική της στάση απέναντι στην αιολική και την ηλιακή ενέργεια, με περικοπές επιδοτήσεων και αναστολές έργων να αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της ενεργειακής της πολιτικής. Η γεωθερμία, ωστόσο, αποτελεί διαφορετική περίπτωση. Το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας στηρίζει ενεργά την ανάπτυξή της και χρηματοδοτεί ένα πείραμα που επιχειρεί να διαπιστώσει αν η τεχνολογία της υδραυλικής ρωγμάτωσης, γνωστή ως fracking, μπορεί να αξιοποιηθεί για την παραγωγή γεωθερμικής ενέργειας οπουδήποτε στον κόσμο.
Η γεωθερμική ενέργεια είναι, ουσιαστικά, η θερμότητα που παράγεται στο εσωτερικό της Γης από τη διάσπαση ραδιενεργών στοιχείων στον μανδύα του πλανήτη. Το ενεργειακό δυναμικό αυτής της θερμότητας είναι τεράστιο. Σύμφωνα με την Union of Concerned Scientists, σε βάθος μόλις 33.000 ποδιών κάτω από την επιφάνεια της Γης υπάρχει ενεργειακό απόθεμα περίπου 50.000 φορές μεγαλύτερο από την ενέργεια που θα μπορούσε να παραχθεί από το σύνολο των πετρελαϊκών και φυσικών πόρων παγκοσμίως. Η θερμότητα αυτή μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο για θέρμανση όσο και για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Το πρόβλημα βρίσκεται στο βάθος. Τα 33.000 πόδια, δηλαδή περίπου 10 χιλιόμετρα, αποτελούν εξαιρετικά μεγάλο βάθος, ενώ η πρόσβαση στη θερμότητα κάτω από τον φλοιό της Γης είναι τεχνικά δύσκολη και ιδιαίτερα δαπανηρή. Αυτό έχει περιορίσει μέχρι σήμερα την πρακτική αξιοποίηση της γεωθερμίας κυρίως σε περιοχές όπου η θερμότητα βρίσκεται σχετικά κοντά στην επιφάνεια, όπως η Ισλανδία.
Η χρήση της τεχνολογίας fracking θα μπορούσε, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, να αλλάξει αυτή την εικόνα. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να εξετάσει το εργαστήριο FORGE του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας στη Γιούτα.
Το πείραμα βασίζεται στη δημιουργία ενός τεχνητού ταμιευτήρα νερού μέσα σε έναν υπόγειο σχηματισμό πετρώματος. Νερό διοχετεύεται σε μεγάλο βάθος και, μέσω υδραυλικής ρωγμάτωσης, δημιουργούνται στο πέτρωμα οι απαραίτητοι χώροι ώστε να παραμείνει εκεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Καθώς θερμαίνεται από τη θερμότητα του υπεδάφους, το νερό θα αντλείται εκ νέου στην επιφάνεια και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για θέρμανση ή ηλεκτροπαραγωγή.
Το βασικό ερώτημα είναι αν το νερό θα διατηρεί αρκετά υψηλή θερμοκρασία ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ή αν θα ψύχεται υπερβολικά γρήγορα, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας.
«Υπάρχει δυναμικό», δήλωσε στο Bloomberg η Annick Adjei, ανώτερη αναλύτρια ερευνών της Wood Mackenzie. Όπως σημείωσε, το βασικό ζήτημα είναι κατά πόσο το μοντέλο μπορεί να επαναληφθεί με επιτυχία, καθώς απαιτούνται περισσότερα ορόσημα και δεδομένα προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την πορεία της τεχνολογίας.
Το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας υποστηρίζει ότι τα προηγούμενα πειράματα του FORGE έχουν ήδη δώσει ενθαρρυντικές ενδείξεις. Όπως αναφέρει, πριν από δύο χρόνια το εργαστήριο κατάφερε να διεγείρει επιτυχώς τόσο τις γεωτρήσεις εισαγωγής όσο και τις γεωτρήσεις παραγωγής, αναπαράγοντας ουσιαστικά μια διαδικασία fracking που επιτρέπει την παγίδευση νερού μέσα στο πέτρωμα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια, το νερό διοχετεύθηκε στον υπόγειο σχηματισμό με ρυθμό 10 βαρελιών το λεπτό και έφτασε σε θερμοκρασία περίπου 370 βαθμών Φαρενάιτ, δηλαδή σχεδόν 188 βαθμών Κελσίου. Η συγκεκριμένη δοκιμή διήρκεσε 30 ημέρες. Το νέο πείραμα που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γιούτα αναμένεται να διαρκέσει έως και τέσσερις μήνες, με στόχο τη συλλογή πολύ μεγαλύτερου όγκου δεδομένων και την εξαγωγή πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων.
«Τα θετικά αποτελέσματα που έχει επιτύχει το έργο FORGE τα τελευταία χρόνια έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμα για τον κλάδο», δήλωσε η επικεφαλής του FORGE και κύρια ερευνήτρια, Dr. Kristie McLin. Σύμφωνα με την ίδια, η παρατεταμένη κυκλοφορία του νερού αναμένεται να δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τη σταδιακή απώλεια θερμότητας και τις απώλειες νερού, επιτρέποντας στις εταιρείες γεωθερμίας να συνεχίσουν να αναπτύσσονται.
Τα ενθαρρυντικά τεχνικά αποτελέσματα, ωστόσο, αποτελούν μόνο τη μία πλευρά της εξίσωσης. Το κόστος είναι η άλλη και παραμένει σημαντικό εμπόδιο. Παρά τις τεράστιες δυνατότητές της, η γεωθερμική ενέργεια εξακολουθεί να είναι σχετικά ακριβή σε σύγκριση με συμβατικές μορφές παραγωγής, όπως το φυσικό αέριο και ο άνθρακας.
Το κλειστό κύκλωμα που δοκιμάζει το FORGE στη Γιούτα θα μπορούσε να διευρύνει σημαντικά τις περιοχές του πλανήτη όπου μπορεί να αξιοποιηθεί η θερμότητα του υπεδάφους. Για να μετατραπεί όμως η τεχνολογία σε πραγματικά εμπορική λύση, θα πρέπει πρώτα να μειωθεί το κόστος ανάπτυξης και λειτουργίας της.
www.worldenergynews.gr
