AD
Διεθνή

Υποθαλάσσιο καλώδιο 1.600 χλμ. θα μπορούσε να συνδέσει την Ανταρκτική με το παγκόσμιο διαδίκτυο

Υποθαλάσσιο καλώδιο 1.600 χλμ. θα μπορούσε να συνδέσει την Ανταρκτική με το παγκόσμιο διαδίκτυο

Με κόστος έως 620 εκατ. δολάρια, το φιλόδοξο έργο μέσω του Περάσματος του Drake θα αντικαταστήσει τις δορυφορικές συνδέσεις και τη μεταφορά δεδομένων σε «βαλίτσες γεμάτες σκληρούς δίσκους», ενώ θα λειτουργεί παράλληλα ως δίκτυο αισθητήρων για την παρακολούθηση του κλίματος και των σεισμών 

Ένα καλώδιο οπτικών ινών που θα διέσχιζε το Πέρασμα του Drake θα μπορούσε να αποδεσμεύσει τις ερευνητικές βάσεις της Ανταρκτικής από τις δορυφορικές συνδέσεις και τη μεταφορά σκληρών δίσκων, εντάσσοντάς τες στο παγκόσμιο δίκτυο. Αυτό προκύπτει από την τελική μελέτη σκοπιμότητας της Χιλής, η οποία ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διέλευση είναι τεχνικά εφικτή.

Η Salience Consulting και η Pioneer Consulting εκπόνησαν τη μελέτη για τη ρυθμιστική αρχή τηλεπικοινωνιών της Χιλής, Subtel, ενώ η αναπτυξιακή τράπεζα CAF τη χρηματοδότησε, με μερική υποστήριξη από το MCDF Finance Facility, έναν μηχανισμό που ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Κίνας. Η μελέτη προτείνει ένα καλώδιο εξοπλισμένο με όργανα, το οποίο θα διαθέτει ένα αποκλειστικό ζεύγος οπτικών ινών για κάθε σημείο προσαιγιάλωσης στην Ανταρκτική. Στη μελέτη κατονομάζονται επίσης δύο κινεζικές εταιρείες μεταξύ των έξι προμηθευτών που εξέτασε η Subtel.

Τα δεδομένα της έρευνας στην Ανταρκτική εξακολουθούν να μεταφέρονται εκτός ηπείρου με φυσικό τρόπο, μέσω σκληρών δίσκων που μεταφέρονται με πλοία και αεροπλάνα, «σε βαλίτσες γεμάτες σκληρούς δίσκους», όπως δήλωσε ο Juan Pablo, επικεφαλής ομάδας της προκαταρκτικής μελέτης σκοπιμότητας.

Η μελέτη εξετάζει μια ελάχιστη διαμόρφωση, η οποία θα εξυπηρετεί τρεις ομάδες εγκαταστάσεων γύρω από το νησί Κινγκ Τζορτζ και τη βόρεια Χερσόνησο της Ανταρκτικής, καθώς και μια βέλτιστη διαμόρφωση με εννέα σημεία προσαιγιάλωσης στην Ανταρκτική.

Σύνδεση με βάσεις

Η διαδρομή με εννέα σημεία προσαιγιάλωσης θα συνέδεε ερευνητικές βάσεις που διαχειρίζονται η Χιλή, η Αργεντινή, η Βραζιλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Όλες θα τροφοδοτούνταν από σημεία προσαιγιάλωσης στην Πούντα Αρένας και το Πουέρτο Γουίλιαμς στη νότια Χιλή, με τη σύνδεση να περνά από το Πέρασμα του Ντρέικ. Σύμφωνα με το The Maritime Executive, η ελάχιστη εκδοχή του έργου θα κόστιζε περίπου 370 εκατ. δολάρια, ενώ η βέλτιστη διαμόρφωση περίπου 620 εκατ. δολάρια.

Η μελέτη αναφέρει τέσσερα χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν το έργο από ένα εμπορικό υποθαλάσσιο καλώδιο:

τις ακραίες καιρικές συνθήκες στο Πέρασμα του Drake,
τη διάβρωση από τους πάγους (ice scour) στα σημεία προσαιγιάλωσης της Ανταρκτικής,
τις μεθόδους εγκατάστασης που δεν χρησιμοποιούνται συνήθως στην Ανταρκτική και
την πρόθεση ενσωμάτωσης αισθητήρων SMART, οι οποίοι θα μετρούν τη θερμοκρασία και την πίεση στον πυθμένα της θάλασσας, καθώς και τη σεισμική επιτάχυνση, για την παρακολούθηση του κλίματος και των τσουνάμι.

Κάθε σημείο προσαιγιάλωσης στην Ανταρκτική θα διαθέτει ένα αποκλειστικό ζεύγος οπτικών ινών, με χωρητικότητα 15 έως 30 Tbit/s, μέσω τεχνολογίας διαίρεσης του χώρου (space-division multiplexing). Κάθε ερευνητική βάση θα μπορεί να επιλέγει ανεξάρτητα τον δικό της εξοπλισμό μετάδοσης.

Για την προστασία από τη διάβρωση που προκαλεί ο πάγος σε βάθος περίπου 340 μέτρων, ο σχεδιασμός προβλέπει οριζόντια κατευθυνόμενη διάτρηση στα σημεία προσαιγιάλωσης στην Ανταρκτική και καλώδιο με διπλή θωράκιση. Η εγκατάσταση θα πραγματοποιούνταν σε τρία καλοκαίρια του νότιου ημισφαιρίου, μέσα στο χρονικό παράθυρο ευνοϊκού καιρού από τον Δεκέμβριο έως τον Ιανουάριο.

Το αίτημα της Subtel για πληροφορίες απευθύνθηκε στις Alcatel Submarine Networks της Γαλλίας, NEC της Ιαπωνίας, SubCom των ΗΠΑ, Xtera του Ηνωμένου Βασιλείου και στις δύο κινεζικές εταιρείες HMN Technologies και FibreHome.

Η HMN Technologies είναι η πρώην Huawei Marine Networks, η οποία πουλήθηκε στη Hengtong μετά τις αμερικανικές κυρώσεις και εντάχθηκε στη Entity List του αμερικανικού υπουργείου Εμπορίου το 2020. Η Ουάσιγκτον εδώ και χρόνια προσπαθεί να αποκλείσει την εταιρεία από έργα υποθαλάσσιων καλωδίων στον Ειρηνικό.

Γεωπολιτική και περιορισμοί

Η μελέτη αναγνωρίζει αυτή την παράμετρο, κατατάσσοντας τη γεωπολιτική της χρηματοδότησης και τους περιορισμούς στις προμήθειες μεταξύ των βασικών κινδύνων του έργου. Προτείνει, μεταξύ άλλων, «ουδετερότητα εκ σχεδιασμού», χρήση dark fiber και εξοπλισμό μετάδοσης που ελέγχεται από τους ίδιους τους χρήστες, ώστε κανένας πάροχος να μην μπορεί να διαβάζει την κίνηση δεδομένων κάποιου άλλου.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση, υπάρχει και εδώ κινεζική διάσταση μέσω του MCDF Finance Facility, ενός μηχανισμού με έδρα το Πεκίνο που συνδέεται με την Πρωτοβουλία Belt and Road. Το γεγονός αυτό έρχεται αντιμέτωπο με την προσπάθεια δυτικών χωρών να απομακρύνουν κινεζικές εταιρείες και κινεζικά κεφάλαια από τις υποδομές υποθαλάσσιων καλωδίων για λόγους ασφαλείας. Η ίδια πίεση επηρεάζει και άλλα έργα, όπως ένα υποθαλάσσιο καλώδιο στη Μαύρη Θάλασσα που σχεδιάζεται έτσι ώστε να παρακάμπτει τη Ρωσία.

Η μελέτη δεν φτάνει στο σημείο να εισηγηθεί την κατασκευή του καλωδίου. Αντίθετα, προτείνει μια σταδιακή διαδικασία που θα αντιμετωπίσει πρώτα τα ζητήματα χρηματοδότησης και πολιτικής, πριν υπογραφούν τα ακριβά συμβόλαια προμήθειας.

Η Χιλή έχει διαβιβάσει τις εκθέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο αναμένεται να τις παρουσιάσει στο Συμβούλιο Πολιτικής της Ανταρκτικής της χώρας. Οποιαδήποτε κατασκευή θα απαιτούσε επίσης συμφωνία με τα άλλα κράτη της Ανταρκτικής, των οποίων οι βάσεις βρίσκονται πάνω στην προτεινόμενη βέλτιστη διαδρομή.

www.worldenergynews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Δείτε επίσης