Αύξηση 80% σε σχέση με το 2024, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας ο οποίος θεωρεί ότι το υδρογόνο δεν είναι προσωρινή τάση
Το υδρογόνο χαμηλών εκπομπών δεν είναι απλώς μια προσωρινή τάση και η υιοθέτησή του θα μπορούσε σύντομα να φτάσει την ταχεία ανάπτυξη που παρατηρήθηκε στην ηλιακή και υπεράκτια αιολική ενέργεια κατά τα έτη διαμόρφωσής τους, σύμφωνα με τον IEA (Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας).
Ο τομέας έχει βιώσει σημαντικές διορθώσεις πρόσφατα οι οποίες είναι φυσιολογικές για τις αναδυόμενες βιομηχανίες, σύμφωνα με την έκθεση Energy Technology Perspectives 2026 που δημοσιεύθηκε στις 30/3.
Οι εξελίξεις δεν έχουν ανταποκριθεί στις προσδοκίες που τέθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2020.
Πολλά έργα έχουν αναβληθεί ή ακυρωθεί και πολλές εταιρείες έχουν αντιμετωπίσει πτώχευση.
Ως αποτέλεσμα, οι προβλέψεις για την παραγωγή και την κατανάλωση έχουν μειωθεί απότομα.
Ωστόσο, ο IEA επεσήμανε ότι είναι σύνηθες για τις τεχνολογίες να περνούν από περιόδους ενθουσιασμού που ακολουθούνται από ενοποιήσεις πριν εγκατασταθούν γύρω από τις πιο βιώσιμες ευκαιρίες.
Ενώ η «φούσκα του υδρογόνου μπορεί να χάνει την ορμή της, δεν βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης».
Οι παγκόσμιες επενδύσεις σε υδρογόνο χαμηλών εκπομπών έφτασαν τα 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, αντιπροσωπεύοντας αύξηση 80% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με τον IEA.
Από το 2009 έως το 2023, η παγκόσμια δυναμικότητα ηλεκτρολυτών αυξήθηκε από 100 MW σε 1 GW.
Ο IEA προβλέπει ότι η δυναμικότητα θα προσεγγίσει τα 5 GW μέχρι το τέλος του 2025, με την Κίνα να συνεισφέρει περίπου το 40% αυτού του συνόλου.
Με βάση τις οριστικές επενδυτικές αποφάσεις, η παγκόσμια δυναμικότητα ηλεκτρολυτών θα μπορούσε να φτάσει τα 26 GW έως το 2030, υποδεικνύοντας πενταπλάσια αύξηση. Έργα που θεωρούνται ότι έχουν «ισχυρή δυνατότητα να τεθούν σε λειτουργία έως το 2030» θα μπορούσαν να ανεβάσουν αυτό το ποσοστό σε περίπου 65 GW. Αυτή η τροχιά ανάπτυξης θα αναπαράγει την αρχική επέκταση της ηλιακής και της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, δήλωσε ο IEA.
Όταν συμπεριληφθούν άλλες μέθοδοι παραγωγής χαμηλών εκπομπών, η παραγωγή θα μπορούσε να φτάσει τα 4,2 εκατομμύρια τόνους ετησίως από έργα με «εξασφαλισμένες επενδύσεις» και περίπου τα 10 εκατομμύρια τόνους ετησίως όταν ληφθούν υπόψη πρόσθετες πιθανές μονάδες.
Τι πρέπει να κάνουν οι κυβερνήσεις
Ο IEA τόνισε ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να παρέχουν πιο στοχευμένη υποστήριξη για την προώθηση της παραγωγικής διαδικασίας των έργων. Αυτό περιλαμβάνει την ενθάρρυνση της ζήτησης για υπάρχουσες εφαρμογές υδρογόνου και την ανάπτυξη των απαραίτητων υποδομών. Επίσης, επεσήμανε τα εμπόδια για νέα έργα, όπως ο ανταγωνισμός από κέντρα δεδομένων και άλλες ενεργοβόρες βιομηχανίες για την παροχή ενέργειας και τη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη υποδομών.
Ο IEA ανέφερε ότι η πρόσφατη αύξηση του κόστους των ηλεκτρολυτών (λόγω του πληθωρισμού και των προβλημάτων της αλυσίδας εφοδιασμού) μπορεί να μειωθεί τα επόμενα χρόνια καθώς βελτιώνεται η κλίμακα και η εμπειρία.
Χάσμα μεταξύ της παραγωγής έως το 2030
Βλέπει ότι ορισμένες χώρες (ιδίως η Κίνα), είναι σε θέση να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ της ανανεώσιμης παραγωγής υδρογόνου και της συμβατικής παραγωγής έως το 2030.
Σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης, οι υποστηρικτικές πολιτικές θα μπορούσαν να μειώσουν το κόστος σε κάτω από 1 δολάριο ανά κιλό μέχρι τότε, πρόσθεσε.
www.worldenergynews.gr
