Καθώς ο κόσμος αναζητά πηγές ενέργειας χαμηλών εκπομπών, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μια δυνητικά σημαντική πηγή καθαρής ενέργειας κάτω από το κόκκινο έδαφος της Δυτικής Αυστραλίας.
Το τεράστιο κοίτασμα
Κάτω από την περιοχή Pilbara της Δυτικής Αυστραλίας, τεράστια κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος περιέχουν μαγνητίτη που μπορεί να κάνει περισσότερα από το να παρέχει πρώτη ύλη για τη βιομηχανία. Έρευνα από το Πανεπιστήμιο Edith Cowan (ECU) υποδηλώνει ότι το ορυκτό θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην παραγωγή φυσικού υδρογόνου, ένας πόρος που οι ερευνητές λένε ότι θα μπορούσε τελικά να συμβάλει στην ενεργειακή βιομηχανία της Αυστραλίας.
Ο μαγνήτης
Ο μαγνητίτης μπορεί να παράγει αέριο υδρογόνο όταν αντιδρά με ζεστό νερό βαθιά στο υπέδαφος. Οι ερευνητές της Σχολής Μηχανικών του ECU έχουν επίσης εντοπίσει έναν τρόπο για να διεγείρουν αυτή τη διαδικασία με την έγχυση ενός διαλύματος σε σχηματισμούς σιδήρου με ζώνες, αυξάνοντας ενδεχομένως την ποσότητα φυσικού υδρογόνου που θα μπορούσε να είναι προσβάσιμο.
«Η Αυστραλία θα μπορούσε να βρίσκεται σε ένα τεράστιο, ανεκμετάλλευτο ενεργειακό απόθεμα - και το δυναμικό είναι τεράστιο», δήλωσε ο Αναπληρωτής Καθηγητής Alireza Keshavarz.
«Υπάρχει αρκετό υδρογόνο για να επωφεληθεί η Αυστραλία για γενιές και ενδεχομένως αρκετό για να γίνουμε ένας σημαντικός εξαγωγέας καθαρής ενέργειας στον υπόλοιπο κόσμο».
Ζεστό νερό αναδημιούργησε συνθήκες σε βάθος υπόγειου εδάφους
Για να διερευνήσουν εάν η διαδικασία θα μπορούσε να λειτουργήσει υπό ρεαλιστικές συνθήκες υπόγειου εδάφους, οι ερευνητές τοποθέτησαν δείγματα μαγνητίτη σε νερό στους 200°C και σε υψηλή πίεση για 60 ημέρες, αναδημιουργώντας συνθήκες που βρίσκονται βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Τα πειράματα παρείχαν λεπτομερή στοιχεία για το πώς μπορεί να σχηματιστεί φυσικό υδρογόνο υπόγεια και ποιες συνθήκες απαιτούνται για να συνεχιστεί η παραγωγή.
«Η Δυτική Αυστραλία έχει μερικούς από τους μεγαλύτερους σχηματισμούς σιδήρου με ζώνες στον κόσμο. Εάν μπορέσουμε να απελευθερώσουμε αυτόν τον πόρο σε μεγάλη κλίμακα, θα μπορούσε να είναι μετασχηματιστικός για το ενεργειακό μας μέλλον», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Kaveh Moghanirahimi.
«Βλέπουμε ακόμη και τη δυνατότητα για τη Δυτική Αυστραλία να ενισχύσει την ενεργειακή της ανεξαρτησία σε περιόδους κρίσης μέσω της πρόσβασης σε αυτό το φυσικά παραγόμενο υδρογόνο».
Η πρόσβαση στο νερό μπορεί να ελέγχει την παραγωγή υδρογόνου
Ο καθηγητής Stefan Iglauer, από τη Σχολή Μηχανικών του ECU, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα φέρνουν την εργαστηριακή έρευνα ένα βήμα πιο κοντά στην εξερεύνηση του φυσικού υδρογόνου σε πραγματικά γεωλογικά περιβάλλοντα.
«Αυτή η εργασία βοηθά στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ εργαστηριακών πειραμάτων και πραγματικών γεωλογικών συστημάτων», δήλωσε ο καθηγητής Iglauer.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παραγωγή υδρογόνου εξαρτάται όχι μόνο από την ποσότητα του μαγνητίτη που υπάρχει, αλλά και από το πόσο εύκολα μπορεί το νερό να έχει πρόσβαση σε φρέσκες ορυκτές επιφάνειες μέσω ρωγμών, πόρων και διαπερατών οδών».
www.worldenergynews.gr
