AD

ΕΕ: Καταργούνται οι υποχρεωτικοί εθνικοί στόχοι για το υδρογόνο μετά το 2030 – Τι προβλέπει το σχέδιο RED IV

ΕΕ: Καταργούνται οι υποχρεωτικοί εθνικοί στόχοι για το υδρογόνο μετά το 2030 – Τι προβλέπει το σχέδιο RED IV
Σύμφωνα με το προτεινόμενο «προτιμώμενο πακέτο», οι δεσμευτικοί εθνικοί στόχοι για το ανανεώσιμο υδρογόνο θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από έναν πιο ευέλικτο στόχο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης - Παράλληλα, το σχέδιο αφήνει μεγαλύτερο περιθώριο για τη χρήση βιοκαυσίμων που παράγονται από καλλιέργειες, ενώ προβλέπει προτεραιότητα για προηγμένα βιοκαύσιμα που βασίζονται σε πρώτες ύλες ευρωπαϊκής προέλευσης 
Σημαντική αλλαγή στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανανεώσιμα καύσιμα μετά το 2030 προδιαγράφει έγγραφο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διέρρευσε και αφορά την επόμενη αναθεώρηση της οδηγίας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, γνωστής ως RED IV.
 
Σύμφωνα με το προτεινόμενο «προτιμώμενο πακέτο», οι δεσμευτικοί εθνικοί στόχοι για το ανανεώσιμο υδρογόνο θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από έναν πιο ευέλικτο στόχο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, το σχέδιο αφήνει μεγαλύτερο περιθώριο για τη χρήση βιοκαυσίμων που παράγονται από καλλιέργειες, ενώ προβλέπει προτεραιότητα για προηγμένα βιοκαύσιμα που βασίζονται σε πρώτες ύλες ευρωπαϊκής προέλευσης.
 
Η κατεύθυνση αυτή δείχνει ότι, πέρα από τη μείωση των εκπομπών, μεγαλύτερο βάρος ενδέχεται να δοθεί στην ενεργειακή ασφάλεια, το κόστος και την ευελιξία των κρατών-μελών. Ωστόσο, πρόκειται ακόμη για προτάσεις εργασίας και το τελικό σχέδιο της Επιτροπής μπορεί να διαφέρει.
 
Ο νέος στόχος για το πράσινο υδρογόνο
 
Για το υδρογόνο, το έγγραφο εξετάζει τρεις διαφορετικές επιλογές πολιτικής για την περίοδο μετά το 2030. Με βάση την ισχύουσα RED III, η ζήτηση ενισχύεται μέσω δεσμευτικών εθνικών στόχων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται στόχος 1% για τα ανανεώσιμα καύσιμα μη βιολογικής προέλευσης, τα λεγόμενα RFNBOs, στις μεταφορές έως το 2030.
 
Για τη βιομηχανία, ο αντίστοιχος στόχος ανέρχεται στο 42% έως το 2030 και αυξάνεται στο 60% έως το 2035.
 
Η προτεινόμενη προσέγγιση της RED IV θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά αυτό το μοντέλο. Αντί για υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους, προβλέπεται ένας ενδεικτικός στόχος κατανάλωσης ανανεώσιμου υδρογόνου σε επίπεδο ΕΕ, ύψους 8 εκατ. τόνων για τη βιομηχανία και τα διυλιστήρια.
 
Η αξιολόγηση της Επιτροπής χαρακτηρίζει την ποσότητα αυτή ως το «μέσο βέλτιστο επίπεδο για την περίοδο εφαρμογής της πολιτικής». Αναλυτές του κλάδου εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη αναφορά μπορεί να αφορά την αναμενόμενη ετήσια κατανάλωση έως το 2040.
 
Το μοντέλο περιλαμβάνει επίσης τη δημιουργία πιστωτικών μονάδων υδρογόνου και κινήτρων για την ενίσχυση της ζήτησης από τους τελικούς καταναλωτές. Για την εφαρμογή αυτών των μηχανισμών θα απαιτούνταν πρόσθετη νομοθεσία.
 
Η Rystad Energy εκτιμά, με βάση το βασικό της σενάριο, ότι η συνολική ζήτηση για πράσινο υδρογόνο στην ΕΕ θα μπορούσε να φθάσει τα 9,5 εκατ. τόνους το 2040. Εάν τα 8 εκατ. τόνοι του σχεδίου RED IV αντιστοιχούν στην αναμενόμενη ετήσια ζήτηση του 2040, τότε το συγκεκριμένο επίπεδο θα κάλυπτε σημαντικό μέρος της συνολικής προβλεπόμενης αγοράς, παρότι ο στόχος αφορά μόνο τη βιομηχανία και τα διυλιστήρια.
 
Έτσι, το κρίσιμο ζήτημα ενδέχεται να μην είναι τόσο το ύψος του στόχου όσο ο τρόπος με τον οποίο θα επιτευχθεί στην πράξη.
 
Περισσότερος χώρος για τα βιοκαύσιμα
 
Διαφορετική είναι η κατεύθυνση που φαίνεται να ακολουθεί το προσχέδιο για τα βιοκαύσιμα, όπου δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην ενεργειακή ασφάλεια και στη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενες πρώτες ύλες και καύσιμα.
 
Το σχέδιο προβλέπει ένα ενιαίο όριο 7% σε επίπεδο ΕΕ για τα βιοκαύσιμα που προέρχονται από καλλιέργειες. Με βάση την αξιολόγηση, η συγκεκριμένη ρύθμιση θα μπορούσε να αυξήσει κατά περίπου 30% τις επιλέξιμες ποσότητες συμβατικών βιοκαυσίμων σε σχέση με τη βάση αναφοράς του 2020.
 
Παράλληλα, τα προηγμένα βιοκαύσιμα που παράγονται από πρώτες ύλες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσαν να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μέσω της εφαρμογής πολλαπλασιαστών.
 
Η στροφή αυτή συνδέεται και με την προσπάθεια περιορισμού της εξάρτησης από εισαγωγές. Μόνο το περασμένο έτος, η ΕΕ εισήγαγε περίπου 1,8 εκατ. τόνους υδρογονοκατεργασμένου φυτικού ελαίου, γνωστού ως HVO, ενώ περισσότερο από το ήμισυ των βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων, SAF, προήλθε από εισαγωγές.
 
Αβεβαιότητα για τα προηγμένα βιοκαύσιμα
 
Για τα προηγμένα βιοκαύσιμα, ωστόσο, η εικόνα είναι περισσότερο σύνθετη. Το προσχέδιο προβλέπει ότι το υφιστάμενο συνδυασμένο ελάχιστο όριο για προηγμένα βιοκαύσιμα και RFNBOs θα τερματιστεί μετά το 2030.
 
Αυτό σημαίνει ότι η μελλοντική ζήτηση θα εξαρτάται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις εθνικές πολιτικές των κρατών-μελών. Την ίδια στιγμή, αυστηρότεροι κανόνες πιστοποίησης θα μπορούσαν να περιορίσουν την πρόσβαση ορισμένων εισαγόμενων καυσίμων και πρώτων υλών στην ευρωπαϊκή αγορά, ενισχύοντας τη θέση των παραγωγών εντός της ΕΕ.
 
Το συνολικό μήνυμα του προσχεδίου για την αγορά των ανανεώσιμων καυσίμων είναι επομένως διαφορετικό ανά τεχνολογία. Για το υδρογόνο διαφαίνεται ένα λιγότερο αυστηρό και περισσότερο ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο, ενώ για τα βιοκαύσιμα ενδέχεται να δημιουργηθεί ισχυρότερη στήριξη, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με ευρωπαϊκές πρώτες ύλες και την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας.
 
www.worldenergynews.gr 

Ρoή Ειδήσεων

Δείτε επίσης