Η αποθήκευση ενέργειας γίνεται οικονομικότερη από τις μονάδες αιχμιακής παραγωγής φυσικού αερίου σε διεθνείς αγορές, καθώς οι ελλείψεις αεριοστροβίλων, η αστάθεια στις τιμές των καυσίμων και η πτώση του κόστους των μπαταριών ενισχύουν την ανταγωνιστικότητά της (utilitydive.com)
Στη Βόρεια Αμερική, τα κέντρα δεδομένων ενισχύουν τη μακροπρόθεσμη επενδυτική προοπτική της αποθήκευσης ενέργειας και των ανανεώσιμων πηγών, καθώς οι εκκρεμείς παραγγελίες αεριοστροβίλων και η αυξανόμενη μεταβλητότητα των τιμών των καυσίμων ανεβάζουν το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής αιχμής, σύμφωνα με έκθεση.
Το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας (LCOE) για συστήματα αποθήκευσης με μπαταρίες διάρκειας τεσσάρων ωρών είναι πλέον χαμηλότερο από εκείνο των μονάδων αιχμιακής παραγωγής φυσικού αερίου σε αγορές σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με ανάλυση της Wood Mackenzie που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη.
Στη Βόρεια Αμερική, οι επενδύσεις σε δυναμικότητα ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο εισέρχονται σε «έναν κύκλο ελλείμματος προσφοράς έως τα τέλη της δεκαετίας του 2030», ανέφερε η εταιρεία, «με κινητήρια δύναμη την αύξηση του φορτίου από τα κέντρα δεδομένων, μια δυναμική που διατηρεί υψηλό το κεφαλαιουχικό κόστος των θερμικών μονάδων και ενισχύει τη μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της αποθήκευσης».
Οι τιμές των αεριοστροβίλων προβλέπεται να αυξηθούν στα 600 δολάρια ανά kW έως το τέλος του 2027, σημειώνοντας άνοδο 195% από το 2019, ανέφερε η Wood Mackenzie τον Απρίλιο.
Οι τρεις μεγαλύτεροι κατασκευαστές αεριοστροβίλων - GE Vernova, Siemens Energy και Mitsubishi - έχουν ο καθένας ανεκτέλεστες παραγγελίες που κυμαίνονται από 35 έως 116 GW, καθώς σχεδιάζουν να επεκτείνουν την παραγωγική τους δυναμικότητα.
Η Wood Mackenzie δεν δημοσίευσε ακριβείς τιμές, ωστόσο εκπρόσωπός της δήλωσε μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος στο Utility Dive ότι, στις Ηνωμένες Πολιτείες, για έργα με ημερομηνία εμπορικής λειτουργίας το 2026, η αποθήκευση ενέργειας με μπαταρίες διάρκειας τεσσάρων ωρών είναι κατά 65% έως 75% φθηνότερη από τις νέες μονάδες αιχμιακής παραγωγής με αεριοστροβίλους ανοικτού κύκλου, ανάλογα με το αν εφαρμόζεται τιμολόγηση άνθρακα σε επίπεδο πολιτείας.
«Αυτή η οικονομική μεταβολή είναι καθοριστική και η διαφορά διευρύνεται», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Ahmed Jameel Abdullah, κύριος αναλυτής της Wood Mackenzie. «Οι ελλείψεις αεριοστροβίλων και η αυξανόμενη μεταβλητότητα των τιμών των καυσίμων ανεβάζουν το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής αιχμής, ενώ η επέκταση της παραγωγής μπαταριών συνεχίζει να μειώνει το κόστος της αποθήκευσης».
Πρόσθεσε ότι μια παρόμοια τάση αναδιαμορφώνει και τα οικονομικά δεδομένα της ηλεκτροπαραγωγής βάσης. «Τα φωτοβολταϊκά συστήματα με μονοαξονικούς ιχνηλάτες είναι πλέον η τεχνολογία νέας εγκατάστασης με το χαμηλότερο κόστος σε 43 από τις 48 αγορές που εξετάστηκαν στα μοντέλα, ενώ η χερσαία αιολική ενέργεια προηγείται σε πέντε.
Στις πιο ανταγωνιστικές αγορές, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά αναμένεται να πέσει κάτω από τα 20 δολάρια ανά MWh έως το 2033», αναφέρει η έκθεση.
Στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, το κόστος της αποθήκευσης διάρκειας τεσσάρων ωρών προβλέπεται να μειωθεί κατά 33%, στα 80 δολάρια ανά μεγαβατώρα έως το 2035, σύμφωνα με την έκθεση, «καθιστώντας την αποθήκευση φθηνότερη από την ηλεκτροπαραγωγή αιχμής με φυσικό αέριο σε όλες τις αγορές φυσικού αερίου της περιοχής».
Η Κίνα εξακολουθεί να αποτελεί το παγκόσμιο σημείο αναφοράς ως προς το κόστος αποθήκευσης, με το κόστος της να είναι πάνω από 55% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της υπόλοιπης περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, «καταδεικνύοντας πώς η κλίμακα της παραγωγής αναδιαμορφώνει τον παγκόσμιο χάρτη κόστους», ανέφερε η εταιρεία.
Στη Βόρεια Αμερική, η εταιρεία ερευνών επισήμανε ότι το βραχυπρόθεσμο κόστος των φωτοβολταϊκών επιβαρύνεται από τους δασμούς, τα μέτρα αντιντάμπινγκ και τους αντισταθμιστικούς δασμούς, καθώς και από τους νέους περιορισμούς στις εισαγωγές.
Οι κατανεμημένες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις καταγράφουν τις μεγαλύτερες αυξήσεις τιμών, ενώ τα φωτοβολταϊκά έργα μεγάλης κλίμακας προστατεύονται εν μέρει χάρη σε δυναμικότητα 168 GW που έχει κατοχυρωθεί βάσει των ισχυόντων κανόνων, «αν και οι τιμές των φωτοβολταϊκών πλαισίων εξακολουθεί να αναμένεται να αυξάνονται κατά περίπου 5% ετησίως έως το 2030».
«Τα οικιακά και εμπορικά έργα αντιμετωπίζουν ένα πιο περιοριστικό περιβάλλον, με τις τιμές των φωτοβολταϊκών πλαισίων να προβλέπεται να αυξηθούν κατά 6% το 2027 και κατά επιπλέον 14% το 2028», ανέφεραν οι αναλυτές της Wood Mackenzie.
«Στη χερσαία αιολική ενέργεια, οι συνεχείς βελτιώσεις στις κεφαλαιουχικές και λειτουργικές δαπάνες αναμένεται να μειώσουν το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας κατά 16% έως το 2060, παρά τη βραχυπρόθεσμη αβεβαιότητα που προκαλούν οι αλλαγές πολιτικής και οι πιθανές επιπτώσεις του Άρθρου 232 στις τιμές των ανεμογεννητριών».
Όσον αφορά την αποθήκευση ενέργειας, οι φορολογικές πιστώσεις «συνεχίζουν να προσφέρουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα», καθώς «αντισταθμίζουν εν μέρει τις επιπτώσεις των περιορισμών που αφορούν ξένες οντότητες που προκαλούν ανησυχία και των περιορισμών στις αλυσίδες εφοδιασμού», ανέφερε η εταιρεία.
«Αναμένεται απότομη αύξηση του κόστους μετά τη σταδιακή κατάργηση των φορολογικών πιστώσεων για επενδύσεις από το 2038. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, οι νέες χημείες μπαταριών, η τυποποίηση και η ευρεία εμπορευματοποίηση του εξοπλισμού, καθώς και η επέκταση των εγχώριων αλυσίδων εφοδιασμού, αναμένεται να μειώσουν το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από την αποθήκευση κατά 10% έως το 2060».
www.worldenergynews.gr
