Σε αναθεώρηση του σχεδιασμού για την ανάπτυξη υπεράκτιας αιολικής ισχύος 70 GW έως το 2045 προχωρά η Γερμανία, με το νέο σχέδιο να προβλέπει τη δημιουργία 14 επιμέρους περιοχών ανάπτυξης και να ενσωματώνει τη δυνατότητα διασυνοριακών έργων. Ωστόσο, ο κλάδος επισημαίνει ότι η επίτευξη του στόχου δεν εξαρτάται μόνο από τον χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά και από τη διαμόρφωση σταθερών και ελκυστικών όρων για τη χρηματοδότηση των νέων έργων.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ναυτιλίας και Υδρογραφίας της Γερμανίας (BSH) δημοσίευσε το προκαταρκτικό σχέδιο του Προγράμματος Ανάπτυξης Περιοχών (FEP), το οποίο καθορίζει τις βασικές κατευθύνσεις για την επέκταση της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.
Η Γερμανική Ένωση Υπεράκτιας Αιολικής Ενέργειας (BWO) χαιρέτισε τις προτάσεις, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι απαιτούνται κατάλληλες πολιτικές και ρυθμιστικές προϋποθέσεις ώστε οι σχεδιαζόμενες περιοχές να μετατραπούν σε πραγματικές επενδύσεις.
Ο διευθύνων σύμβουλος της BWO, Στέφαν Τιμ, χαρακτήρισε το προσχέδιο σημαντικό βήμα για τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό του κλάδου, τονίζοντας ότι πλέον το πολιτικό πλαίσιο πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τους στόχους του σχεδιασμού.
14 νέες περιοχές και διαγωνισμοί για έργα περίπου 1 GW
Το προσχέδιο προβλέπει τον διαχωρισμό υφιστάμενων καθορισμένων θαλάσσιων εκτάσεων σε 14 ξεχωριστές περιοχές ανάπτυξης. Τέσσερις θα βρίσκονται στη ζώνη N-14, οκτώ στη N-16, ενώ προβλέπονται ακόμη δύο περιοχές, οι N-6.9 και N-12.7.
Κάθε περιοχή σχεδιάζεται να διαθέτει δυναμικότητα περίπου 1 GW. Παράλληλα, η BSH θα αναλάβει τη διενέργεια κεντρικών προκαταρκτικών ερευνών σε πρόσθετες θαλάσσιες εκτάσεις, προκειμένου να αξιολογηθούν οι δυνατότητες μελλοντικής ανάπτυξης.
Η BWO εκτιμά ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση μπορεί να διευρύνει τον αριθμό των εταιρειών που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς, να ενισχύσει τον ανταγωνισμό και να περιορίσει τους κινδύνους που συνδέονται με τον σχεδιασμό των έργων.
Το σχέδιο καταγράφει επίσης 13 επιπλέον πιθανές περιοχές ανάπτυξης. Ωστόσο, αυτές δεν αναμένεται να αποκτήσουν επίσημη αναγνώριση στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας αναθεώρησης.
Το κόστος, η πυκνότητα ισχύος και τα συμβόλαια CfD
Κεντρικό ζήτημα για την υλοποίηση του γερμανικού σχεδιασμού παραμένουν οι συνθήκες χρηματοδότησης. Η BWO ζητά την εφαρμογή συμβολαίων επί της διαφοράς δύο κατευθύνσεων (CfD), με τιμαριθμική αναπροσαρμογή, σε όλους τους επόμενους διαγωνισμούς υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, αντί της προσέγγισης δύο σταδίων.
Τα CfD μπορούν να περιορίσουν την έκθεση των επενδυτών στις διακυμάνσεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, προσφέροντας μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στα έσοδα των έργων. Η ένωση θεωρεί ότι ένα σταθερότερο πλαίσιο θα μπορούσε να διευκολύνει τη λήψη επενδυτικών αποφάσεων και να υποστηρίξει την προγραμματισμένη επέκταση.
Σε ό,τι αφορά τις νέες περιοχές στις ζώνες 4 και 5, το προσχέδιο εισηγείται μέση προσαρμοσμένη πυκνότητα ισχύος 7,3 MW ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, χαμηλότερη από το ανώτατο επίπεδο των 8 MW/km² που προκρίνει η BWO.
Σύμφωνα με την ένωση, η χαμηλότερη πυκνότητα εγκατάστασης μπορεί να περιορίσει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανεμογεννητριών, γνωστές ως φαινόμενα σκίασης της ροής του ανέμου (wake effects), και να αυξήσει την παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια.
Η BWO επικαλείται κοινή μελέτη με τη Γερμανική Ένωση Ενεργειακών και Υδάτινων Βιομηχανιών (BDEW), σύμφωνα με την οποία ο περιορισμός της πυκνότητας ισχύος στα γερμανικά ύδατα, σε συνδυασμό με τις διασυνδέσεις με γειτονικά υπεράκτια αιολικά πάρκα, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή και να μειώσει το κόστος ανά κιλοβατώρα.
Διασυνοριακά έργα και αμφισβήτηση του κανόνα υπερδιαστασιολόγησης
Η BWO στηρίζει επίσης την ενσωμάτωση διασυνοριακών υπεράκτιων αιολικών έργων στον σχεδιασμό για την επίτευξη των γερμανικών στόχων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία με τη Δανία.
Παράλληλα, διαφωνεί με την πρόβλεψη για γενική υποχρέωση υπερδιαστασιολόγησης κατά 10%, δηλαδή εγκατάστασης μεγαλύτερης ισχύος από εκείνη που αντιστοιχεί στην αρχική σχεδιαστική βάση. Η ένωση υποστηρίζει ότι το κατάλληλο επίπεδο πρέπει να καθορίζεται ξεχωριστά για κάθε περιοχή.
Έρευνα της Frontier Economics, η οποία εκπονήθηκε για λογαριασμό των BWO και BDEW, καταλήγει ότι το οικονομικά βέλτιστο ποσοστό υπερδιαστασιολόγησης κυμαίνεται μεταξύ 5% και 10%, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε τοποθεσίας.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία για το κόστος των έργων, καθώς η υπερβολική ή ανεπαρκής εγκατεστημένη ισχύς σε σχέση με τις δυνατότητες του δικτύου μπορεί να επηρεάσει την οικονομική απόδοση των επενδύσεων.
Κρίσιμος παράγοντας οι διασυνδέσεις με το δίκτυο
Η ένωση ζητά επίσης τα χρονοδιαγράμματα ανάπτυξης των υπεράκτιων αιολικών έως το 2038 να συντονιστούν με τη διαθεσιμότητα των συνδέσεων στο ηλεκτρικό δίκτυο. Στόχος είναι να αποφευχθούν καθυστερήσεις που θα επηρεάσουν τόσο την ολοκλήρωση των έργων όσο και τις εφοδιαστικές αλυσίδες του κλάδου.
Η BWO χαιρέτισε την πρόβλεψη για κοινή εξέταση της συνέχισης της λειτουργίας των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και της μελλοντικής αξιοποίησης των θαλάσσιων περιοχών. Παράλληλα, επιμένει ότι οι συνδέσεις με το δίκτυο πρέπει να παραμένουν διαθέσιμες έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία παροπλισμού των εγκαταστάσεων.
Η διαβούλευση για το προκαταρκτικό σχέδιο θα συνεχιστεί έως τις αρχές Δεκεμβρίου, με την BWO να προγραμματίζει εξέταση των προτάσεων σε συνεργασία με τα μέλη της. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα θα αντικαταστήσει το FEP 2025, το οποίο παραμένει σε ισχύ μέχρι να οριστικοποιηθεί η νέα έκδοση.
Η επόμενη φάση του σχεδιασμού θα κρίνει σε ποιο βαθμό οι νέες θαλάσσιες ζώνες, οι διασυνοριακές συνεργασίες και οι αλλαγές στους διαγωνισμούς μπορούν να διαμορφώσουν ένα επενδυτικά βιώσιμο πλαίσιο για την επίτευξη του στόχου των 70 GW έως το 2045.
www.worldenergynews.gr
