Σύμφωνα με παράγοντες της βιομηχανίας πρόκειται για δάνειο για το οποίο πληρώνεται και τόκος καθώς οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν την υποχρέωση υλοποίησης ή χρηματοδότησης νέων έργων ΑΠΕ, αυτόνομα ή από κοινού με παραγωγούς και εν συνεχεία θα επιστρέψουν στο σύστημα την ενέργεια που θα λάβουν, αλλά και το όφελος που θα αποκομίσουν από την χαμηλή τιμή
Εμμένει η ελληνική βιομηχανία στο αίτημα για την υιοθέτηση ενός σχήματος στήριξης έναντι του αυξημένου ενεργειακού κόστους που να προσιδιάζει στο περίφημο ιταλικό μοντέλο απορρίπτοντας τις αιτιάσεις του αρμόδιου υφυπουργού Ενέργειας Νίκου Τσάφου πως κάτι τέτοιο θα έστελνε τη χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ή αν κοινοποιούνταν στην Ευρωπαική Επιτροπή θα απορρίπτονταν.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες η επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται από τη βιομηχανία επικεντρώνεται κυρίως στο γεγονός ότι το ιταλικό μοντέλο δεν αποτελεί σχήμα κρατικής ενίσχυσης αλλά δάνειο που αποπληρώνεται σταδιακά από τις επιχειρήσεις.
Συγκεκριμένα το σχήμα που εφαρμόζεται στην Ιταλία ήδη από την αρχή του έτους, με το οποίο η βιομηχανία της χώρας απολαμβάνει σταθερή τιμή ρεύματος 65 ευρώ/MWh για την επόμενη τριετία, αποτελεί ενεργειακό δάνειο αφού οι επιχειρήσεις που αξιοποιούν το σχήμα αναλαμβάνουν την υποχρέωση υλοποίησης ή χρηματοδότησης νέων έργων ΑΠΕ, αυτόνομα ή από κοινού με παραγωγούς. Εν συνεχεία θα επιστρέψουν στο σύστημα την ενέργεια που θα λάβουν, αλλά και το όφελος που θα αποκομίσουν από την σταθερή και προβλέψιμη χαμηλή τιμή.
Μάλιστα όπως υποστηρίζουν παράγοντες της βιομηχανίας αυτό αποδεικνύει πως το ιταλικό μοντέλο δεν είναι κρατική επιδότηση αλλά δάνειο για το οποίο πληρώνεται και τόκος. Τονίζεται δε ένα παρόμοιο σχήμα στο οποίο πέραν των έργων ΑΠΕ θα συμπεριληφθούν και μπαταρίες θα μπορούσε να εφαρμοστεί άμεσα στην Ελλάδα χωρίς προηγούμενη έγκριση από την Κομισιόν.
Άστοχο το σκεπτικό για το CISAF
Εξάλλου το επιχείρημα του υφυπουργού Ενέργειας πως η Κομισιόν έδωσε μεν comfort letter στην Ιταλία αλλά στη συνέχεια υιοθέτησε το μηχανισμό CISAF και ως εκ τούτου δεν θα επιτρέψει την εφαρμογή του συγκεκριμένου μοντέλου σε άλλη χώρα δεν γίνεται αποδεκτό, καθώς το comfort letter προς την Ιταλία εστάλη στις 27 Ιουνίου, ενώ το CICAF είχε τεθεί σε ισχύ δυο ημέρες νωρίτερα δηλαδή στις 25 Ιουνίου.
Εκτιμάται ότι εάν το ιταλικό μέτρο συνιστούσε «κρατική ενίσχυση», η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ θα είχε εφαρμόσει το νέο πλαίσιο και θα είχε προχωρήσει σε εις βάθος έρευνα και αξιολόγηση της συμβατότητας. Με άλλα λόγια το comfort letter που απέστειλε η Επιτροπή στην Ιταλία συνιστά έγκριση ότι ο μηχανισμός δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
Πέραν αυτών όμως τον Αύγουστο του 2025 σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη για το ιταλικό μοντέλο, η αντιπρόεδρος της Κομισιόν και επικεφαλής της ευρωπαϊκής αντιμονοπωλιακής αρχής Τερέζα Ριμπέρα ανέφερε χαρακτηριστικά «τα Κράτη Μέλη υποχρεούνται να κοινοποιούν μόνο τα μέτρα που συνιστούν κρατική ενίσχυση». Δηλαδή η ίδια η αντιπρόεδρος της Κομισιόν παραδέχθηκε ότι το ιταλικό σχήμα δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση και ως εκ τούτου δεν χρειαζόταν να κοινοποιηθεί στις Βρυξέλλες.
Σε ότι αφορά το CISAF (Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για μια Συμφωνία Καθαρής Βιομηχανίας), το πρόβλημα είναι πως τα όποια μέτρα λαμβάνονται συμψηφίζονται με την αντιστάθμιση γεγονός που σημαίνει μείωση ενός ήδη εγκεκριμένου και εφαρμοζόμενου μέτρου που στηρίζει τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Εξάλλου εκτιμάται ότι τα όρια που θέτει το CISAF θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντιστρόφως ανάλογα για τη μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας ειδικά αν συγκριθούν με την αντιστάθμιση.
www.worldenergynews.gr
