Σύμφωνα με μελέτη της ΦΩΤΟΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕ, έως το 2055 εκτιμάται ότι στην Ελλάδα θα παραχθούν πάνω από 1 εκατ. τόνοι αποβλήτων φωτοβολταϊκών πλαισίων, ενώ μόνο την περίοδο 2030-2033 αναμένεται να εμφανιστούν περίπου 200.000 τόνοι
Η εκτεταμένη αποφυγή καταβολής εισφορών αποτελεί βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξη της ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα. Παρά τη σημαντική επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας τα τελευταία περίπου δεκαπέντε χρόνια, η διαχείριση των παλαιών φωτοβολταϊκών πλαισίων βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο.
Από το 2020, όταν ξεκίνησε να λειτουργεί το σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης αποβλήτων ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού «ΦΩΤΟΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕ», έχουν συγκεντρωθεί και οδηγηθεί προς επεξεργασία περίπου 500 τόνοι φωτοβολταϊκών πλαισίων που ολοκλήρωσαν τον κύκλο ζωής τους. Παρ’ όλα αυτά, η πραγματική ανάγκη διαχείρισης αποβλήτων φωτοβολταϊκών στην ελληνική αγορά εκτιμάται σήμερα κοντά στους 2.500 τόνους.
«Η περαιτέρω ανάπτυξη της οργανωμένης ανακύκλωσης προϋποθέτει τη σταδιακή και πλήρη συμμετοχή όλων των υπόχρεων παραγωγών στο σύστημα χρηματοδότησης της διαχείρισης, ώστε να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα του μοντέλου εναλλακτικής διαχείρισης», τόνισε χθες σε συνάντηση με δημοσιογράφους ο Γενικός Διευθυντής της ΦΩΤΟΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕ, κ. Δημήτρης Χριστογιαννόπουλος.
Σε αυτό το πλαίσιο, όπως επεσήμανε, «ιδιαίτερη σημασία αναμένεται να έχει και η ανακοίνωση από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) της ελάχιστης εισφοράς ανακύκλωσης για τα φωτοβολταϊκά πλαίσια, η οποία εκτιμάται ότι θα συμβάλει στη διαμόρφωση ενός πιο σαφούς και σταθερού πλαισίου λειτουργίας για την αγορά».
Η εισφοροδιαφυγή είναι σήμερα τεράστια με συνέπεια αφενός τα συστήματα να μην μπορούν να λειτουργήσουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους και αφετέρου να μην μπορεί να αναπτυχθεί περαιτέρω ούτε η εφοδιαστική αλυσίδα. Σήμερα λειτουργούν τρία εργοστάσια ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα (σε Κρήτη, Δυτική Μακεδονία και Στερεά Ελλάδα) τα οποία δεν θα μπορέσουν να σηκώσουν το βάρος του έργου. Και παρότι υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον και για άλλες μονάδες, δίχως χρηματοδότηση, τα έργα παραμένουν σε αναμονή.
Διασύνδεση τελωνείων
Μια πιθανή λύση για τον περιορισμό της εισφοροδιαφυγής θα μπορούσε να είναι η διασύνδεση των τελωνείων με το Εθνικό Μητρώο Παραγωγών Αποβλήτων, πρόταση που έχει ήδη κατατεθεί στην κυβέρνηση. Αντίστοιχη κίνηση έκανε προσφάτως η Ισπανία και το αποτέλεσμα ήταν όσοι εισφορο-διέφευγαν να ενταχθούν σε συστήματα ανακύκλωσης. Επίσης, μια άλλη λύση θα ήταν το ειδικο τέλος ανακύκλωσης να καταβάλλεται αναγκαστικά πριν την ηλέκτριση του φωτοβολταϊκού συστήματος από τον ΔΕΔΔΗΕ ή τον ΑΔΜΗΕ.
Σήμερα οι τρεις μονάδες ανακύκλωσης που λειτουργούν μπορούν να ανακυκλώσουν περίπου 10.000 τόνους ετησίως. Κι αυτό τη στιγμή που στην Ελλάδα ο μεγάλος όγκος των αποβλήτων φωτοβολταϊκών θα προκύψει στα μέσα της επόμενης δεκαετίας.
Με δεδομένο ότι η μέση διάρκεια ζωής ενός πλαισίου προσεγγίζει τα 25 με 30 έτη και ότι η αγορά φωτοβολταϊκών στη χώρα μας έχει μια ιστορία περίπου 15 ετών, το «βάρος» της διαχείρισης των αποβλήτων θα αυξηθεί μετά το 2035.
Σύμφωνα με σχετική μελέτη της ΦΩΤΟΚΥΚΛΩΣΗ ΑΕ, έως το 2055 εκτιμάται ότι στην Ελλάδα θα παραχθούν πάνω από 1 εκατ. τόνοι αποβλήτων φωτοβολταϊκών πλαισίων, ενώ μόνο την περίοδο 2030-2033 αναμένεται να εμφανιστούν περίπου 200.000 τόνοι.
Ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα αφορά τα λεγόμενα «ιστορικά απόβλητα», δηλαδή τα φωτοβολταϊκά που εγκαταστάθηκαν πριν από το 2020 και υπολογίζονται σε περίπου 300.000 τόνους. Για όσα τοποθετήθηκαν πριν από το 2012, το κόστος ανακύκλωσης βαρύνει τους χρήστες, ενώ για το μεσοδιάστημα 2012-2020 υπεύθυνοι θεωρούνται οι παραγωγοί ή οι εισαγωγείς, εάν όμως οι εταιρείες δεν υφίστανται το βάρος πέφτει και πάλι στους χρήστες.
www.worldenergynews.gr
