Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει σημαντικές προοπτικές για την ενεργειακή αυτονομία και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα, αλλά ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει εντάσεις με άλλες χρήσεις γης, ιδίως στον τουριστικό τομέα. Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, το οποίο ετέθη χθες, για δεύτερη φορά σε διαβούλευση από τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Τουρισμού, προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτές τις συγκρούσεις, θέτοντας σαφή πλαίσια για τη «συμβίωση» διαφορετικών δραστηριοτήτων.
Ειδικά για τις ΑΠΕ, εντός των περιοχών της χώρας που κατατάσσονται στις κατηγορίες (Α) και (Β), δηλαδή στις κορεσμένες και στις αναπτυγμένες καθώς και για νησιά της ομάδας ΙΙ (δηλαδή νησιά με έκταση μεταξύ 20 και 250 τ.χλμ., όπως η Αμοργός, η Αντίπαρος, η Αστυπάλαια, η Πάρος, η Πάτμος κλπ.) ή αυτών που θα χαρακτηριστούν από τον πολεοδομικό σχεδιασμό ως περιοχές προτεραιότητας τουρισμού, επιτρέπεται η ανάπτυξη ΑΠΕ για αυτοκατανάλωση, με την επιφύλαξη των ειδικότερων προβλέψεων του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, το οποίο όπως ανέφερε χθες ο υπουργός κ. Παπασταύρου θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση τις επόμενες ημέρες.
Όσο για τη χωροθέτηση βιομηχανικών εγκαταστάσεων υψηλής όχλησης στις περιοχές (Α) ή (Β) θα πρέπει, κατά κανόνα, να γίνεται σε οργανωμένους υποδοχείς. Η σημειακή χωροθέτηση της βιομηχανίας επιβάλλεται να γίνεται σύμφωνα με τις κατευθύνσεις και ρυθμίσεις του πολεοδομικού σχεδιασμού Α’ επιπέδου. Παράλληλα, η συνύπαρξη της παραδοσιακής βιοτεχνίας, χειροτεχνίας και των μονάδων τυποποίησης τοπικών προϊόντων με τον τουρισμό κρίνεται επιθυμητή, καθώς προσθέτει αξία στην τουριστική εμπειρία και ενισχύει την τοπική οικονομία.
Εξορυκτικές δραστηριότητες
Σχετικά με την άσκηση εξορυκτικών δραστηριοτήτων, η πρωτογενής επεξεργασία των ορυκτών πρώτων υλών στους χώρους εξόρυξης και η εξασφάλιση των αναγκαίων θαλάσσιων διεξόδων για τη διακίνηση των προϊόντων εντός των περιοχών που κατατάσσονται στις κατηγορίες Α’ και Β’ ή χαρακτηρίζονται ως περιοχές προτεραιότητας τουρισμού δεν μπορεί να αποκλειστεί λόγω της φύσης της δραστηριότητας. Η επέκταση σε νέες περιοχές είναι δυνατή ύστερα από συνεκτίμηση κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων, όπως η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων εξόρυξης, επεξεργασίας, μεταφοράς και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και η αποκατάσταση του τοπίου. Η αξιοποίηση των εξορυκτικών περιοχών ως ειδικού τουριστικού πόρου, περιλαμβανομένης της επανάχρησης παλιών μεταλλείων, είναι υπό προϋποθέσεις δυνατή και επιθυμητή.
Η χωροθέτηση νέων μονάδων υδατοκαλλιεργειών ωστόσο πρέπει να αποφεύγεται στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης ή Αναπτυγμένες, ή σε περιοχές με μεγάλο ενδιαφέρον για θαλάσσιο τουρισμό. Στις υπόλοιπες η χωροθέτηση θα μπορεί να επιτρέπεται σε διακριτά τμήματα που δεν παρουσιάζουν τουριστικό ενδιαφέρον, είτε μεμονωμένα, είτε σε οργανωμένους υποδοχείς. Η αξιοποίηση των μονάδων υδατοκαλλιέργειας ως ειδικού τουριστικού πόρου είναι δυνατή υπό προϋποθέσεις, με τον απαραίτητο όρο της διατήρησης υψηλής ποιότητας περιβάλλοντος.
Ειδικότερα, στο προτεινόμενο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, οι περιοχές της Κατηγορίας Α που χαρακτηρίζονται ως «κορεσμένες» ανέρχονται σε 18 και περιλαμβάνουν κυρίως νησιά και δημοτικές ενότητες με μεγάλη τουριστική ζήτηση, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Σκιάθος, η Ζάκυνθος, η Ρόδος και η Κέρκυρα. Στις περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης, η δόμηση εκτός σχεδίου απαιτεί ελάχιστη έκταση 16 στρεμμάτων και τα νέα ξενοδοχεία δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις 100 κλίνες, ενώ θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3 έως 5 αστέρων. Παράλληλα, ενισχύεται η δημιουργία οργανωμένων τουριστικών κατασκηνώσεων υψηλής ποιότητας (glamping).
Στις αναπτυγμένες περιοχές (κατηγορία Β), η ελάχιστη έκταση δόμησης μειώνεται στα 12 στρέμματα, με δυνατότητα νέων ξενοδοχείων έως 350 κλινών, πάντα υψηλής κατηγορίας. Στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές (Γ, Δ, Ε), η αρτιότητα προσδιορίζεται στα 8 στρέμματα και δεν τίθεται όριο στις κλίνες, ενώ τα καταλύματα πρέπει επίσης να είναι 3 έως 5 αστέρων. Οι περιοχές αυτές περιλαμβάνουν νησιά, όπως η Ύδρα, η Ανάφη, η Αστυπάλαια και η Μήλος.
Η παράκτια ζώνη έως 25 μέτρα από την ακτογραμμή, σύμφωνα με το προτεινόμενο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον τουρισμό προστατεύεται αυστηρά. Εκεί θα επιτρέπονται μόνο μικρές υποδομές πρόσβασης για ΑΜΕΑ, παρατηρητήρια, μονοπάτια και άλλες ήπιες παρεμβάσεις.
Όσο για τα νησιά χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Η Ομάδα Ι περιλαμβάνει μεγάλα νησιά άνω των 250 τ.χλμ., όπου η δόμηση περιορίζεται αυστηρά και προτείνεται θέσπιση ζωνών προστασίας φυσικών και πολιτιστικών πόρων. Η Ομάδα ΙΙ περιλαμβάνει νησιά με έκταση 20–250 τ.χλμ., όπου οι νέες τουριστικές εγκαταστάσεις θα περιορίζονται σε 100 κλίνες και προωθείται ο εκσυγχρονισμός υπαρχόντων καταλυμάτων. Η Ομάδα ΙΙΙ περιλαμβάνει τα μικρότερα νησιά όπου επιτρέπεται μόνο ήπια τουριστική ανάπτυξη με μια τουριστική κατοικία υπό προϋποθέσεις και glamping, δηλαδή πολυτελές κάμπινγκ (50 ατόμων).
www.worldenergynews.gr
