Νέα πρόταση ζητά να ενταχθούν στο γένος Homo η Λούσι και πολλοί ακόμη αρχαίοι συγγενείς του ανθρώπου, αμφισβητώντας τα παραδοσιακά όρια που βασίζονται στο μέγεθος του εγκεφάλου, τη δίποδη βάδιση και τη χρήση εργαλείων - Μια αλλαγή που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει το ανθρώπινο εξελικτικό δέντρο των τελευταίων 4-5 εκατομμυρίων ετών
Σχετικά Άρθρα
Το ανθρώπινο γενεαλογικό δέντρο μπορεί να χρειαστεί μια σημαντική αναδιατύπωση (scitechdaily.com)
Κι αν η Λούσι δεν ανήκει τελικά εκεί όπου τη μάθαμε; Μια νέα, ριζοσπαστική πρόταση έρχεται να ταράξει μία από τις πιο γνωστές «βεβαιότητες» της ανθρώπινης εξέλιξης. Η περίφημη Australopithecus afarensis, που εδώ και δεκαετίες θεωρείται χαρακτηριστικό μέλος ενός διαφορετικού γένους από τον σύγχρονο άνθρωπο, θα μπορούσε να αποκτήσει ένα εντελώς διαφορετικό όνομα: Homo afarensis.
Δεν πρόκειται για νέα ανακάλυψη οστών ούτε για κάποιο άγνωστο απολίθωμα. Η ανατροπή αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες ταξινομούν τους αρχαίους συγγενείς μας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Earth.com, ο Ian Towle, ερευνητής στο Monash Biomedicine Discovery Institute στη Μελβούρνη, υποστηρίζει ότι τα δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών έχουν κάνει τα παραδοσιακά όρια ανάμεσα στα γένη Australopithecus, Paranthropus και Homo ολοένα και πιο δύσκολα να υποστηριχθούν.
Η πρότασή του είναι εντυπωσιακή: ένα διευρυμένο γένος Homo θα μπορούσε να περιλαμβάνει σχεδόν όλους τους στενούς συγγενείς του ανθρώπου των τελευταίων 4-5 εκατομμυρίων ετών.
Όταν ο εγκέφαλος έπαψε να είναι το «εισιτήριο» για το Homo
Για μεγάλο διάστημα, η μεγάλη διαφορά έμοιαζε απλή. Από τη μία πλευρά βρισκόταν το Australopithecus, με μικρότερο εγκέφαλο αλλά ικανότητα βάδισης στα δύο πόδια, και από την άλλη το Homo, που συνδεόταν με μεγαλύτερο εγκέφαλο, εργαλεία και πιο έντονη προσαρμογή στη ζωή στο έδαφος.
Όμως τα απολιθώματα άρχισαν να καταρρίπτουν αυτή την καθαρή εικόνα.
Το Homo naledi, για παράδειγμα, διέθετε εγκέφαλο μεγέθους που παραπέμπει περισσότερο σε Australopithecus, ενώ παράλληλα είχε χαρακτηριστικά των χεριών και των ώμων που συνδέονται με αναρρίχηση. Το Homo floresiensis παρέμενε επίσης εξαιρετικά μικρόσωμο, παρά το γεγονός ότι ταξινομήθηκε στο ίδιο γένος με τον σύγχρονο άνθρωπο.
Την ίδια στιγμή, η χρήση εργαλείων, η δίποδη βάδιση, το μέγεθος του εγκεφάλου και τα χαρακτηριστικά των δοντιών δεν εμφανίζονται ταυτόχρονα. Εμφανίζονται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικούς συνδυασμούς.
Αυτό, σύμφωνα με τον Towle, αποδυναμώνει την ιδέα ότι υπάρχει ένα σαφές «πακέτο» χαρακτηριστικών που ξεχωρίζει το Homo από τους υπόλοιπους ανθρωπίνους συγγενείς.
Ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το ίδιο το Australopithecus. Οι σύγχρονες φυλογενετικές αναλύσεις δείχνουν ότι ορισμένα είδη που τοποθετούνται σήμερα σε αυτό το γένος μπορεί να είναι εξελικτικά πιο κοντά στο Homo, ενώ άλλα μπορεί να συνδέονται στενότερα με το Paranthropus.
Με άλλα λόγια, ένα όνομα μπορεί να περιγράφει κομμάτια διαφορετικών εξελικτικών κλάδων.
Από την Α. anamensis μέχρι τη Λούσι: ένα Homo ηλικίας εκατομμυρίων ετών
Η πρόταση δεν αφορά μόνο τη Λούσι. Ο Towle θέλει να μετακινήσει τα όρια ολόκληρου του ανθρώπινου γενεαλογικού δέντρου.
Το νέο, διευρυμένο Homo θα μπορούσε να ξεκινά περίπου από το Australopithecus anamensis, ένα από τα αρχαιότερα μέλη αυτής της ομάδας, πριν από εκατομμύρια χρόνια. Παράλληλα, είδη όπως το Kenyanthropus θα μπορούσαν επίσης να ενταχθούν στο ίδιο γένος.
Αντίθετα, απολιθώματα όπως τα Sahelanthropus, Orrorin και Ardipithecus θα παρέμεναν εκτός, καθώς δεν υπάρχει ακόμη επαρκής συμφωνία ότι ανήκουν στον ίδιο εξελικτικό κλάδο.
Το σκεπτικό βασίζεται σε μια βασική αρχή της σύγχρονης βιολογικής ταξινόμησης: ένα γένος θα πρέπει να αντιστοιχεί σε πραγματικό εξελικτικό κλάδο και όχι απλώς σε μια ιστορική κατηγορία που δημιουργήθηκε επειδή κάποια χαρακτηριστικά θεωρήθηκαν σημαντικά.
Υπάρχει όμως ένα σοβαρό μειονέκτημα. Αν Australopithecus, Paranthropus και Homo συγχωνευθούν, θα χαθεί μέρος της πληροφορίας που μεταφέρουν σήμερα τα ονόματα. Το Paranthropus, για παράδειγμα, αντιπροσωπεύει ιδιαίτερα εξειδικευμένους φυτοφάγους συγγενείς με τεράστιες γνάθους και ισχυρούς γομφίους, ενώ διαφορετικά είδη Homo και Australopithecus είχαν πολύ διαφορετικές ανατομικές και οικολογικές προσαρμογές.
Και υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο πρόβλημα: η πρόταση δεν έχει γίνει αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
Ο ίδιος ο Towle υπογραμμίζει ότι πρόκειται για πρόταση και όχι για καθιερωμένη αλλαγή στην ταξινόμηση. Οι σχέσεις ανάμεσα στα αρχαιότερα είδη παραμένουν αντικείμενο έντονης συζήτησης, ενώ ακόμη και είδη του Homo, όπως το H. naledi και το H. floresiensis, αλλάζουν θέση ανάλογα με την ανάλυση.
Έτσι, προς το παρόν, η πινακίδα δίπλα στη Λούσι δεν αλλάζει. Παραμένει Australopithecus afarensis.
Αλλά αν η πρόταση του Towle βρει αρκετή υποστήριξη, το όνομα αυτό θα μπορούσε κάποτε να ανήκει στην ιστορία - και η Λούσι να γίνει, επισήμως, Homo afarensis.
www.worldenergynews.gr
