Ο κ. Αγγελόπουλος ξεκίνησε την ομιλία του τονίζοντας ότι η κοινωνική πολιτική και η επιχειρηματική ευθύνη δεν είναι δύο διακριτές συζητήσεις, αλλά «οι δύο όψεις της ίδιας επιλογής: να χτίζουμε κοινωνίες που αντέχουν»
Στο πλαίσιο του 16ου Annual Capital Link Sustainability Forum, που έλαβε χώρα χθες 26/6/26 στην Αθήνα, ο κ. Μιχάλης Αγγελόπουλος, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρώην Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, και πρώην Δήμαρχος Σάμου, συντόνισε ένα πάνελ με τίτλο «Κοινωνική Πολιτική και Επιχειρηματική Ευθύνη ως Πυλώνες Βιώσιμης Ανάπτυξης».
Το συνέδριο και το πάνελ τίμησαν με την παρουσία και τις τοποθετήσεις τους η Δρ. Δόμνα-Μαρία Μιχαηλίδου, Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, καθώς και εξέχουσες προσωπικότητες από τον χώρο των επιχειρήσεων, της υγείας και του πολιτισμού: η Έλλη Ανδριοπούλου, Διευθύνουσα Σύμβουλος του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ο Νίκος Λυσιγάκης, Ανώτερος Σύμβουλος Εταιρικών Υποθέσεων της Lidl Ελλάς, και η Μαρία Ξυτάκη, Ανώτερη Διευθύντρια Εταιρικών Υποθέσεων, Επικοινωνίας και ESG του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη.
Η Κεντρική Θέση: Βιωσιμότητα ως Επιλογή Ανθεκτικότητας
Ο κ. Αγγελόπουλος ξεκίνησε την ομιλία του τονίζοντας ότι η κοινωνική πολιτική και η επιχειρηματική ευθύνη δεν είναι δύο διακριτές συζητήσεις, αλλά «οι δύο όψεις της ίδιας επιλογής: να χτίζουμε κοινωνίες που αντέχουν». Σε ένα παγκόσμιο τοπίο που χαρακτηρίζεται από έντονη γεωπολιτική αβεβαιότητα, την επιτάχυνση της κλιματικής κρίσης και την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η βιωσιμότητα, όπως επεσήμανε, έχει πάψει να είναι μια απλή επικοινωνιακή επιλογή. Έχει καταστεί «θεμελιώδης προϋπόθεση οικονομικής και κοινωνικής ανθεκτικότητας» για όλους τους φορείς: επιχειρήσεις, δήμους και την κοινωνία στο σύνολό της.
Το Ευρωπαϊκό Κανονιστικό Πλαίσιο ESG: Από την Προαιρετικότητα στην Υποχρέωση
Ένα από τα βασικά σημεία της ανάλυσης του κ. Αγγελόπουλου αφορούσε την ταχύτητα και την ένταση με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει νομοθετήσει τα τελευταία τρία χρόνια στον τομέα της βιωσιμότητας. Το νέο κανονιστικό πλαίσιο ESG (Environmental, Social, Governance), με οδηγίες όπως η CSRD (Οδηγία Εταιρικής Αναφοράς Βιωσιμότητας), η CSDDD (Οδηγία Εταιρικής Δέουσας Επιμέλειας) και η EU Taxonomy, μετασχηματίζει ριζικά το τοπίο. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η βιωσιμότητα μετατρέπεται «από προαιρετική πρακτική σε νομική υποχρέωση». Παρά τις απλοποιήσεις που επέφερε το πακέτο Omnibus το 2025, η φιλοσοφία και η κατεύθυνση παραμένουν αμετάβλητες: διαφάνεια αμοιβών, δέουσα επιμέλεια στις αλυσίδες εφοδιασμού και απαγόρευση προϊόντων εξαναγκαστικής εργασίας είναι πλέον δεδομένα.
Το Όριο μεταξύ Κοινωνικής Πολιτικής και Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης
Ο κ. Αγγελόπουλος έθεσε ένα θεμελιακό ερώτημα: «πού τελειώνει η κοινωνική πολιτική και πού αρχίζει η εταιρική κοινωνική ευθύνη;». Αυτό το ερώτημα, όπως εξήγησε, δεν είναι ακαδημαϊκό. Σε μια εποχή που τα κράτη αντιμετωπίζουν πιέσεις και αδυνατούν να καλύψουν όλα τα κοινωνικά κενά, ο ιδιωτικός τομέας καλείται –ή αυτοκαλείται– να αναλάβει ρόλο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην κρισιμότητα του να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα αυτής της παρέμβασης και, κυρίως, στο πώς μπορεί να γίνει χωρίς να υπονομευθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της κοινωνικής προστασίας. Η διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ιδιωτικής πρωτοβουλίας και δημόσιας ευθύνης αποτελεί κομβική πρόκληση.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση ως Καταλύτης Βιώσιμης Ανάπτυξης
Ένα τρίτο, εξίσου σημαντικό, νήμα της συζήτησης ήταν ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως «γέφυρας» για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Ο κ. Αγγελόπουλος τόνισε ότι ο Νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος βρίσκεται προ των πυλών, ενσωματώνει για πρώτη φορά συστηματικά τη βιωσιμότητα, την κυκλική οικονομία και την κλιματική ανθεκτικότητα σε επίπεδο δήμων. Αυτό δεν είναι μια τυπική ρύθμιση, αλλά μια «ευκαιρία για μια νέα σχέση μεταξύ ιδιωτικού τομέα και τοπικής κοινωνίας». Η κεντρική ερώτηση που τέθηκε ήταν πώς ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να λειτουργήσει ως «πραγματικός εταίρος στη βιώσιμη ανάπτυξη» και όχι απλώς ως επενδυτής που αποχωρεί όταν αλλάξουν τα κίνητρα. Η πρόταση του κ. Αγγελόπουλου είναι σαφής: «αυτό που χρειαζόμαστε από τον ιδιωτικό τομέα δεν είναι μόνο χορηγίες. Είναι συν-σχεδιασμός, συν-επένδυση και κοινά μετρήσιμα αποτελέσματα». Μια πρόσκληση για ουσιαστική και μετρήσιμη συνεργασία.
Συμπεράσματα και Συνέχιση του Διαλόγου
Ο κ. Αγγελόπουλος έκλεισε τη συζήτηση υπογραμμίζοντας τρία βασικά συμπεράσματα: την αδιαμφισβήτητη και ταχεία εξέλιξη του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ, τον διεπιστημονικό χαρακτήρα της βιωσιμότητας που απαιτεί τη συνεργασία όλων των τομέων, και τον κεντρικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ουσία της τοπικής διακυβέρνησης. Ο διάλογος, όπως είπε, συνεχίζεται «εκτός αίθουσας, στα Υπουργεία, στις επιχειρήσεις, στους δήμους, στην πράξη».
www.worldenergynews.gr
