Η έκδοση κυψελών καυσίμου υδρογόνου διαθέτει δυνατότητα παραμονής κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για έως και 16 εβδομάδες με ταχύτητα τεσσάρων κόμβων, καλύπτοντας απόσταση 10.700 ναυτικών μιλίων χωρίς να χρειάζεται να αναδυθεί
Ενώ το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό εκτιμά ότι θα χρειαστούν έως και έξι μήνες για την εκκαθάριση των ναρκών που φέρεται να έχει τοποθετήσει το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ από τον Μάρτιο, γερμανική αμυντική κοινοπραξία παρουσίασε ένα νέο υποβρύχιο drone υδρογόνου που, σύμφωνα με τους μηχανικούς του, μπορεί να ολοκληρώσει την ίδια αποστολή μέσα σε μόλις 24 ώρες με τη διαχείριση ενός και μόνο χειριστή.
Το νέο αυτόνομο σύστημα ονομάζεται Greyshark και η έκδοση μεγάλης αυτονομίας Foxtrot παρουσιάστηκε αναλυτικά στις 13 Μαΐου από το Interesting Engineering, ενώ οι θαλάσσιες δοκιμές του αναμένονται τον Αύγουστο.
Η έκδοση κυψελών καυσίμου υδρογόνου διαθέτει δυνατότητα παραμονής κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για έως και 16 εβδομάδες με ταχύτητα τεσσάρων κόμβων, καλύπτοντας απόσταση 10.700 ναυτικών μιλίων χωρίς να χρειάζεται να αναδυθεί.
Το Greyshark φέρει 17 αισθητήρες υψηλής ανάλυσης, ικανούς να παράγουν εικόνες βυθού με ανάλυση 1,6 ίντσας ανά pixel. Σύμφωνα με την εταιρεία, έξι τέτοια drones που λειτουργούν συντονισμένα ως «σμήνος» μπορούν να χαρτογραφήσουν ολόκληρα τα Στενά του Ορμούζ σε λιγότερο από μία ημέρα.
«Ακόμη και οι ιρανικές αρχές δεν γνωρίζουν ακριβώς πού βρίσκονται οι νάρκες, επομένως η εκκαθάριση με επανδρωμένα μέσα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, ακριβή και επικίνδυνη», δήλωσε η επικεφαλής στρατηγικής και ειδικών έργων της Euroatlas, Βερινέια Κοντρεάν. «Κανένα επανδρωμένο μέσο δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την αποστολή τόσο γρήγορα, ενώ η αυτονομία καθιστά την επιχείρηση πολύ ασφαλέστερη», πρόσθεσε.
Το Greyshark αποτελεί προϊόν συνεργασίας τεσσάρων γερμανικών εταιρειών. Η Euroatlas, με έδρα τη Βρέμη, έχει αναλάβει το ενεργειακό σύστημα, την πρόωση και τον δομικό σχεδιασμό. Η EvoLogics από το Βερολίνο ανέπτυξε το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης και το ακουστικό δίκτυο επικοινωνίας εμπνευσμένο από τα δελφίνια, που επιτρέπει στα drones να επικοινωνούν μεταξύ τους κάτω από το νερό.
Η ιστορική ναυπηγική εταιρεία Fassmer κατασκευάζει το ανθρακονημάτινο κύτος και θα αναλάβει την τελική συναρμολόγηση, ενώ η Rheinmetall συμμετέχει στην ολοκλήρωση των συστημάτων και στην εμπορική προώθηση της πλατφόρμας, ιδιαίτερα στη Νοτιοανατολική Ασία.
Η παραγωγή αναμένεται να φτάσει τις 150 μονάδες ετησίως έως τα τέλη του 2026, με δυνατότητα επέκτασης έως και τις 500 μονάδες τον χρόνο.
Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για το υδρογόνο ως καύσιμο, όχι όμως για τα επιβατικά αυτοκίνητα, όπου η τεχνολογία αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες, αλλά για εξειδικευμένες βιομηχανικές και στρατιωτικές εφαρμογές.
Λίγες εβδομάδες πριν από την παρουσίαση του Greyshark, η καναδική Cellula Robotics ανακοίνωσε ότι το δικό της υποβρύχιο drone υδρογόνου, Envoy, ολοκλήρωσε πλήρως βυθισμένη αποστολή 2.023 χιλιομέτρων διάρκειας 385 ωρών.
Το σύστημα χρησιμοποιεί κυψέλες καυσίμου της αμερικανικής Infinity Fuel Cell and Hydrogen, εταιρείας που αναπτύσσει τεχνολογία PEM για τη NASA και αμυντικούς οργανισμούς των ΗΠΑ εδώ και χρόνια.
Την ώρα που η χρήση υδρογόνου στα επιβατικά οχήματα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υποδομών και κόστους — με τις πωλήσεις του Toyota Mirai στις ΗΠΑ να έχουν καταρρεύσει και αρκετές εταιρείες να εγκαταλείπουν το δίκτυο σταθμών ανεφοδιασμού — η ίδια τεχνολογία φαίνεται να αποκτά ουσιαστικό ρόλο σε τομείς όπως η ναυτιλία, οι βαριές μεταφορές, οι βιομηχανικές εφαρμογές και τα αυτόνομα στρατιωτικά συστήματα.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, η βασική διαφορά είναι ότι ένα υποβρύχιο drone δεν απαιτεί δίκτυο ανεφοδιασμού ανά λίγα χιλιόμετρα, αλλά μία μόνο πλήρωση πριν από την αποστολή.
Το Greyshark μπορεί να παραμένει επιχειρησιακό για τέσσερις μήνες χωρίς ανάδυση, ενώ ένα επιβατικό αυτοκίνητο υδρογόνου εξαρτάται από την καθημερινή διαθεσιμότητα σταθμών ανεφοδιασμού — ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο στις ΗΠΑ.
Παρά τις δυσκολίες στον κλάδο της αυτοκίνησης, οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η τεχνολογία υδρογόνου συνεχίζει να εξελίσσεται δυναμικά σε εφαρμογές όπου η μεγάλη αυτονομία, η χαμηλή ανάγκη ανεφοδιασμού και η ενεργειακή αντοχή αποτελούν κρίσιμα πλεονεκτήματα.
Το Greyshark και το Envoy αναδεικνύουν έτσι μια νέα γενιά αυτόνομων συστημάτων που ενδέχεται να αλλάξουν τις ισορροπίες τόσο στην ενεργειακή τεχνολογία όσο και στη στρατιωτική επιχειρησιακή στρατηγική.
www.worldenergynews.gr
