μόνο, τόνισε ο κ. Ε.Μυτιληναίος, ανακοινώνοντας την μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια.
Στην Ευρώπη, ο Νόμος για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες κυρίως μας δίνει μια λίστα — 34 υλικά, 17 από αυτά με την ένδειξη στρατηγικά — μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας παρέχει είναι πραγματική οικονομική υποστήριξη ή στρατηγική αποθήκευση σε μεγάλη κλίμακα. Το πρόβλημα εντοπίζεται, αλλά δεν διορθώνεται
Σήμερα (5/2), ο ευρωπαϊκός κλάδος μετάλλων παρουσίασε τη νέα του εταιρική ταυτότητα σε εκδήλωση με υψηλούς προσκεκλημένους στις Βρυξέλλες. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, Πρόεδρος της Ένωσης και Executive Chairman της METLEN, ανακοίνωσε τη μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια.
Ειδικότερα, στη δήλωσή του σημείωσε: «Τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο της επόμενης μέρας της ηπείρου, καθώς ενισχύουν την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια. Παράλληλα, τα μέταλλα αξιοποιούνται στα δίκτυα και τις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα data centers, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στις μεταφορές. Η Ευρώπη αν θέλει να διεκδικήσει ηγετική θέση στις καθαρές τεχνολογίες, θα πρέπει να σταματήσει να εισάγει πρώτες ύλες και, ταυτόχρονα, να εξάγει τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη, καθώς η μετονομασία της Ένωσής μας σε European Metals αποτυπώνει μια βαθύτερη εξέλιξη σε έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει, που είναι έτοιμος να προσαρμοστεί και που αντιμετωπίζει την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα όχι ως αφηρημένες έννοιες, αλλά ως βασικές αρχές λειτουργίας».
Η European Metals υφίσταται από το 1957 με διάφορες μορφές, και πιο πρόσφατα ως Eurometaux από το 1988. Η νέα επωνυμία αντανακλά την εξέλιξη της Ένωσης, ενισχύοντας τον ρόλο της ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με στόχο τη στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, ενισχύει τη θέση της Ένωσης σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, σε μια περίοδο αυξανόμενης εξάρτησης από πρώτες ύλες εκτός Ευρώπης και εντεινόμενων παγκόσμιων οικονομικών εντάσεων.
Ο κ. Μυτιληναίος, τέλος, πρόσθεσε: «Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Μειώνουμε το αποτύπωμά μας. Ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι - εξελίσσονται.»
Αναλυτικά η ομιλία του κ.Μυτιληναίου
Συναντιόμαστε σε μια εποχή που οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται Όχι ευγενικά. Αλλά μέσα από σοκ, πιέσεις και δύσκολες επιλογές.
Η γεωπολιτική δεν είναι πλέον θόρυβος στο παρασκήνιο. Τώρα διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, εμπορικές ροές, επενδυτικές αποφάσεις και βιομηχανική επιβίωση. Η ενέργεια έχει γίνει στρατηγικό πλεονέκτημα. Και η βιομηχανική ικανότητα γίνεται για άλλη μια φορά κατανοητή ως αυτό που είναι: μια πηγή δύναμης.
Αυτή δεν είναι μια φυσιολογική μετάβαση. Είναι μια ρήξη. Σε στιγμές σαν κι αυτή, η σαφήνεια μετράει. Γιατί το να προσποιείσαι ότι οι υποθέσεις του χθες εξακολουθούν να ισχύουν, είναι ο γρηγορότερος τρόπος για να μείνεις πίσω.
Η Ευρώπη έχει πολλά πλεονεκτήματα. Αλλά έχουμε επίσης τη συνήθεια να συγχέουμε τις προθέσεις με το αποτέλεσμα. Είμαστε πολύ καλοί σε στρατηγικές, πλαίσια και στόχους — λιγότερο καλοί στο να τα μεταφράζονται αυτά σε συνθήκες που επιτρέπουν στη βιομηχανία να επενδύσει,να λειτουργεί και ανταγωνίζεται.
Πάρτε για παράδειγμα κρίσιμες πρώτες ύλες:
Στην Ευρώπη, ο Νόμος για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες κυρίως μας δίνει μια λίστα — 34 υλικά, 17 από αυτά με την ένδειξη στρατηγικά — μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας παρέχει είναι πραγματική οικονομική υποστήριξη ή στρατηγική αποθήκευση σε μεγάλη κλίμακα. Το πρόβλημα εντοπίζεται, αλλά δεν διορθώνεται.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προσέγγιση ήταν πολύ διαφορετική. Ανέλυσαν κινδύνους εφοδιασμού, αναγνώρισαν τη χειραγώγηση της αγοράς και κατανόησαν τι συνέβαινε μερίδιο για τη βιομηχανική τους βάση. Και στη συνέχεια έδρασαν — δεσμεύοντας 12 δισεκατομμύρια δολάρια να δημιουργήσουν ένα στρατηγικό απόθεμα ορυκτών, συνδυάζοντας τη δημόσια χρηματοδότηση με την ιδιωτική συμμετοχή, για την εξασφάλιση του εφοδιασμού, τη σταθεροποίηση των αγορών και την προστασία της κατάντη βιομηχανοποίησης.
Όταν άλλοι υποστηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, διασφαλίζουν την ενεργειακή τους βάση και χρησιμοποιούν οικονομικά εργαλεία στρατηγικά, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται στην καλή θέληση και στις διαδικασίες
μόνο. Η συνάφεια σήμερα δεν δηλώνεται. Κερδίζεται μέσω παραγωγής, επενδύσεων και υλοποίησης. Εδώ είναι που πρέπει να επικεντρωθεί ξανά η Ευρώπη.
Όχι στην αντίδραση σε κάθε εξωτερική κίνηση, ούτε στη διαχείριση των αντιλήψεων, αλλά ναι στην ανοικοδόμηση των θεμελιωδών αρχών της οικονομίας της. Η εξάλειψη από το κόστος, η μείωση των εμποδίων, η δημιουργία προβλεψιμότητας για μακροπρόθεσμες επενδύσεις πρέπει να είναι προτεραιότητες.
Επειδή χωρίς μια ισχυρή βιομηχανική βάση, οι φιλοδοξίες της Ευρώπης — πράσινες, ψηφιακές,ή στρατηγικές — παραμένουν θεωρητικές.
κείμενο σε εξέλιξη
www.worldenergynews.gr
