Η διοίκηση του διυλιστηρίου PCK στο Σβεντ, στο οποίο η ρωσική Rosneft κατέχει πλειοψηφικό ποσοστό 54,17%, έχει προειδοποιήσει τη γερμανική κυβέρνηση ότι οι αμερικανικές κυρώσεις ήδη δυσχεραίνουν την καθημερινή λειτουργία και ενδέχεται να απειλήσουν την τροφοδοσία καυσίμων για το Βερολίνο και την ανατολική Γερμανία
Οι εύθραυστες ενεργειακές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας φαίνεται να δοκιμάζονται, με επίκεντρο ένα και μόνο διυλιστήριο που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον ενεργειακό εφοδιασμό του Βερολίνου.
Η διοίκηση του διυλιστηρίου PCK στο Σβεντ, στο οποίο η ρωσική Rosneft κατέχει πλειοψηφικό ποσοστό 54,17%, έχει προειδοποιήσει τη γερμανική κυβέρνηση ότι οι αμερικανικές κυρώσεις ήδη δυσχεραίνουν την καθημερινή λειτουργία και ενδέχεται να απειλήσουν την τροφοδοσία καυσίμων για το Βερολίνο και την ανατολική Γερμανία.
Σε επιστολή του Ιανουαρίου προς την υπουργό Οικονομίας και Ενέργειας Κατερίνα Ράιχε, η διοίκηση έκανε λόγο για επείγουσα ανάγκη επίλυσης της εκκρεμότητας πριν η κατάσταση επιδεινωθεί.
Το Σβεντ δεν αποτελεί περιφερειακή εγκατάσταση, καθώς προμηθεύει καύσιμα περίπου στα εννέα από τα δέκα αυτοκίνητα στο Βερολίνο, καλύπτει τις ανάγκες του αεροδρομίου της πρωτεύουσας, τροφοδοτεί το δίκτυο καυσίμων του Βρανδεμβούργου και παρέχει βασικές πρώτες ύλες στη γερμανική χημική βιομηχανία, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε διαταραχή γίνεται άμεσα αισθητή.
Το Βερολίνο είχε εξασφαλίσει προσωρινή εξαίρεση από τις ΗΠΑ ώστε το διυλιστήριο να συνεχίσει να λειτουργεί παρά τις κυρώσεις κατά της Rosneft, ωστόσο η άδεια αυτή λήγει στις 29 Απριλίου. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την υπόθεση, ένα διυλιστήριο δεν μπορεί να βασίζεται σε προσωρινές άδειες, καθώς μακροπρόθεσμα συμβόλαια προμήθειας αργού, τραπεζικές υπηρεσίες και ασφαλιστική κάλυψη απαιτούν νομική βεβαιότητα.
Σήμερα τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και ακόμη και προμηθευτές πετρελαίου εμφανίζονται επιφυλακτικοί, φοβούμενοι ότι μια αποστολή μετά τη λήξη της άδειας θα μπορούσε να ενεργοποιήσει κυρώσεις.
Η αβεβαιότητα αυτή φέρνει το διυλιστήριο —στο οποίο μειοψηφικό ποσοστό κατέχει η Shell— πιο κοντά σε ενδεχόμενη αναγκαστική πώληση. Πηγές αναφέρουν ότι πετρελαϊκές εταιρείες και μεγάλοι ενεργειακοί επενδυτές έχουν ήδη εξετάσει την κατάσταση, ενώ η γερμανική κυβέρνηση αξιολογεί ακόμη και το ενδεχόμενο κρατικής παρέμβασης. Σενάρια πώλησης σε αμερικανικό επενδυτή ή πλήρους κρατικοποίησης συζητούνται παρασκηνιακά.
Το Σβεντ πλέον βασίζεται σε μη ρωσικό αργό, κυρίως από το Καζακστάν, που μεταφέρεται μέσω αγωγών και πολωνικών λιμένων. Αν και οι ροές αυτές είναι νόμιμες, η εμπιστοσύνη έχει κλονιστεί μετά την επέκταση των αμερικανικών κυρώσεων πέρυσι σε Rosneft και Lukoil, με αποτέλεσμα ακόμη και ο φόβος κυρώσεων να αρκεί για να δυσχεραίνει την ομαλή λειτουργία της αγοράς.
Ήδη οι αγοραστές καυσίμων εμφανίζονται ανήσυχοι, με την πολωνική εταιρεία εισαγωγών Unimot να προειδοποιεί ότι δεν υπάρχει εύκολη εναλλακτική για τη διυλιστική και εφοδιαστική δυναμικότητα του Σβεντ, όχι μόνο για τη Γερμανία αλλά και για τμήματα της Πολωνίας, ενώ καθώς τα συμβόλαια προμήθειας για τον Απρίλιο υπογράφονται αυτή την περίοδο, η σημερινή αβεβαιότητα μπορεί να μεταφραστεί σε αυριανές ελλείψεις.
www.worldenergynews.gr
Η διοίκηση του διυλιστηρίου PCK στο Σβεντ, στο οποίο η ρωσική Rosneft κατέχει πλειοψηφικό ποσοστό 54,17%, έχει προειδοποιήσει τη γερμανική κυβέρνηση ότι οι αμερικανικές κυρώσεις ήδη δυσχεραίνουν την καθημερινή λειτουργία και ενδέχεται να απειλήσουν την τροφοδοσία καυσίμων για το Βερολίνο και την ανατολική Γερμανία.
Σε επιστολή του Ιανουαρίου προς την υπουργό Οικονομίας και Ενέργειας Κατερίνα Ράιχε, η διοίκηση έκανε λόγο για επείγουσα ανάγκη επίλυσης της εκκρεμότητας πριν η κατάσταση επιδεινωθεί.
Το Σβεντ δεν αποτελεί περιφερειακή εγκατάσταση, καθώς προμηθεύει καύσιμα περίπου στα εννέα από τα δέκα αυτοκίνητα στο Βερολίνο, καλύπτει τις ανάγκες του αεροδρομίου της πρωτεύουσας, τροφοδοτεί το δίκτυο καυσίμων του Βρανδεμβούργου και παρέχει βασικές πρώτες ύλες στη γερμανική χημική βιομηχανία, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε διαταραχή γίνεται άμεσα αισθητή.
Το Βερολίνο είχε εξασφαλίσει προσωρινή εξαίρεση από τις ΗΠΑ ώστε το διυλιστήριο να συνεχίσει να λειτουργεί παρά τις κυρώσεις κατά της Rosneft, ωστόσο η άδεια αυτή λήγει στις 29 Απριλίου. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την υπόθεση, ένα διυλιστήριο δεν μπορεί να βασίζεται σε προσωρινές άδειες, καθώς μακροπρόθεσμα συμβόλαια προμήθειας αργού, τραπεζικές υπηρεσίες και ασφαλιστική κάλυψη απαιτούν νομική βεβαιότητα.
Σήμερα τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και ακόμη και προμηθευτές πετρελαίου εμφανίζονται επιφυλακτικοί, φοβούμενοι ότι μια αποστολή μετά τη λήξη της άδειας θα μπορούσε να ενεργοποιήσει κυρώσεις.
Η αβεβαιότητα αυτή φέρνει το διυλιστήριο —στο οποίο μειοψηφικό ποσοστό κατέχει η Shell— πιο κοντά σε ενδεχόμενη αναγκαστική πώληση. Πηγές αναφέρουν ότι πετρελαϊκές εταιρείες και μεγάλοι ενεργειακοί επενδυτές έχουν ήδη εξετάσει την κατάσταση, ενώ η γερμανική κυβέρνηση αξιολογεί ακόμη και το ενδεχόμενο κρατικής παρέμβασης. Σενάρια πώλησης σε αμερικανικό επενδυτή ή πλήρους κρατικοποίησης συζητούνται παρασκηνιακά.
Το Σβεντ πλέον βασίζεται σε μη ρωσικό αργό, κυρίως από το Καζακστάν, που μεταφέρεται μέσω αγωγών και πολωνικών λιμένων. Αν και οι ροές αυτές είναι νόμιμες, η εμπιστοσύνη έχει κλονιστεί μετά την επέκταση των αμερικανικών κυρώσεων πέρυσι σε Rosneft και Lukoil, με αποτέλεσμα ακόμη και ο φόβος κυρώσεων να αρκεί για να δυσχεραίνει την ομαλή λειτουργία της αγοράς.
Ήδη οι αγοραστές καυσίμων εμφανίζονται ανήσυχοι, με την πολωνική εταιρεία εισαγωγών Unimot να προειδοποιεί ότι δεν υπάρχει εύκολη εναλλακτική για τη διυλιστική και εφοδιαστική δυναμικότητα του Σβεντ, όχι μόνο για τη Γερμανία αλλά και για τμήματα της Πολωνίας, ενώ καθώς τα συμβόλαια προμήθειας για τον Απρίλιο υπογράφονται αυτή την περίοδο, η σημερινή αβεβαιότητα μπορεί να μεταφραστεί σε αυριανές ελλείψεις.
www.worldenergynews.gr
