Ο τεχνοκράτης που κυβέρνησε τη Γαλλία από το 1993 έως το 1995 στο πλευρό του Φρανσουά Μιτεράν, πρωταγωνίστησε στις μεγάλες οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις της εποχής και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με τον άλλοτε στενό φίλο και πολιτικό του σύμμαχο, Ζακ Σιράκ, στη σκληρή μάχη για την προεδρία του 1995 - μια υποψηφιότητα που σημάδεψε οριστικά την πολιτική του διαδρομή
Σχετικά Άρθρα
Γαλλία: Η πυρηνική παραγωγή ανακάμπτει και αποκλιμακώνει τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα της γαλλικής Δεξιάς, ο Εντουάρ Μπαλαντύρ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή γεμάτη πολιτικές αναμετρήσεις, φιλοδοξίες, ρήξεις και μια από τις πιο ηχηρές εσωκομματικές συγκρούσεις στη σύγχρονη γαλλική πολιτική σκηνή. Ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας πέθανε τη Δευτέρα στο Παρίσι, έχοντας συνδέσει το όνομά του με την περίοδο της «συγκατοίκησης» της γαλλικής Δεξιάς με τον σοσιαλιστή πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν.
Από τη «συγκατοίκηση» με τον Μιτεράν στην πρωθυπουργία
Ο Μπαλαντύρ ανέλαβε την πρωθυπουργία το 1993, όταν η γαλλική Δεξιά επικράτησε στις βουλευτικές εκλογές, περίπου δύο χρόνια πριν από την ολοκλήρωση της δεύτερης επταετούς θητείας του Φρανσουά Μιτεράν στην προεδρία.
Η επιλογή του δεν ήταν τυχαία. Ο τότε ηγέτης της γαλλικής Δεξιάς, Ζακ Σιράκ, δεν ήθελε να αναλάβει για δεύτερη φορά τον ρόλο του πρωθυπουργού δίπλα στον Μιτεράν. Η προηγούμενη εμπειρία του από τη «συγκατοίκηση» με τον σοσιαλιστή πρόεδρο, κατά την πρώτη θητεία του Μιτεράν, είχε καταλήξει σε εκλογική ήττα στις προεδρικές εκλογές του 1988.
Έτσι, ο Μπαλαντύρ, επί τρεις δεκαετίες στενός φίλος του Σιράκ, βρέθηκε στο Μέγαρο Ματινιόν.
Ο φίλος που έγινε αντίπαλος
Η πρωθυπουργία του Μπαλαντύρ αποδείχθηκε τελικά το σημείο καμπής στη σχέση του με τον Σιράκ.
Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, η δημοτικότητά του ενισχύθηκε σημαντικά και ο πρωθυπουργός άρχισε να εμφανίζεται ως σοβαρός διεκδικητής της γαλλικής προεδρίας. Το 1995 πήρε την απόφαση που άλλαξε οριστικά τις ισορροπίες στη γαλλική Δεξιά: κατέβηκε υποψήφιος για την προεδρία απέναντι στον παλιό του φίλο και πολιτικό σύμμαχο, Ζακ Σιράκ.
Η αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μια σκληρή εσωτερική μάχη, με τον σοσιαλιστή Λιονέλ Ζοσπέν να συμπληρώνει την τριάδα των βασικών διεκδικητών.
Η ήττα του 1995
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1995, ο Μπαλαντύρ συγκέντρωσε 18,6% των ψήφων.
Προηγήθηκε ο Λιονέλ Ζοσπέν με 23,3%, ενώ ο Ζακ Σιράκ έλαβε 20,8%, εξασφαλίζοντας την πρόκριση στον δεύτερο γύρο.
Ο Μπαλαντύρ αποκλείστηκε από τη συνέχεια, αλλά στη δεύτερη φάση στήριξε τον Σιράκ. Ο τελευταίος επικράτησε τελικά και εξελέγη πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η πολιτική αντιπαράθεση με τον παλιό του φίλο, ωστόσο, είχε αφήσει βαθύ αποτύπωμα στη γαλλική Δεξιά.
Η αποχώρηση από την πολιτική και οι βαριές κατηγορίες
Μετά την αποτυχία του στις προεδρικές εκλογές, ο Μπαλαντύρ αποσύρθηκε σταδιακά από την ενεργό πολιτική ζωή.
Η πολιτική του διαδρομή, όμως, δεν έμεινε χωρίς σκιές. Βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες σχετικά με τη χρηματοδότηση της προεκλογικής του εκστρατείας του 1995, καθώς υποστηρίχθηκε ότι μέρος των χρημάτων προερχόταν από συμβόλαια στρατιωτικής συνεργασίας που είχε συνάψει η Γαλλία με το Πακιστάν.
Η υπόθεση συνδέθηκε με το αποκαλούμενο «Karachi affair», μια από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις πολιτικής χρηματοδότησης στη Γαλλία.
Η αθώωση του 2021
Ο Εντουάρ Μπαλαντύρ αθωώθηκε το 2021 στο πλαίσιο της υπόθεσης, ενώ ο τότε υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του, Φρανσουά Λεοτάρ, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή.
Με τον θάνατό του, σε ηλικία 97 ετών, κλείνει ένα ακόμη κεφάλαιο της πολιτικής γενιάς που πρωταγωνίστησε στη Γαλλία κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
Ο Μπαλαντύρ έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως πρωθυπουργός της περιόδου Μιτεράν, αλλά και ως ο πολιτικός που από στενός φίλος του Ζακ Σιράκ βρέθηκε απέναντί του στην κρίσιμη μάχη για την προεδρία της Γαλλίας το 1995.
www.worldenergynews.gr
