Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης παρουσιάζει το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος σε ανοιχτή εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη και προτείνει μεταξύ άλλων κατάργηση των Πανελλαδικών εξετάσεων, την επιβολή Πατριωτικής Εισφοράς 1% και Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης με κεφάλαια 12 δισ στην τετραετία
Το οικονομικό πρόγραμμα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ) παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας, σε ανοιχτή εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη Στις εξαγγελίες περιλαμβάνονται αφενός το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης και αφετέρου η Πατριωτική Εισφορά για Δίκαιη ανάπτυξη και δίκαιη κατανομή του πλούτου.
«Δεν παρουσιάζουμε ένα ακόμη πρόγραμμα μέτρων αλλά ένα άλλο όραμα. Μια αλλαγή πυξίδας για τη χώρα και τον λαό. Την ανάγκη αυτή την μετατρέπουμε σε σχέδιο διακυβέρνησης» είπε στην αρχή της ομιλίας του Αλέξης Τσίπρας ο οποίος αναφέρθηκε στη γεωπολιτική αβεβαιότητα και τις μεγάλες προκλήσεις όπως η κλιματική κρίση. Δίπλα σε αυτές τις μεγάλες προκλήσεις έχουμε τις δικές μας δομικές αδυναμίες είπε επίσης ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ και χαρακτήρισε χαμένη την επταετία διακυβέρνησης της ΝΔ.
«Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού θεωρεί ότι το 2019 ζούσε καλύτερα» σημείωσε μεταξύ άλλων και επιτέθηκε στην κυβέρνηση και για το επιτελικό κράτος λέγοντας ότι σήμερα το 97% των πολιτών θεωρεί πως βασιλεύει η διαφθορά. «Με το επιτελικό κράτος όλη η εξουσία μεταφέρθηκε σε λίγα χέρια . Το δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι διαφθορά ή εντιμότητα» είπε και τόνισε ότι η χώρα μας χρειάζεται πλέον μια ηθική επανάσταση.
«Στόχος μας είναι να πετύχουμε τη σύγκλιση με την Ευρώπη. Να κλείσουμε την απόσταση των πολλών από τους λίγους. Αυτή η μάχη για τις ανισότητες είναι ο νέος πατριωτισμός» σημείωσε επίσης ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ και πρόσθεσε πως «το σχέδιό μας θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις: Να παράγουμε περισσότερο. Να μοιραζόμαστε δικαιότερα. Να ζούμε καλύτερα.
Αυτή είναι η πυξίδα της ΕΛΑΣ. Γιατί παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι. Είναι οι δύο όψεις της ίδιας προόδου».
Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή αναπτυξιακής στρατηγικής - Και μια νέα Βιομηχανική Πολιτική
Να διευρύνουμε τη παραγωγική μας βάση. Να παράγουμε περισσότερο. Γιατί στηριζόμαστε υπερβολικά στην κατανάλωση, στις εισαγωγές και στα ακίνητα. Και το έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο ολοένα και διευρύνεται.
Τι σημαίνει, όμως, νέα βιομηχανική πολιτική;
Σημαίνει ότι δεν επιλέγουμε φίλους επιχειρηματίες. Επιλέγουμε τις παραγωγικές δυνατότητες που χρειάζεται η χώρα.
Και στηρίζεται σε τρεις αρχές:
Καταρχήν, εθνικές προτεραιότητες.
Τι πρέπει να μπορεί να παράγει η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα;
- Φάρμακα και βιοτεχνολογία.
- Ποιοτικά τρόφιμα.
- Ενεργειακό εξοπλισμό και συστήματα αποθήκευσης.
- Ναυτιλιακή τεχνολογία.
- Κρίσιμα υλικά.
- Αμυντικά προϊόντα
- Και σύγχρονα δίκτυα μεταφορών.
Εκεί κατευθύνουμε τη χρηματοδότηση, την έρευνα, τις υποδομές και την εκπαίδευση. Με συγκεκριμένο προϋπολογισμό και δημόσιο απολογισμό κάθε χρόνο.
Δεύτερον, το κράτος επενδύει μακροπρόθεσμα και με τόλμη στην προστιθέμενη αξία.
Στηρίζει νέες τεχνολογίες, μεγάλες υποδομές και επενδύσεις που αποδίδουν σε βάθος χρόνου. Και όταν μια επένδυση που χρηματοδότησε ο πολίτης πετυχαίνει, ένα μέρος του οφέλους επιστρέφει στην κοινωνία.
Τρίτον, ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος χωρίς όρους.
Κάθε επιχείρηση που χρηματοδοτείται οφείλει να δημιουργεί αξία και σταθερές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Να εφαρμόζει τις συλλογικές συμβάσεις. Να μεταφέρει τεχνολογία και να ενισχύει τις εξαγωγές.
Όλα τα ποσά και οι δικαιούχοι θα είναι φανερά και δημόσια. Όποιος παραβιάζει τους όρους, επιστρέφει τα χρήματα και αποκλείεται από νέα χρηματοδότηση.
Και βάζουμε τρεις καθαρούς στόχους:
- Επενδύσεις στον ευρωπαϊκό μέσο όρο,
- ισχυρότερη μεταποίηση,
- έρευνα κοντά στο 2% του ΑΕΠ.
Και δημιουργούμε τα εργαλεία για να το πετύχουμε:
Έναν ενιαίο φορέα βιομηχανικής πολιτικής, αντί για δεκάδες υπηρεσίες που δεν συντονίζονται. Μία ψηφιακή διαδικασία αδειοδότησης, με ανώτατο χρόνο τις 90 ημέρες. Γιατί σήμερα η αδειοδότηση δεν είναι διαδικασία. Είναι τιμωρία.
Μακροχρόνια συμβόλαια ενέργειας με σταθερές τιμές, ώστε η επιχείρηση να γνωρίζει το κόστος της πριν επενδύσει. Σύγχρονες βιομηχανικές ζώνες και κέντρα εφαρμοσμένης τεχνολογίας σε κάθε περιφέρεια, ώστε και η μικρή επιχείρηση να έχει πρόσβαση σε εξοπλισμό, δοκιμές και εξειδικευμένους επιστήμονες.
Και σύνδεση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τις μεγάλες επενδύσεις, ώστε ένα μεγαλύτερο μέρος κάθε έργου να παράγεται εδώ, από ελληνικές επιχειρήσεις και εργαζομένους.
Δεν επιδοτούμε απλώς την οικονομία. Χτίζουμε την παραγωγική δύναμη της χώρας.
Και την επιτυχία θα τη μετρήσουμε από το πόσες ελληνικές επιχειρήσεις θα παράγουν περισσότερα, θα δημιουργήσουν νέες και καλές δουλειές και θα εξάγουν για πρώτη φορά.
Όχι πια δημόσιο χρήμα, χωρίς μετρήσιμο δημόσιο αποτέλεσμα.
Όλα αυτά όμως χρειάζονται πόρους με ορίζοντα δεκαετίας.
Και ως γνωστόν η σημερινή κυβέρνηση σπατάλησε τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή ευκαιρία από την είσοδό μας στην ΕΕ, το ΤΑΑ.
Γι' αυτό καλούμαστε σήμερα, είτε να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα, είτε να δημιουργήσουμε εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις, τη νέα αναπτυξιακή μας ευκαιρία.
Επιλέγουμε το δεύτερο.
Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας
Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία:
Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων.
500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων.
Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa.
Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους.
Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας.
Ο κανόνας είναι απόλυτος.
Το Ταμείο δεν μοιράζει επιδοτήσεις.
Χρηματοδοτεί στόχους με δημόσιο έλεγχο, ώριμα έργα και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η διαφορά του βρίσκεται στο σχέδιο αλλά και στη διακυβέρνηση.
Επαγγελματική διοίκηση, ανεξάρτητη αξιολόγηση, πλήρης δημοσιότητα των κινδύνων και επανεπένδυση κάθε δημόσιας απόδοσης.
Ο εμβληματικός πυρήνας των στόχων είναι καθαρός:
Υδατική ασφάλεια και σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα.
Ελληνική αλυσίδα φωτοβολταϊκών, μπαταριών και αποθήκευσης.
Προσιτή κατοικία σε δημόσια γη.
Σιδηροδρομικός εμπορευματικός διάδρομος από τα λιμάνια μας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
Αγροδιατροφικά συμπλέγματα που μετατρέπουν το χύδην προϊόν σε τεχνολογία, επωνυμία και εξαγωγή.
Κοινωνικές υποδομές νέας γενιάς, κλιματική ανθεκτικότητα, ναυπηγοεπισκευή και βιομηχανίες διπλής χρήσης.
Όχι σκόρπια έργα.
Αλλά συγκεκριμένοι στόχοι που αλλάζουν τον χάρτη της χώρας.
Τον πρώτο χρόνο οργανώνουμε τους στόχους και ωριμάζουμε τα έργα.
Στην τετραετία θεμελιώνουμε τις νέες υποδομές.
Στη δεκαετία αλλάζουμε τον παραγωγικό χάρτη της χώρας.
Κι η παραγωγική ανασυγκρότηση πρέπει να φτάνει μέχρι την τσέπη του πολίτη.
Γιατί η ενέργεια δεν είναι θέμα μόνο της βιομηχανίας.
Είναι και θέμα του λογαριασμού του κάθε νοικοκυριού.
Ο στόχος μας για την ενέργεια περιγράφεται σε τρεις λέξεις.
Καθαρότερη, φθηνότερη, ασφαλέστερη.
Χτίζουμε επίσης ελληνική αλυσίδα αξίας.
Γραμμή συναρμολόγησης φωτοβολταϊκών, μονάδα συστημάτων αποθήκευσης με ελληνικό σχεδιασμό, ολοκλήρωση της διασύνδεσης των νησιών, ώστε να πάψουμε επιτέλους να καίμε πετρέλαιο για να ανάψει μια λάμπα στο Αιγαίο.
Η πράσινη μετάβαση γίνεται παραγωγή και ιδιοκτησία, όχι απλώς εισαγωγή εξοπλισμού
Γιατί το ενεργειακό κόστος δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα.
Είναι κρίσιμο στοιχείο της ανταγωνιστικότητας και της δυνατότητας της χώρας να διατηρεί βιομηχανία, θέσεις εργασίας και τεχνογνωσία.
Η ενέργεια παύει να είναι μηχανισμός αβεβαιότητας και αισχροκέρδειας
Γίνεται υποδομή παραγωγής, ασφάλειας και χαμηλότερου κόστους.
Και το όφελος δεν θα μένει στη χονδρική αγορά.
Θα φτάνει στον λογαριασμό.
Το Ταμείο Σύγκλισης
Ο κ. Τσίπρας σημείωσε επίσης ότι η υλοποίηση της νέας βιομηχανικής πολιτικής χρειάζεται πόρους με ορίζοντα δεκαετίας και πρότεινε τη «δημιουργία του Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας».
«Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία: Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων. 500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων. Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa. Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους.
Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας.
Ο κανόνας είναι απόλυτος. Το Ταμείο δεν μοιράζει επιδοτήσεις. Χρηματοδοτεί στόχους με δημόσιο έλεγχο, ώριμα έργα και μετρήσιμο αποτέλεσμα. Η διαφορά του βρίσκεται στο σχέδιο αλλά και στη διακυβέρνηση. Επαγγελματική διοίκηση, ανεξάρτητη αξιολόγηση, πλήρης δημοσιότητα των κινδύνων και επανεπένδυση κάθε δημόσιας απόδοσης».
www.worldenergynews.gr
