Οι δηλώσεις του Στάχτου έδωσαν αφορμή για νέα σύγκρουση, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να διαχωρίζει την ειρηνική διαδήλωση από τα επεισόδια και να καλεί τα κόμματα να απομονώσουν φωνές που, κατά την εκτίμησή του, επενδύουν στην ένταση. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, κάνοντας λόγο για επιδίωξη χάους.
Ωστόσο, η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στις ατάκες που προκαλούν αντιδράσεις. Βρίσκεται και στο κατά πόσο οι πολιτικές δυνάμεις μπορούν να εκφράσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια με συγκεκριμένες προτάσεις, χωρίς να συγχέουν τη μαζική διαμαρτυρία με τη βία και τις καταστροφές. Γιατί άλλο η διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών ζωής, άλλο η ειρηνική κινητοποίηση και άλλο τα επεισόδια που πλήττουν πολίτες και περιουσίες.
Το ίδιο πολιτικό μοτίβο και το ερώτημα της επόμενης ημέρας
Η επανάληψη τέτοιων δηλώσεων τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση, αλλά δεν απαντά στα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία. Η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, οι δυσκολίες των φοιτητών και η ανασφάλεια των νέων απαιτούν λύσεις, όχι μόνο συνθήματα και ανταγωνισμό για το ποιος θα εκφράσει πιο ηχηρά την οργή.
Η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν εξαφανίζεται με καταγγελίες, ούτε όμως μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτικό σχέδιο μέσα από προκλητικές ατάκες. Όποιος επιδιώκει να εκφράσει τους πολίτες οφείλει να παρουσιάζει συγκεκριμένες θέσεις και να αναλαμβάνει την ευθύνη των λόγων του.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να μπει κάθε διαμαρτυρία στο ίδιο τσουβάλι, αλλά να ξεκαθαρίσει η πολιτική συζήτηση: η ειρηνική διαμαρτυρία είναι δημοκρατικό δικαίωμα· η βία και οι καταστροφές είναι διαφορετικό ζήτημα. Και αν η ΕΛΑΣ θέλει να πείσει ότι εκπροσωπεί μια διαφορετική πολιτική πρόταση, θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από επαναλαμβανόμενες ατάκες και δηλώσεις που προκαλούν θόρυβο. Θα χρειαστεί θέσεις, επιχειρήματα και απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.
www.worldenergynews.gr
