Το πλαστικό ρέει στον Ειρηνικό χωρίς εμφανή ταχύτητα. Μερικά θραύσματα κινούνται εδώ και χρόνια, λεπταίνοντας και μαλακώνοντας καθώς το φως και το αλάτι επενεργούν πάνω τους.
To πλαστικό στον ωκεανό
Μακριά από την ξηρά, όπου η θάλασσα κανονικά δεν παρέχει τίποτα για να προσκολληθούν, αυτά τα θραύσματα έχουν αρχίσει να σημαίνουν περισσότερα. Μικρά πλάσματα τα έχουν ανακαλύψει. Έμειναν. Αναπτύσσονται. Μερικά μάλιστα αναπαράγονται. Όταν οι επιστήμονες άρχισαν να αφαιρούν πλαστικό από τη μέση του ωκεανού, δεν περίμεναν να το δουν αυτό. Το απέραντο νερό προοριζόταν να είναι υπερβολικά εκτεθειμένο και άδειο. Αλλά το πλαστικό παραμένει. «Βρέχει». Διαρκεί. Χρησιμοποιείται σταδιακά και σχεδόν αθόρυβα.
Η μελέτη, προέκυψε από μια προσεκτική εξέταση 105 μεγάλων κομματιών πλαστικού που συλλέχθηκαν από τον Υποτροπικό Γύρο του Βόρειου Ειρηνικού. Αυτό είναι το αργά κινούμενο σύστημα ρευμάτων όπου τα «σκάφη τείνουν να συγκεντρώνονται». Σχεδόν όλα τα αντικείμενα μετέφεραν ζωή. Οι πεταλίδες ήταν κοινές. Το ίδιο και τα καβούρια, τα αμφίποδα, οι θαλάσσιες ανεμώνες και άλλα μικρά ασπόνδυλα. Συνολικά, οι ερευνητές μέτρησαν 46 διαφορετικά είδη ζώων. Πολλά από αυτά δεν υποτίθεται ότι βρίσκονται καθόλου εκεί. Ζουν κανονικά κοντά σε ακτές, προσκολλημένα σε βράχους ή τείχη λιμανιών.
Για πολύ καιρό, οι επιστήμονες υπέθεταν ότι ο ανοιχτός ωκεανός ήταν απαγορευμένος για τα παράκτια είδη. Δεν υπάρχει βυθός για να αγκυροβολήσουν και υπάρχει ελάχιστο καταφύγιο από κύματα ή αρπακτικά. Η τροφή είναι λιγότερο προβλέψιμη. Οι συνθήκες αλλάζουν γρήγορα. Η ιδέα ήταν ότι τα παράκτια ζώα δεν είχαν την ικανότητα για να αντιμετωπίσουν αυτό. Αυτό που δείχνει το πλαστικό είναι κάτι πιο απλό. Το πρόβλημα μπορεί να μην ήταν ποτέ το νερό.
Η συμπεριφορά διαφορετικών ειδών
Δεν είναι όλα τα σκουπίδια ίδια. Τα δίχτυα και τα σχοινιά αποδείχθηκαν ότι φιλοξενούσαν την περισσότερη ζωή. Τα στριμμένα σχήματα τους δημιουργούν τσέπες και σκιά. Προσφέρουν πρόσφυση. Μερικά κομμάτια ήταν σαφώς στη θάλασσα για πολλά χρόνια, φθαρμένα σε μια λεπτή και εύθραυστη κατάσταση. Παρόλα αυτά, κράτησαν. Αυτά τα αντικείμενα λειτουργούν σαν μικρές σχεδίες.
Με την πάροδο του χρόνου, συλλέγουν στρώματα οργανισμών, μερικά τρέφονται, μερικά βρίσκουν καταφύγιο, μερικά απλώς μένουν στη θέση τους. Δεν είναι ύφαλος. Δεν είναι στεριά. Αλλά είναι αρκετό. Δεν προσκολλώνται μόνο. Πολλά αναπαράγονται. Οι επιστήμονες βρήκαν θηλυκά που κουβαλούσαν αυγά και σημάδια διαφορετικών σταδίων ανάπτυξης στο ίδιο αντικείμενο. Νέοι και ενήλικες μοιράζονταν τον χώρο.
Οι θαλάσσιες ανεμώνες έδειξαν αρκετές κατηγορίες μεγέθους που ζούσαν μαζί. Αυτό υποδηλώνει κάτι περισσότερο από τυχαία άφιξη. Υποδεικνύει την επιμονή. Ορισμένα είδη αναπαράγονται χωρίς να χρειάζονται σύντροφο ή απελευθερώνουν μικρά που εγκαθίστανται γρήγορα. Αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να τα βοηθήσουν να επιβιώσουν σε μεγάλα ταξίδια σε παρασυρόμενα πλαστικά.
Τα περισσότερα από τα ζώα που εντοπίστηκαν ανάγονται στον δυτικό Ειρηνικό. Αρκετά είναι γνωστά από τις ακτές της Ιαπωνίας. Μερικά κομμάτια συντριμμιών έφεραν ακόμη και σημάδια από την Ανατολική Ασία, αν και τα περισσότερα πλαστικά είχαν χάσει κάθε σαφές σημάδι προέλευσης. Συντρίμμια που σχετίζονται με τσουνάμι από προηγούμενα γεγονότα μπορεί να έπαιξαν ρόλο, αλλά η ευρύτερη εικόνα είναι η κίνηση. Το πλαστικό ταξιδεύει εύκολα.
Νέα είδη μέσα από πλαστικά σπλάχνα
Η ζωή συνοδεύεται από αυτό. Με την πάροδο του χρόνου, είδη από μια ακτογραμμή μπορούν να καταλήξουν να εγκατασταθούν πολύ πέρα από τη συνήθη εξάπλωσή τους.
Αυτή η νέα «κοινότητα θαλάσσιων πλημμυρών» ονομάζεται μερικές φορές νεοπελαγική. Υπάρχει επειδή το πλαστικό υπάρχει. Δεν αντικαθιστά τα φυσικά οικοσυστήματα. Τα μεταβάλλει. Τα παράκτια είδη αναμειγνύονται τώρα με αυτά του ανοιχτού ωκεανού στα ίδια συντρίμμια.
Το πώς αυτό επηρεάζει τα τροφικά πλέγματα ή τον ανταγωνισμό, είναι ακόμα ασαφές. Δεν υπάρχει ωραίο τέλος εδώ. Το πρόβλημα με τα πλαστικά παραμένει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η κατανόηση. Η ανοιχτή θάλασσα δεν είναι τόσο άδεια όσο φαινόταν κάποτε. Αναδιαμορφώνεται σιγά σιγά από αυτά που αφήνουμε πίσω μας.
www.worldenergynews.gr
