Δραματική αύξηση της βίας που σχετίζεται με το νερό καταγράφεται από το 2022 Οι ειδικοί λένε ότι η κλιματική κρίση, η διαφθορά και η έλλειψη ή η κακή χρήση των υποδομών είναι μεταξύ των παραγόντων που προκαλούν τις συγκρούσεις για το νερό
H βία του νερού
Η βία που σχετίζεται με το νερό έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2022 και λίγα γίνονται για την κατανόηση και την αντιμετώπιση της τάσης και την πρόληψη νέων και κλιμακούμενων κινδύνων, δήλωσαν οι ειδικοί.
Το 2024 καταγράφηκαν 419 περιστατικά βίας που σχετίζεται με το νερό, από 235 το 2022, σύμφωνα με το Pacific Institute, μια δεξαμενή σκέψης με έδρα τις ΗΠΑ. Το ινστιτούτο έχει συγκεντρώσει στοιχεία εκατοντάδων ετών συγκρούσεων που σχετίζονται με το νερό, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων όπου το νερό αποτελεί έναυσμα για βία, όπλο σύγκρουσης ή θύμα σύγκρουσης.
«Βλέπουμε περισσότερες συγκρούσεις και είναι πολυπαραγοντικές», δήλωσε ο Δρ Peter Gleick, συνιδρυτής και ανώτερος συνεργάτης του ινστιτούτου. «Η κλιματική κρίση και τα ακραία καιρικά φαινόμενα παίζουν ρόλο, αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι παράγοντες, όπως η κρατική αποτυχία και οι ανίκανες ή διεφθαρμένες κυβερνήσεις, καθώς και η έλλειψη ή η κακή χρήση των υποδομών».
Η Joanna Trevor, επικεφαλής της Oxfam για την ασφάλεια των υδάτων, δήλωσε ότι η φιλανθρωπική οργάνωση έχει επίσης δει «αύξηση των τοπικών συγκρούσεων για το νερό λόγω της κλιματικής αλλαγής και της ανασφάλειας των υδάτων».
Πρόσφατα παραδείγματα
Πρόσφατα παραδείγματα περιλαμβάνουν τις εντάσεις σχετικά με μια συνθήκη κατανομής νερού στον Ινδό ποταμό μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν μετά από μια τρομοκρατική επίθεση, τη στόχευση υδροηλεκτρικών φραγμάτων στην Ουκρανία από τη Ρωσία, την καταστροφή των συστημάτων ύδρευσης της Γάζας από το Ισραήλ και τις διαμαρτυρίες για τα αποθέματα νερού στη Νότια Αφρική.
«Στη Γάζα, το Ισραήλ συστηματικά μετέτρεψε το νερό σε όπλο», είπε ο Trevor. «Στόχευσαν σκόπιμα συστήματα ύδρευσης και μονάδες αφαλάτωσης και μπλόκαραν τις επισκευές. Τα λύματα μόλυναν το πόσιμο νερό λόγω της καταστροφής των υποδομών αποχέτευσης και ομβρίων υδάτων, και άνθρωποι έχουν δεχθεί επιθέσεις ενώ περιμένουν ή περιμένουν στην ουρά για νερό.
«Στην ανατολική Αφρική και το Σαχέλ, το νερό γίνεται ολοένα και πιο ανασφαλές και οι άνθρωποι μετακινούνται σε νέες περιοχές για να έχουν πρόσβαση στο νερό, κάτι που από μόνο του μπορεί να προκαλέσει ανταγωνισμό και συγκρούσεις με τον πληθυσμό που το φιλοξενεί».
Οι διαμάχες για το νερό
Η πολιτική έχει εντείνει τις ήδη εύθραυστες καταστάσεις σε ορισμένα μέρη. Ο Gleick δήλωσε: «Ο ποταμός Κολοράντο και ο Ρίο Γκράντε στις ΗΠΑ έχουν γίνει ολοένα και πιο πολιτικά αμφιλεγόμενοι τα τελευταία χρόνια. Υπάρχουν συνθήκες που χρονολογούνται από το 1944 και διέπουν και τους δύο ποταμούς, απαιτώντας από τις ΗΠΑ να παραδίδουν νερό του ποταμού Κολοράντο στο Μεξικό και από το Μεξικό να παραδίδει νερό του Ρίο Γκράντε στις ΗΠΑ. Αλλά καθώς η πολιτική στα σύνορα εντάθηκε υπό την κυβέρνηση Τραμπ, αυτά τα ζητήματα έγιναν πιο αμφιλεγόμενα. Αρκετοί άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Μεξικό κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας σε ένα φράγμα που χρησιμοποιείται για την παροχή νερού στις ΗΠΑ, αφού οι αγρότες διαμαρτυρήθηκαν για τις απορρίψεις».
Ο Gleick δήλωσε ότι υπάρχουν κάποιες λιγότερο γνωστές διαμάχες στην κεντρική Ασία που θα μπορούσαν να φουντώσουν. «Στο Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Κιργιστάν υπάρχουν εντάσεις για το νερό εδώ και καιρό και το Αφγανιστάν κατασκευάζει ένα πολύ μεγάλο κανάλι, το κανάλι Qosh Tepa, για να εκτρέψει το νερό από τον ποταμό Amu Darya, το οποίο, εάν τεθεί σε λειτουργία, θα μειώσει σημαντικά τις ροές προς τις δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας».
Τα ινστιτούτα των Ηνωμένων Εθνών κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ο ΟΗΕ προβλέπει ότι η παγκόσμια ζήτηση γλυκού νερού θα υπερβεί την προσφορά κατά 40% έως το 2030. Την Τρίτη, το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο του ΟΗΕ για το Νερό, το Περιβάλλον και την Υγεία δήλωσε ότι ο κόσμος είχε εισέλθει σε μια εποχή «χρεοκοπίας του νερού».
Ανάγκη για διασφάλιση των υδάτινων πόρων
Η Unesco αναφέρει ότι ενώ περίπου το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε διασυνοριακές λεκάνες απορροής ποταμών και λιμνών, μόνο το ένα πέμπτο των χωρών έχουν διασυνοριακές συμφωνίες για δίκαιη κατανομή των πόρων.
Ο Τρέβορ δήλωσε: «Με την αυξανόμενη ανασφάλεια των υδάτων, πρέπει να θεσπιστούν πιο υπεύθυνες διασυνοριακές συνθήκες που να καλύπτουν όλους τους ανθρώπους με τρόπο που να διασφαλίζει το ανθρώπινο δικαίωμά τους στο νερό. Πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη αναγνώριση της ανάγκης για καλύτερη κατανομή του νερού πέρα από τις τρέχουσες συμφωνίες κατανομής νερού που είναι συχνά εθελοντικές και επομένως εξαρτώνται πλήρως από την καλή θέληση».
Ο Γκλάικ δήλωσε: «Μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα νερού μας - δεν υποστηρίζω ότι θα το κάνουμε ή ότι θα το κάνουμε σύντομα, αλλά μπορούμε. Αυτό περιλαμβάνει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο νερό, την κάλυψη βασικών ανθρώπινων αναγκών και δικαιωμάτων για το νερό, την αντιμετώπιση των προβλημάτων των οικοσυστημάτων και τη μείωση των κινδύνων συγκρούσεων για τους υδάτινους πόρους».
www.worldenergynews.gr
