Η επιστήμη είναι τόσο καλή όσο τα θεμέλια των δεδομένων στα οποία βασίζεται, και μια νέα μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Wageningen στην Ολλανδία υποδηλώνει ότι οι εκτιμήσεις για τη μελλοντική άνοδο της στάθμης της θάλασσας μπορεί να έχουν υποτιμηθεί ανησυχητικά.
Τα δεδομένα για την στάθμη της θάλασσας
Δεν είναι η πρώτη φορά που μια επιστημονική παρεξήγηση έχει οδηγήσει σε αναντιστοιχία μεταξύ των δεδομένων της στάθμης της θάλασσας και της πραγματικότητας. Ανακριβείς υποθέσεις σχετικά με τους ρυθμούς τήξης των παγετώνων οδήγησαν σε σημαντική υποτίμηση της στάθμης της θάλασσας, η οποία έπρεπε να διορθωθεί πριν από μια δεκαετία. Αλλά η νέα αναστάτωση στα δεδομένα προέρχεται από μια ασυνέπεια μεταξύ του τρόπου με τον οποίο μετράμε τη στάθμη της θάλασσας στην επιστημονική έρευνα σε γενικές γραμμές. Τα γεωειδή είναι εύχρηστα μαθηματικά μοντέλα που υπολογίζουν την παγκόσμια μέση στάθμη της θάλασσας με βάση τη βαρύτητα και την περιστροφή της Γης. Επειδή η Γη δεν είναι μια τέλεια σφαίρα, αυτά τα μοντέλα βοηθούν τους επιστήμονες να υπολογίσουν με ακρίβεια τη στάθμη της θάλασσας κατά τη διεξαγωγή επιστήμης κατά μήκος παράκτιων περιοχών - ή τουλάχιστον, αυτό νομίζαμε.
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature εξέτασε πιο προσεκτικά αυτήν την υπόθεση αναλύοντας εκατοντάδες επιστημονικές δημοσιεύσεις που χρησιμοποίησαν γεωειδή μοντέλα κατά τη διεξαγωγή έρευνας κατά μήκος των ακτών σε όλο τον κόσμο. Ένας από τους μεγάλους περιορισμούς των γεωειδών μοντέλων είναι ότι υποθέτουν έναν ήρεμο ωκεανό, ο οποίος ουσιαστικά υποεκπροσωπεί σημαντικές δυναμικές όπως οι άνεμοι, οι παλίρροιες και τα ρεύματα. Στη Βόρεια Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες - όπου οι θάλασσες είναι γενικά πιο ήρεμες και οι επιστήμονες έχουν περισσότερες πηγές δεδομένων για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας - αυτές οι αποκλίσεις είναι ελάχιστες, αλλά σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως η Νοτιοανατολική Ασία και ο Ινδο-Ειρηνικός, το χάσμα μεταξύ των υποτιθέμενων επιπέδων της θάλασσας και των πραγματικών επιπέδων της θάλασσας προκαλεί ανησυχία.
«Οι ερευνητές που μελετούν το υψόμετρο της ξηράς ή τη στάθμη της θάλασσας προσπαθούν να κάνουν τα μοντέλα υψομέτρου τους όσο το δυνατόν ακριβέστερα», δήλωσε σε δελτίο τύπου ο Philip Minderhoud του Πανεπιστημίου Wageningen, ο οποίος συνυπέγραψε τη μελέτη με τη συνάδελφό του Katharina Seeger. «Οι περισσότεροι ερευνητές […] φαίνεται να μην γνωρίζουν ότι είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούν και να ευθυγραμμίζουν σωστά τις μετρήσεις τόσο της ξηράς όσο και της θάλασσας κατά την εκτέλεση εκτιμήσεων επιπτώσεων στις παράκτιες περιοχές».
Η ακρίβεια των μοντέλων
Ο Minderhoud αρχικά υποψιάστηκε την ακρίβεια του μοντέλου γεωειδών κατά τη διάρκεια έρευνας στο Δέλτα του Μεκόνγκ του Βιετνάμ το 2015, αφού ανακάλυψε ότι το δέλτα (ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο) ήταν εκπληκτικά χαμηλότερο από ό,τι υποδηλώνουν τα μοντέλα γεωειδών. Δημοσίευσε αυτά τα ευρήματα στο περιοδικό Nature Communications το 2019, γράφοντας τότε ότι «τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν σημαντικές αβεβαιότητες στις εκτιμήσεις επιπτώσεων της ανόδου της στάθμης της θάλασσας για το δέλτα του Μεκόνγκ και τα δέλτα παγκοσμίως, με σφάλματα πιθανώς μεγαλύτερα από έναν αιώνα ανόδου της στάθμης της θάλασσας». Αυτό το ένστικτο αποδείχθηκε σωστό, καθώς η Seeger βρήκε ομοίως ανακρίβειες κατά τη διάρκεια της διδακτορικής της έρευνας κατά μήκος του Δέλτα του Ayeyarwady στη Μιανμάρ.
Τα μοντέλα υψομέτρων
Αφού εξέτασαν εκατοντάδες μελέτες για δύο χρόνια, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το 99% της έρευνας που εξέτασαν είτε παρέλειψε να χρησιμοποιήσει μετρήσεις στάθμης θάλασσας (βασιζόμενοι σε γεωειδή μοντέλα), συνδύασε λανθασμένα σύνολα δεδομένων είτε απλώς δεν εξήγησε τις μεθόδους πίσω από τους αριθμούς της στάθμης της θάλασσας. Ενώ μια τέτοια συστηματική λανθασμένη μέτρηση έχει δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για αυτές τις υδάτινες περιοχές του δέλτα, η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι μπορεί να ισχύει και το αντίστροφο - η στάθμη της θάλασσας στην Ανταρκτική, για παράδειγμα, είναι χαμηλότερη από ό,τι υπέθεταν οι επιστήμονες.
Οι Minderhoud και Seeger λένε ότι τα γεωειδή μοντέλα θα πρέπει να αποσυρθούν από τη χρήση στην παράκτια έρευνα και μάλιστα παρουσιάζουν μια εναλλακτική λύση. Χρησιμοποιώντας υπερυπολογιστές, οι ερευνητές συνδύασαν τέσσερα μοντέλα υψομέτρου με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις στάθμης θάλασσας, επιτρέποντας στους επιστήμονες πρόσβαση σε εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις στάθμης θάλασσας στο εδώ και τώρα.
«Έτσι λειτουργεί η επιστήμη», δήλωσε ο Minderhoud σε δελτίο τύπου. «Τώρα που ανακαλύψαμε αυτό το τυφλό σημείο, η επιστημονική κοινότητα μπορεί να κάνει πιο ακριβείς αξιολογήσεις για τις παράκτιες περιοχές και τις πόλεις σε όλο τον κόσμο».
www.worldenergynews.gr
