Κατά μήκος της βόρειας ακτής της Αλάσκας, εκτυλίσσεται μια ανεπαίσθητη αλλά σημαντική μετατόπιση, καθώς ο θαλάσσιος πάγος που βρίσκεται στην ξηρά σχηματίζεται αργότερα, εξαφανίζεται νωρίτερα και καλύπτει μικρότερη έκταση από ό,τι στις προηγούμενες δεκαετίες.
O θαλάσσιος πάγος
Ο θαλάσσιος πάγος κατά μήκος της βόρειας ακτογραμμής της Αλάσκας διαρκεί για μικρότερα χρονικά διαστήματα κάθε χρόνο, βάσει μιας 27ετούς ανάλυσης από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αλάσκας Fairbanks.
Αυτός ο τύπος πάγου, γνωστός ως χερσαίος πάγος, παραμένει προσκολλημένος στην ακτή αντί να παρασύρεται από τους ανέμους και τα ρεύματα. Τους πρόσφατους χειμώνες, έχει επίσης καλύψει μια μικρότερη συνολική έκταση.
Η έρευνα επεκτείνει μια μελέτη του 2014 του Mahoney που εξέτασε δεδομένα από το 1996 έως το 2008. Η ενημερωμένη ανάλυση επικεντρώνεται στις θάλασσες Chukchi και Beaufort.
Σημασία για τις Κοινότητες και τη Βιομηχανία
Ο χερσαίος θαλάσσιος πάγος μειώνεται στη Θάλασσα Chukchi εδώ και δεκαετίες. Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι ο πάγος στη Θάλασσα Beaufort, ο οποίος παρέμεινε σχετικά σταθερός από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, έχει επίσης αρχίσει να μειώνεται τα τελευταία χρόνια.
«Ο χερσαίος πάγος είναι ο πάγος που χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους», δήλωσε ο Mahoney. «Έχει πολύ πιο άμεση σχέση με τους ανθρώπους».
Οι άνθρωποι στις παράκτιες κοινότητες εξαρτώνται από αυτόν τον σταθερό πάγο για να ταξιδεύουν σε περιοχές κυνηγιού και αλιείας. Η βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου βασίζεται επίσης σε αυτόν για την κατασκευή εποχιακών δρόμων πάγου που συνδέονται με εγκαταστάσεις κοντά στην ακτή. Επιπλέον, ο χερσαίος πάγος βοηθά στην προστασία των ακτών από τα ισχυρά κύματα και επιτρέπει στο νερό των ποταμών να εκτείνεται πιο μακριά από την ακτή.
«Η μείωση της περιόδου χερσαίων πάγων μπορεί να έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για τις παράκτιες κοινότητες από οποιαδήποτε απώλεια περιοχής πάγου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου», δήλωσε ο Mahoney, «επειδή αφήνει τις ακτές πιο εκτεθειμένες στα κύματα και καθιστά τις συνθήκες κυνηγιού πολύ πιο αβέβαιες».
Μια Συντομότερη Περίοδος Πάγου
Η περίοδος χερσαίων πάγων μειώνεται κυρίως επειδή ο πάγος σχηματίζεται αργότερα μέσα στο έτος. Ακόμα και όταν οι θερμοκρασίες του αέρα πέφτουν κάτω από το μηδέν το φθινόπωρο, ο ωκεανός διατηρεί τη θερμότητα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, καθυστερώντας τον σχηματισμό στερεού παράκτιου πάγου.
Από το 1996 έως το 2023, η εποχή των χερσαίων πάγων μειώθηκε κατά 57 ημέρες στη Θάλασσα Chukchi και 39 ημέρες στη Θάλασσα Beaufort. Στη Θάλασσα Chukchi, τόσο ο μεταγενέστερος σχηματισμός όσο και η προηγούμενη διάσπαση συνέβαλαν στην αλλαγή. Στη Θάλασσα Beaufort, η μετατόπιση οφείλεται μόνο στον μεταγενέστερο σχηματισμό.
Ο θαλάσσιος πάγος μπορεί να προσκολληθεί στην ξηρά με διάφορους τρόπους. Μπορεί να παγώσει απευθείας στην ακτογραμμή, να αγκυροβολήσει σε ρηχές περιοχές του πυθμένα ή να συνδεθεί με γειωμένες κορυφογραμμές πάγου. Αυτές οι κορυφογραμμές σχηματίζονται όταν κομμάτια θαλάσσιου πάγου πιέζονται κοντά στην ακτή, συσσωρευόμενα μέχρι να γίνουν αρκετά παχιά ώστε να ακουμπήσουν στον πυθμένα.
Αλλαγή της Δυναμικής του Πάγου στην Αρκτική
«Ο χερσαίος πάγος μειώνεται μαζί με τον υπόλοιπο πάγο στην Αρκτική», δήλωσε ο Mahoney. «Από ορισμένες απόψεις, ακολουθεί τις ίδιες τάσεις που βλέπουμε στην υπόλοιπη Αρκτική, αλλά βλέπουμε και κάποιες νέες αλλαγές».
Η μείωση του πάγου ξηράς στη θάλασσα Μποφόρ αντικατοπτρίζεται επίσης στο μερίδιό του στο συνολικό πάγο ξηράς στην εξωτερική υφαλοκρηπίδα των ΗΠΑ. Αυτό το ποσοστό μειώθηκε από 3,8% κατά τα πρώτα εννέα χρόνια του 27ετούς ρεκόρ σε 2% κατά τα τελευταία εννέα χρόνια, 2014-2023.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι ο πάγος ξηράς στη θάλασσα Μποφόρ δεν εκτείνεται πλέον τόσο μακριά από την ανοιχτή θάλασσα όσο κάποτε. Τα προηγούμενα χρόνια, έφτανε τακτικά σε νερά βάθους περίπου 20 μέτρων (66 πόδια), ένα χαρακτηριστικό που κάποτε διέκρινε το Μποφόρ από άλλες περιοχές της Αρκτικής όπου είχε ήδη παρατηρηθεί υποχώρηση.
Ο Ρόλος της Αραίωσης του Πάγου
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή η μείωση συνδέεται με τη συνολική αραίωση του πάγου της Αρκτικής. Ο λεπτότερος πάγος παράγει λιγότερες κορυφογραμμές με βαθιές βάσεις που μπορούν να αγκυροβολήσουν στον πυθμένα της θάλασσας και να σταθεροποιήσουν τον πάγο.
«Βλέπουμε στοιχεία ότι οι γειωμένες κορυφογραμμές δεν σχηματίζονται εκεί που σχηματίζονταν παλιά», δήλωσε ο Μαχόνι.
Ο Μαχόνι σημείωσε ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να προσδιοριστεί η αιτία.
«Εδώ έρχεται το κομμάτι της κότας και του αυγού», είπε, «γιατί μόλις μια κορυφογραμμή προσγειωθεί, λειτουργεί σαν κυκλοφοριακή συμφόρηση. Επιπλέον πάγος συσσωρεύεται σε αυτήν και γίνεται όλο και μεγαλύτερη».
«Αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η δράση που ξεκινά την κορυφογραμμή απλώς δεν συμβαίνει ή αν η κυκλοφοριακή συμφόρηση που ακολουθεί δεν συμβαίνει», είπε. «Για τον έναν ή τον άλλο λόγο, δεν βλέπουμε στοιχεία για προσγειωμένες κορυφογραμμές εκεί που σχηματίζονταν, και αυτό είναι το αποτέλεσμα που θα περίμενε κανείς αν ο πάγος γίνεται πιο λεπτός».
www.worldenergynews.gr
