Σχετικά Άρθρα
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας επιταχύνεται και τώρα γνωρίζουμε τον κυριότερο λόγο (sciencealert.com)
Οι παγετώνες σε όλο τον κόσμο ενδέχεται να χάσουν μεγαλύτερες ποσότητες πάγου από όσες εκτιμούσαν μέχρι σήμερα τα επιστημονικά μοντέλα, επιταχύνοντας παράλληλα την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Αυτό προκύπτει από νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του ETH Zurich στην Ελβετία και του Vrije Universiteit Brussel στο Βέλγιο και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Free University of Brussels στο Phys Org, η έρευνα αναδεικνύει τη σημασία των ημερήσιων διακυμάνσεων του καιρού στην εξέλιξη των παγετώνων, καθώς τα σύντομα αλλά έντονα κύματα καύσωνα και οι ακραίες περίοδοι τήξης μπορούν να επιταχύνουν σημαντικά την απώλεια πάγου.
Γιατί οι ημερήσιες καιρικές μεταβολές αλλάζουν τις προβλέψεις
Τα περισσότερα παγκόσμια μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη της εξέλιξης των παγετώνων βασίζονται σε μηνιαία κλιματικά δεδομένα. Ωστόσο, η χρήση μέσων μηνιαίων τιμών μπορεί να αποκρύψει τις επιπτώσεις των σύντομων, ακραίων καιρικών φαινομένων, στα οποία οι παγετώνες αντιδρούν άμεσα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κύματα καύσωνα, ακόμη και όταν διαρκούν λίγες μόνο ημέρες. Οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να εξαφανίσουν γρήγορα το προστατευτικό στρώμα χιονιού που καλύπτει την επιφάνεια ενός παγετώνα, αποκαλύπτοντας τον πιο σκούρο πάγο. Ο τελευταίος απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα η τήξη να επιταχύνεται.
Αντίστοιχα, καθοριστικό ρόλο παίζει και η μορφή των κατακρημνισμάτων. Όταν οι θερμοκρασίες κυμαίνονται κοντά στο μηδέν, η βροχή αντί του χιονιού μπορεί να επηρεάσει τόσο τη συσσώρευση πάγου όσο και την ποσότητα του νερού που απορρέει από τους παγετώνες.
Για να αποτυπώσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτές τις διεργασίες, οι ερευνητές τροποποίησαν το μοντέλο Global Glacier Evolution Model (GloGEM), ώστε να λειτουργεί με ημερήσια και όχι μηνιαία δεδομένα. Η νέα προσέγγιση εφαρμόστηκε σε περισσότερους από 12.500 παγετώνες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 94% του συνολικού όγκου των παγετώνων παγκοσμίως.
Οι προσομοιώσεις αποτύπωσαν καλύτερα τις παρατηρούμενες απώλειες μάζας των παγετώνων, ιδίως σε χρονιές με εξαιρετικά έντονη τήξη, όπως εκείνες που καταγράφηκαν στις ευρωπαϊκές Άλπεις και σε άλλες παγετωνικές περιοχές.
Μεγαλύτερη απώλεια πάγου και αυξημένη συμβολή στην άνοδο της θάλασσας
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι επιπτώσεις των ακραίων ημερήσιων καιρικών συνθηκών δεν περιορίζονται σε μεμονωμένα επεισόδια, αλλά συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου. Όταν οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το νέο μοντέλο για να εκτιμήσουν την εξέλιξη των παγετώνων έως το τέλος του 21ου αιώνα, διαπίστωσαν ότι αυτό προβλέπει γενικά ταχύτερη υποχώρηση και μεγαλύτερη απώλεια πάγου σε σύγκριση με το παραδοσιακό μοντέλο που βασίζεται σε μηνιαία δεδομένα.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το εύρημα ότι η συμβολή των παγετώνων στην παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας ενδέχεται να είναι κατά 5% έως 10% μεγαλύτερη από εκείνη που εκτιμά το αντίστοιχο μηνιαίο μοντέλο για τον 21ο αιώνα.
Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Lander Van Tricht, οι παγετώνες δεν αντιδρούν στις μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες, αλλά στις πραγματικές καιρικές συνθήκες που επικρατούν κάθε ημέρα. Επομένως, η παράλειψη των ακραίων φαινομένων μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ταχύτητας με την οποία χάνεται ο παγετωνικός πάγος σε έναν κόσμο που θερμαίνεται.
Οι επιπτώσεις, ωστόσο, δεν αφορούν μόνο την άνοδο της θάλασσας και την υποχώρηση των παγετώνων. Η ημερήσια ανάλυση αποκαλύπτει επίσης αλλαγές στον χρόνο και στην ένταση της απορροής των νερών από την τήξη τους, ένα ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό για τις περιοχές που εξαρτώνται από αυτά για την υδροδότησή τους.
Όπως τονίζει ο Harry Zekollari, ο οποίος συμμετείχε στην επίβλεψη της έρευνας από το Vrije Universiteit Brussel, οι παγετώνες αποτελούν σημαντική πηγή γλυκού νερού για εκατομμύρια ανθρώπους. Συνεπώς, η κατανόηση όχι μόνο της ποσότητας του πάγου που θα χαθεί, αλλά και του χρόνου κατά τον οποίο θα είναι διαθέσιμο το νερό της τήξης, είναι κρίσιμη για τον σχεδιασμό απέναντι στις μελλοντικές μεταβολές των υδατικών αποθεμάτων.
Η μελέτη υπογραμμίζει, τελικά, ότι η ακριβέστερη πρόβλεψη της μελλοντικής πορείας των παγετώνων απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας, αλλά και τα σύντομα, ακραία καιρικά επεισόδια που μπορούν να αφήσουν μακροχρόνιο αποτύπωμα στο παγετωνικό περιβάλλον.
www.worldenergynews.gr
