Πέντε εβδομάδες μετά την αεροπορική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ο κόσμος καταγράφει τις οικονομικές συνέπειες, και είναι πολλές
Αναλυτικότερα, η τιμή του Brent στα 114 δολάρια το βαρέλι, τα Στενά του Ορμούζ ουσιαστικά κλειστά για εμπορική διέλευση και ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας να χαρακτηρίζει τη διαταραχή αυτή ως τη μεγαλύτερη στην ιστορία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.
Το Πεκίνο παρακολουθεί τα πάντα – όχι μόνο τις αγορές ενέργειας
Η Επιχείρηση Epic Fury (ή Epic Fail, σύμφωνα με τους Ιρανούς), που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, προσφέρει στους στρατιωτικούς αναλυτές της Κίνας μια άνευ προηγουμένου δυνατότητα παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο του τρόπου με τον οποίο οι ΗΠΑ διεξάγουν πολέμους υψηλού επιπέδου, σύμφωνα με τον Mick Ryan, συνταξιούχο Αυστραλό στρατηγό και ανώτερο ερευνητή στο Ινστιτούτο Lowy στη Σίδνεϊ.
«Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις παραμένουν ένας πολύ ισχυρός οργανισμός», δήλωσε στο RFE/RL αυτήν την εβδομάδα, ενώ συμπληρώνει πως «μπορούν να αναπτύξουν συντριπτική δύναμη και να διεξάγουν συνεχείς ακριβείς επιχειρήσεις, τουλάχιστον από αέρα και θάλασσα».
Αυτό το στοιχείο δεν είναι καθησυχαστικό για το Πεκίνο. Αλλά η πλήρης εικόνα είναι πιο σύνθετη και δυνητικά πιο χρήσιμη για τους κινέζους σχεδιαστές στρατηγικής.
Ο Ryan λέει ότι η κυβέρνηση Trump έχει επιδείξει έναν κρίσιμο περιορισμό παρά τη δύναμή της: μπορεί να διαχειριστεί μόνο έναν μεγάλο πόλεμο κάθε φορά και έχει αποδυναμώσει μεγάλο μέρος της θεσμικής αρχιτεκτονικής λήψης αποφάσεων που κανονικά διέπει μια σύγκρουση τέτοιας κλίμακας.
«Αυτές οι αποφάσεις φαίνεται να λαμβάνονται περισσότερο παρορμητικά», είπε ο Ryan, δείχνοντας στις μεταβαλλόμενες και ασυνεπείς στρατηγικές επιδιώξεις από την έναρξη της εκστρατείας.
Για τον Xi Jinping και τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA), αυτός ο συνδυασμός – συντριπτική ικανότητα με περιορισμένο στρατηγικό εύρος – αξίζει προσεκτική μελέτη. Αν το Πεκίνο έχει πιο σαφή στρατηγική από την Ουάσινγκτον, ο Ryan υποστηρίζει ότι αυτό το κενό έχει τόσο μεγάλη σημασία όσο και η σύγκριση του υλικού.
«Η στρατηγική είναι ακόμη πιο σημαντική από την απόδοση στο πεδίο της μάχης», είπε. «Το να έχεις τις σωστές στρατηγικές υποθέσεις και τους κατάλληλους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων για την εκτέλεση αυτής της στρατηγικής είναι κάτι που οι Κινέζοι μπορεί να θεωρούν ότι το κάνουν καλύτερα από τις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή», συμπλήρωσε.
Οι στρατηγικές επιπτώσεις εκτείνονται πολύ πέρα από τις τακτικές - Η Κίνα λαμβάνει περίπου το ένα τρίτο του αργού πετρελαίου της μέσω των Στενών του Ορμούζ
Το κλείσιμο έχει αναγκάσει το Πεκίνο να αναζητήσει προμήθειες από τη Ρωσία και άλλες εναλλακτικές, ενώ δημόσια αντιτίθεται στον πόλεμο και καλεί στη μείωση της έντασης.
Το Ιράν, μάλιστα, επέτρεψε την διέλευση πλοίων με κινέζικη σημαία από τα Στενά στις 26 Μαρτίου, μια κίνηση που υπογραμμίζει τη λεπτή ισορροπία που κρατά το Πεκίνο: ρητορική αντίθεση προς την Ουάσινγκτον, λειτουργική διπλωματία με την Τεχεράνη και εστίαση στο θέμα της Ταϊβάν.
Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της Κίνας αυξήθηκε κατά 7% το 2026, φτάνοντας περίπου τα 277 δισεκατομμύρια δολάρια, και τα επίσημα στρατιωτικά μέσα δημοσίευσαν αναλύσεις για τα μαθήματα του πολέμου, καλύπτοντας τα πάντα, από τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στην αμερικανική στόχευση έως την αποτελεσματικότητα των επιθέσεων κατά ηγετών.
O PLA είχε drones τοποθετημένα σε θωρακισμένα οχήματα στην περσινή στρατιωτική παρέλαση – ο Ryan λέει ότι αυτά ήταν διδάγματα από την Ουκρανία που προσαρμόστηκαν, και ο πόλεμος στο Ιράν προσθέτει νέα δεδομένα.
Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία για τους δυτικούς στρατιωτικούς σχεδιαστές είναι ο ρυθμός εξάντλησης των αμερικανικών αντιαεροπορικών πυραύλων
Οι αμερικανικές και συμμαχικές δυνάμεις έχουν καταναλώσει περίπου 2.000 αναχαιτιστές μέχρι τώρα, και οι ρυθμοί παραγωγής δεν επαρκούν για γρήγορη αναπλήρωση. Κάποιοι αναλυτές περιγράφουν αυτό το κενό ως στρατηγικό παράθυρο.
«Αυτό μπορεί να είναι η καλύτερη στιγμή για το Πεκίνο να χτυπήσει», έγραψε ο αναλυτής David Axe, σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ «απλώς δεν θα έχουν αρκετούς αναχαιτιστές» αν ανοίξει ένα άλλο μέτωπο.
Ο Ryan είναι πιο προσεκτικός ως προς την άμεση απειλή. Η απρόβλεπτη φύση του Trump, αν και αναλυτικά δύσκολη για το Πεκίνο, είναι επίσης αποτρεπτική. Σε αντίθεση με οποιονδήποτε προκάτοχό του, ο Trump δεν μπορεί να προβλεφθεί αξιόπιστα σε στρατιωτικά σενάρια.
«Οι Κινέζοι δεν μπορούν πραγματικά να προσομοιώσουν πώς θα αντιδράσει σε οποιοδήποτε γεγονός, γιατί απλώς είναι παντού», είπε ο Ryan. Αυτή η αβεβαιότητα πιθανότατα προκαλεί προσοχή στον Xi.
Ωστόσο, ο Ryan βλέπει δύο σενάρια να αποκτούν έλξη στον κινεζικό στρατηγικό σχεδιασμό. Το πρώτο: μια μεγάλη συμφωνία μεταξύ Trump και Xi, όπου η Ουάσινγκτον θα σήμαινε ότι δεν θα υπερασπιστεί στρατιωτικά την Ταϊβάν.
Το δεύτερο: μια ταχεία, αποκεφαλιστική στρατιωτική επίθεση για να υπερκεράσει οποιαδήποτε αντίδραση των ΗΠΑ. Κανένα από τα δύο δεν απαιτεί από το Πεκίνο να είναι απερίσκεπτο. Απαιτούν να δει μια ευκαιρία.
Ο κύκλος των ενδιάμεσων εκλογών στο Κογκρέσο, που διαρκεί έως Οκτώβριο και Νοέμβριο, θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τέτοια ευκαιρία. Μια κυβέρνηση Trump που διαχειρίζεται μια παρατεταμένη εκστρατεία στη Μέση Ανατολή, εξαντλημένα αποθέματα πυρομαχικών και ένα ολοένα πιο εχθρικό πολιτικό περιβάλλον στο εσωτερικό είναι διαφορετικός αντίπαλος από έναν σε πλήρη ισχύ και προσοχή.
Η Ταϊβάν δεν μένει αδρανής
Το υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν υπέβαλε τον Μάρτιο αναφορά στο Κοινοβούλιο για την αρχιτεκτονική αεράμυνας «T-Dome» που επιταχύνει, αντλώντας μαθήματα από τους πολέμους στην Ιράν και την Ουκρανία σχετικά με την ανάγκη χαμηλού κόστους αναχαιτιστών ικανών να αντιμετωπίζουν σμήνη drones. Η συζήτηση για τον ειδικό προϋπολογισμό άμυνας σχεδόν 40 δισ. δολαρίων συνεχίζεται, με τους αντιπολιτευόμενους να αμφισβητούν κόστος και το κατά πόσο είναι εφικτό.
Όσον αφορά την ευρύτερη ανάγνωση του Xi, ο Ryan εκτιμά ότι ο Κινέζος ηγέτης βλέπει να επιβεβαιώνεται η μακροχρόνια αφήγησή του: η Δύση σε παρακμή, τα συστήματα συμμαχιών των ΗΠΑ να διαβρώνουν και η αξιοπιστία της Ουάσινγκτον με τους συμμάχους να μειώνεται. «Αν αυτό είναι σωστό ή όχι μένει να φανεί», προειδοποιεί ο Ryan. «Αλλά από την προοπτική του, μάλλον αυτό βλέπει».
Ο πόλεμος στο Ιράν δεν έχει λύσει τίποτα για την Ταϊβάν. Αλλά έχει δώσει και στις δύο πλευρές νέες πληροφορίες, τις οποίες καμία δεν αγνοεί.
www.worldenergynews.gr
