Ερευνητές στο Κέντρο Helmholtz Hereon ανέλυσαν για πρώτη φορά τη μακροπρόθεσμη συνολική επίδρασή τους στην υδροδυναμική της Β. Θάλασσας - Ο ρόλος που παίζουν οι υπεράκτιες ανεμογεννήτριες
Μέχρι το 2050, η δυναμικότητα της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας στη Βόρεια Θάλασσα αναμένεται να αυξηθεί πάνω από 10 φορές.
Ερευνητές στο Κέντρο Helmholtz Hereon ανέλυσαν για πρώτη φορά τη μακροπρόθεσμη συνολική επίδραση αυτού του μεγάλου αριθμού αιολικών πάρκων στην υδροδυναμική της Βόρειας Θάλασσας.
Διαπίστωσαν ότι το τρέχον πρότυπο θα μπορούσε να αλλάξει σε μεγάλη κλίμακα.
Η μελέτη υπογραμμίζει προσεγγίσεις για την ελαχιστοποίηση των πιθανών κινδύνων για το περιβάλλον σε πρώιμο στάδιο.
Η εργασία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Communications Earth & Environment.
Πώς οι υπεράκτιες ανεμογεννήτριες αλλάζουν τα ρεύματα αέρα και ωκεανών
Οι υπεράκτιες ανεμογεννήτριες αλλάζουν τα ρεύματα του αέρα και των ωκεανών. Οι ρότορες εξάγουν την αιολική ενέργεια και επηρεάζουν τα επιφανειακά ρεύματα, ενώ οι πυλώνες των ανεμογεννητριών κάτω από το νερό λειτουργούν ως εμπόδια και επιβραδύνουν τα παλιρροϊκά ρεύματα.
Αυτές οι δομές απόνερων, γνωστές ως φαινόμενα απόνερων, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και καθορίζουν τις πολύπλοκες φυσικές επιπτώσεις των υπεράκτιων αιολικών πάρκων.
Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον γεωφυσικό Δρ. Nils Christiansen από το Ινστιτούτο Hereon για Παράκτια Συστήματα ανέλυσε τις επιπτώσεις και των δύο φαινομένων μαζί για πρώτη φορά και υπολόγισε την έκτασή τους για το σενάριο επέκτασης έως το 2050.
Ένα νέο τρέχον μοτίβο
Η μελέτη δείχνει ότι η αλληλεπίδραση των φαινομένων των ουρανών οδηγεί σε μειώσεις στις μέγιστες ταχύτητες και αλλαγές στις συχνότητες ροής στον Γερμανικό Κόλπο.
«Οι προσομοιώσεις μας σκιαγραφούν ένα νέο, λεπτώς δομημένο μοτίβο ροής που δεν είναι μόνο εμφανές εντός των αιολικών πάρκων, αλλά μπορεί επίσης να εξαπλωθεί σε όλη τη Βόρεια Θάλασσα, με τις ταχύτητες επιφάνειας να επιβραδύνονται έως και 20% σε ένα σενάριο επέκτασης για το 2050», λέει ο Christiansen. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλης κλίμακας αλλαγές στη μεταφορά ιζημάτων ή στην ανάμειξη του θαλασσινού νερού. Αυτοί οι παράγοντες διαμορφώνουν επίσης το θαλάσσιο οικοσύστημα.
Επιπλέον, οι αλλαγές στο μοτίβο ροής έχουν επίσης συνέπειες για την ακρίβεια των προβλέψεων ροής, οι οποίες είναι σχετικές με τη ναυτιλιακή κυκλοφορία, για παράδειγμα, αλλά και για τη διαχείριση καταστροφών, την προστασία του περιβάλλοντος και την αλιεία.
Ελαχιστοποίηση κινδύνων σε πρώιμο στάδιο
Εκτός από τις πιθανές μακροπρόθεσμες αλλαγές μεγάλης κλίμακας, ο Christiansen και οι συνάδελφοί του παρουσιάζουν επίσης αρχικές προσεγγίσεις για τη μείωση των επιπτώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον.
Οι προσομοιώσεις μοντέλων δείχνουν ότι η απόσταση μεταξύ των ανεμογεννητριών, η τοποθεσία των αιολικών πάρκων και οι τοπικές παλιρροιακές συνθήκες είναι καθοριστικοί παράγοντες για τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίο αλλάζουν τα ρεύματα, οι θερμοκρασίες και η ανάμειξη του νερού.
Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι μια μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των ανεμογεννητριών μπορεί να μειώσει σημαντικά την υπέρθεση της αναταραχής που προκαλείται από τα παλιρροϊκά κύματα, οδηγώντας σε λιγότερη ανάμειξη (ένας βασικός παράγοντας που έχει ήδη εντοπιστεί σε προηγούμενη μελέτη του Hereon σε σχέση με τις μεγαλύτερες ανεμογεννήτριες και τις ατμοσφαιρικές επιπτώσεις που προκύπτουν).
Αυτά τα ευρήματα μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για βιώσιμο σχεδιασμό και βελτιστοποιημένους σχεδιασμούς αιολικών πάρκων.
«Η υπεράκτια αιολική ενέργεια αποτελεί βασικό στοιχείο της ενεργειακής μετάβασης και της απαλλαγής από τον άνθρακα.
Ταυτόχρονα, πρέπει να κατανοήσουμε πώς οι διαφορετικοί τύποι υπεράκτιων εγκαταστάσεων και το μέγεθος των ανεμογεννητριών επηρεάζουν τη Βόρεια Θάλασσα. Μόνο τότε μπορούμε να παρέχουμε στην κοινωνία και την οικονομία έγκυρες πληροφορίες και να αναπτύξουμε μέτρα για την ελαχιστοποίηση των πιθανών κινδύνων σε πρώιμο στάδιο», λέει ο Christiansen.
Χρήστος Παπαθεοφάνους
www.worldenergynews.gr
