Μια πολλά υποσχόμενη επιλογή βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού
Οι ανεμογεννήτριες και τα ηλιακοί συλλέκτες αναμφίβολα θα διαδραματίσουν τον κεντρικό ρόλο. Αλλά και τα δύο εξαρτώνται από τον καιρό: οι ανεμογεννήτριες παραμένουν ακίνητες τις ήρεμες ημέρες, ενώ οι ηλιακοί συλλέκτες παράγουν λιγότερη ενέργεια σε συνθήκες συννεφιάς και τίποτα τη νύχτα. Αυτή η μεταβλητότητα ωθεί το ενδιαφέρον για πιο προβλέψιμες πηγές καθαρής ενέργειας.
Οι παλιρροιακές τουρμπίνες λειτουργούν όπως οι ανεμογεννήτριες, μόνο που κάτω από τη θάλασσα. Καθώς οι παλίρροιες ρέουν μέσα και έξω, προβλέψιμα, δύο φορές την ημέρα σε μέρη όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το κινούμενο νερό περιστρέφει τα πτερύγια της τουρμπίνας για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια. Αυτή η ενέργεια στη συνέχεια μεταδίδεται στην ακτή μέσω καλωδίων που τοποθετούνται κατά μήκος του βυθού. Σε αντίθεση με την αιολική και την ηλιακή ενέργεια, οι παλίρροιες διέπονται από την βαρυτική έλξη της σελήνης και του ήλιου, καθιστώντας τες εξαιρετικά προβλέψιμες χρόνια νωρίτερα.
Οι κυβερνήσεις αρχίζουν να το λαμβάνουν υπόψη
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία επενδύουν στην ενέργεια από παλιρροϊκά ρεύματα και σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν τουλάχιστον 400 μεγαβάτ ισχύος την επόμενη δεκαετία. Αρκετά για να τροφοδοτήσουν μια πόλη όπως το Λιντς ή το Άμστερνταμ. Άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ιαπωνίας, διερευνούν επίσης την τεχνολογία, αν και με έργα πολύ μικρότερης κλίμακας.
Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον, παραμένει ένα βασικό ερώτημα: πόση ηλεκτρική ενέργεια μπορούν στην πραγματικότητα να παράγουν τα παλιρροϊκά ρεύματα και πού βρίσκεται;
Στη νέα μας έρευνα, εντοπίστηκαν περισσότερες από 400 πιθανές τοποθεσίες παλιρροϊκής ενέργειας σε 19 χώρες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Ασία και την Αυστραλασία. Αυτές είναι τοποθεσίες όπου το νερό ρέει αρκετά γρήγορα και σε κατάλληλα βάθη για να λειτουργούν οι ανεμογεννήτριες.
Η παλιρροϊκή ενέργεια
Οι επιστήμονες συνήθως περιγράφουν την παλιρροϊκή ενέργεια σε τρία στάδια. Ο θεωρητικός πόρος είναι η συνολική ενέργεια στα παλιρροϊκά ρεύματα. Ο τεχνικός πόρος είναι το μέρος που η τρέχουσα τεχνολογία ανεμογεννητριών θα μπορούσε ρεαλιστικά να απορροφήσει για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Τέλος, ο πρακτικός πόρος λαμβάνει υπόψη περιορισμούς όπως οι ναυτιλιακές οδοί, η αλιευτική δραστηριότητα και οι θαλάσσιες περιοχές προστασίας. Στην πράξη, μόνο ένα μικρό κλάσμα - περίπου 1% έως 20% - της θεωρητικής ενέργειας μπορεί στην πραγματικότητα να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Παρόλα αυτά, το δυναμικό είναι σημαντικό. Σε 90 από τις πιο μελετημένες τοποθεσίες, εκτιμάται ότι οι παλιρροϊκές τουρμπίνες θα μπορούσαν να παράγουν περίπου 110 τεραβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας κάθε χρόνο - περίπου ισοδύναμες με την ετήσια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας της Πορτογαλίας.
Οι μισοί από τους παγκόσμιους πόρους σε μόλις έξι τοποθεσίες
Ορισμένες χώρες ξεχωρίζουν. Οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς, η Κίνα και η Ινδονησία έχουν τους μεγαλύτερους συνολικούς πόρους παλιρροιακής ενέργειας. Σε μέρη όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδονησία και η Νέα Ζηλανδία, η παλιρροιακή ενέργεια θα μπορούσε να καλύψει τουλάχιστον το 10% της τρέχουσας εθνικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Σε μεγαλύτερες χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, ο πόρος εξακολουθεί να είναι σημαντικός, αλλά αντιπροσωπεύει ένα μικρότερο μερίδιο της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Ένα εντυπωσιακό εύρημα είναι το πόσο συγκεντρωμένη είναι αυτή η ενέργεια, καθώς περισσότερο από το ήμισυ του παγκόσμιου παλιρροιακού πόρου που εντοπίσαμε βρίσκεται σε μόλις έξι τοποθεσίες. Αυτά περιλαμβάνουν το Pentland Firth μεταξύ της ηπειρωτικής Σκωτίας και των Νήσων Όρκνεϊ, το Alderney Race μεταξύ των Νήσων της Μάγχης και της Γαλλίας και το Minas Passage σε ένα μέρος του Καναδά γνωστό για τις υψηλότερες παλίρροιες στον κόσμο. Δύο σημαντικές τοποθεσίες στην Αλάσκα (ο Πορθμός Τσάταμ και ο Κόλπος Κουκ) είναι επίσης από τις πιο ενεργητικές στον κόσμο.
Πολλές από αυτές τις τοποθεσίες βρίσκονται μακριά από μεγάλα κατοικημένα κέντρα. Η απομακρυσμένη θέση αποτελεί σημαντική πρόκληση, καθώς η κατασκευή της υποδομής που απαιτείται για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις μπορεί να είναι δαπανηρή και περίπλοκη. Αυτός είναι ένας από τους διάφορους παράγοντες που μπορεί να μειώσει την ποσότητα ενέργειας που μπορεί πρακτικά να αξιοποιηθεί.
Η παλιρροιακή ενέργεια τείνει να είναι ισχυρότερη σε στενές περιοχές μεταξύ μεγάλων νησιών ή χερσαίων μαζών, όπου πολύ νερό "ωθείται μέσα" από το κενό. Αλλά η εύρεση των πιο υποσχόμενων θερμών σημείων εξαρτάται επίσης από παράγοντες όπως η γεωγραφία του βυθού ή τα τοπικά ωκεάνια ρεύματα, τα οποία χρειάζονται εξειδικευμένη και λεπτομερή έρευνα.
Κενά στα δεδομένα
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν κενά στα δεδομένα. Για πολλές υποσχόμενες τοποθεσίες, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Νορβηγία, η Νότια Κορέα και οι Φιλιππίνες, εξακολουθούν να μην υπάρχουν λεπτομερείς μετρήσεις των παλιρροιακών ρευμάτων. Για αυτόν τον λόγο, οι παγκόσμιες εκτιμήσεις του δυναμικού της παλιρροιακής ενέργειας θα μπορούσαν να αυξηθούν σημαντικά καθώς θα γίνονται διαθέσιμα περισσότερα δεδομένα.
Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν σε γενικές γραμμές τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία προβλέπει έως και 8 γιγαβάτ δυναμικότητας παλιρροιακών ρευμάτων στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι παγκόσμιες προβλέψεις για περισσότερα από 100 γιγαβάτ - περίπου τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου - παραμένουν αβέβαιες χωρίς καλύτερα δεδομένα και πιο ολοκληρωμένες αξιολογήσεις τοποθεσιών.
Τι περιμένουμε για το μέλλον
Με αρκετές επενδύσεις και δεδομένα, καθώς και προσεκτική επιλογή τοποθεσίας, η ενέργεια των παλιρροιακών ρευμάτων προσφέρει κάτι σπάνιο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: ενέργεια που μπορείτε να προβλέψετε χρόνια νωρίτερα. Σε ένα σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας που επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο από ο καιρός, αυτή η αξιοπιστία θα μπορούσε να την καταστήσει ένα δυσανάλογα πολύτιμο μέρος της μετάβασης του κόσμου στην καθαρή ενέργεια.
www.worldenergynews.gr
