Το Ιράκ επιταχύνει τα σχέδια για την επαναλειτουργία ενός ανενεργού αγωγού αργού πετρελαίου μήκους 850 χιλιομέτρων προς το συριακό λιμάνι Μπανιγιάς, μια κίνηση που στοχεύει στη διαφοροποίηση των εξαγωγικών οδών και στην προστασία της ενεργειακής ασφάλειας μετά την πρόσφατη περιφερειακή αστάθεια.
Το έργο απέκτησε εκ νέου επείγουσα σημασία μετά τη σύγκρουση του Ιουνίου 2025 μεταξύ Ισραήλ και Ιράν που προκάλεσε φόβους για αποκλεισμό στο Στενό του Ορμούζ, ένα κρίσιμο σημείο συμφόρησης για την παγκόσμια διαμετακόμιση πετρελαίου.
Με την αναβίωση της μεσογειακής σύνδεσης, η Βαγδάτη στοχεύει να μειώσει την έντονη εξάρτησή της από τις ναυτιλιακές οδούς του Περσικού Κόλπου, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι ευάλωτες στις υποβόσκουσες γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή.
Ο Υπουργός Πετρελαίου Χαγιάν Αμπντούλ Γάνι συναντήθηκε με αξιωματούχους του υπουργείου και τοπικές εταιρείες ενέργειας την περασμένη εβδομάδα για να επιταχύνει τις τεχνικές και υλικοτεχνικές αξιολογήσεις.
Ο Αμπντούλ Γάνι περιέγραψε τον αγωγό ως μια «μεγάλη στρατηγική επιχείρηση» απαραίτητη για τη διατήρηση της ευελιξίας εν μέσω διεθνών προκλήσεων.
«Ο υπουργός έδωσε εντολή στις αρμόδιες αρχές να επιταχύνουν τις εξειδικευμένες μελέτες τους και να υποβάλουν τελικές συστάσεις», ανέφερε το υπουργείο σε ανακοίνωσή του.
Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι το έργο ευθυγραμμίζεται με τους μακροπρόθεσμους ενεργειακούς στόχους του Ιράκ, οι οποίοι περιλαμβάνουν την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας κατά 40% σε περισσότερα από 6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (bpd).
Αποθέματα και εξαγωγές
Το Ιράκ, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός του ΟΠΕΚ, αντλεί επί του παρόντος πάνω από 4 εκατομμύρια bpd. Ενώ κατέχει 145 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων, το εξαγωγικό του δυναμικό συχνά παρεμποδίζεται από την παλαιωμένη υποδομή και τις γεωπολιτικές ρήξεις.
Ο αγωγός, ο οποίος χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950, έχει μια ταραχώδη ιστορία, από το να απενεργοποιηθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ το 1956 έως το να παραμείνει κλειστός για σχεδόν δύο δεκαετίες λόγω πολιτικών τριβών μεταξύ Βαγδάτης και Δαμασκού.
Εκτός από τα προβλήματα, ο αγωγός τελικά παρέλυσε κατά τη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής το 2003.
Πρόσφατες αναφορές από το πρακτορείο ειδήσεων Shafaq δείχνουν ότι το Ιράκ και η Συρία έχουν αναθέσει σε μια τουρκική εταιρεία τη διεξαγωγή μελέτης σκοπιμότητας.
Ενώ η πλήρης αποκατάσταση σε δυναμικότητα 700.000 bpd θα μπορούσε να κοστίσει περίπου 8 δισεκατομμύρια δολάρια, οι αξιωματούχοι φέρονται να εξετάζουν μια μερική επανεκκίνηση σε χαμηλότερη δυναμικότητα για να μειώσουν το αρχικό κόστος.
Η κίνηση αυτή έρχεται μετά την επαναλειτουργία του αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν προς την Τουρκία τον Σεπτέμβριο, σηματοδοτώντας την ευρύτερη προσπάθεια του Ιράκ να βελτιώσει τους περιφερειακούς δεσμούς και να εξασφαλίσει πολλαπλές διεξόδους για τους τεράστιους αργούς πόρους του.
www.worldenergynews.gr
