Η λεγόμενη «διάρκεια ζωής αποθεμάτων» της Shell, που αποτυπώνει για πόσο διάστημα τα αποδεδειγμένα αποθέματα μπορούν να στηρίξουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα, έχει υποχωρήσει κάτω από τα οκτώ χρόνια, σημαντικά χαμηλότερα από εκείνη της Exxon και της TotalEnergies
Ο βρετανικός ενεργειακός κολοσσός της Shell χρειάζεται ένα σημαντικό step στον τομέα της έρευνας κοιτασμάτων ή μια μεγάλη συγχώνευση, καθώς τα αποθέματα πετρελαίου της μειώθηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2013, εξέλιξη που εκθέτει την εταιρεία στον κίνδυνο ελλείμματος παραγωγής μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία.
Η λεγόμενη «διάρκεια ζωής αποθεμάτων» της Shell, που αποτυπώνει για πόσο διάστημα τα αποδεδειγμένα αποθέματα μπορούν να στηρίξουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα, έχει υποχωρήσει κάτω από τα οκτώ χρόνια, σημαντικά χαμηλότερα από εκείνη της Exxon και της TotalEnergies που ξεπερνά τα 12 χρόνια, ενώ η εταιρεία αντιμετωπίζει πλέον τον κίνδυνο ελλείμματος παραγωγής 350.000 έως 800.000 βαρελιών ισοδύναμου πετρελαίου ημερησίως έως το 2035, καθώς τα ώριμα κοιτάσματα δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα.
Ωστόσο η Shell δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, καθώς η χρόνια υποεπένδυση στην έρευνα και ανάπτυξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, που συνδέεται με τους στόχους ενεργειακής μετάβασης και τη δημοσιονομική πειθαρχία των εταιρειών, αυξάνει σταδιακά τον κίνδυνο μελλοντικών ελλείψεων προσφοράς παρά τη βραχυπρόθεσμη ισορροπία της αγοράς.
Ο OPEC εκτιμά ότι απαιτούνται σχεδόν 18 τρισ. δολάρια επενδύσεων στον ανάντη τομέα έως το 2050 για να καλυφθεί η μακροπρόθεσμη ζήτηση, στόχος που σήμερα υπολείπεται σημαντικά, καθώς περίπου το 90% των επενδύσεων κατευθύνεται στη διατήρηση της παραγωγής και όχι στην επέκτασή της, ενώ παρότι βραχυπρόθεσμα υπάρχει κίνδυνος υπερπροσφοράς, μετά το 2030 ενδέχεται να εμφανιστούν ελλείψεις λόγω της συνεχιζόμενης ζήτησης και των ανεπαρκών επενδύσεων.
Παράλληλα η επιτάχυνση της μείωσης παραγωγής από ώριμα συμβατικά και μη συμβατικά κοιτάσματα, συμπεριλαμβανομένου του σχιστολιθικού πετρελαίου, σημαίνει ότι η απουσία επενδύσεων σε νέα έργα μεγάλης χρονικής ωρίμανσης θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τη διεθνή προσφορά πετρελαίου.
Οι πιέσεις που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, τις πρωτοβουλίες ESG και τις προσδοκίες για ταχεία ενεργειακή μετάβαση περιόρισαν επίσης τα διαθέσιμα κεφάλαια για νέα έργα ορυκτών καυσίμων στις αρχές της δεκαετίας του 2020, με αποτέλεσμα η Shell, υπό πίεση επενδυτών, να θέσει στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών έως το 2050 και, σε συνδυασμό με δικαστικές αποφάσεις στην Ολλανδία, να περιορίσει τις επενδύσεις σε νέες έρευνες πετρελαίου, μετατοπίζοντας το χαρτοφυλάκιό της προς ενέργεια χαμηλότερου ανθρακικού αποτυπώματος όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο και οι ανανεώσιμες πηγές.
Την ίδια στιγμή οι μεγάλες ανακαλύψεις κοιτασμάτων πετρελαίου γίνονται ολοένα και σπανιότερες, με τις παγκόσμιες ανακαλύψεις να υποχωρούν στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών παρά την τεχνολογική πρόοδο στις γεωτρήσεις και τα υψηλότερα ποσοστά εμπορικής επιτυχίας, καθώς ο όγκος νέου συμβατικού πετρελαίου που ανακαλύπτεται ετησίως μειώθηκε από πάνω από 20 δισ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου στις αρχές της δεκαετίας του 2010 σε λίγο πάνω από 8 δισ. βαρέλια ετησίως από το 2020 και μετά.
www.worldenergynews.gr
Η λεγόμενη «διάρκεια ζωής αποθεμάτων» της Shell, που αποτυπώνει για πόσο διάστημα τα αποδεδειγμένα αποθέματα μπορούν να στηρίξουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα, έχει υποχωρήσει κάτω από τα οκτώ χρόνια, σημαντικά χαμηλότερα από εκείνη της Exxon και της TotalEnergies που ξεπερνά τα 12 χρόνια, ενώ η εταιρεία αντιμετωπίζει πλέον τον κίνδυνο ελλείμματος παραγωγής 350.000 έως 800.000 βαρελιών ισοδύναμου πετρελαίου ημερησίως έως το 2035, καθώς τα ώριμα κοιτάσματα δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν την παραγωγή στα σημερινά επίπεδα.
Ωστόσο η Shell δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, καθώς η χρόνια υποεπένδυση στην έρευνα και ανάπτυξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, που συνδέεται με τους στόχους ενεργειακής μετάβασης και τη δημοσιονομική πειθαρχία των εταιρειών, αυξάνει σταδιακά τον κίνδυνο μελλοντικών ελλείψεων προσφοράς παρά τη βραχυπρόθεσμη ισορροπία της αγοράς.
Ο OPEC εκτιμά ότι απαιτούνται σχεδόν 18 τρισ. δολάρια επενδύσεων στον ανάντη τομέα έως το 2050 για να καλυφθεί η μακροπρόθεσμη ζήτηση, στόχος που σήμερα υπολείπεται σημαντικά, καθώς περίπου το 90% των επενδύσεων κατευθύνεται στη διατήρηση της παραγωγής και όχι στην επέκτασή της, ενώ παρότι βραχυπρόθεσμα υπάρχει κίνδυνος υπερπροσφοράς, μετά το 2030 ενδέχεται να εμφανιστούν ελλείψεις λόγω της συνεχιζόμενης ζήτησης και των ανεπαρκών επενδύσεων.
Παράλληλα η επιτάχυνση της μείωσης παραγωγής από ώριμα συμβατικά και μη συμβατικά κοιτάσματα, συμπεριλαμβανομένου του σχιστολιθικού πετρελαίου, σημαίνει ότι η απουσία επενδύσεων σε νέα έργα μεγάλης χρονικής ωρίμανσης θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τη διεθνή προσφορά πετρελαίου.
Οι πιέσεις που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, τις πρωτοβουλίες ESG και τις προσδοκίες για ταχεία ενεργειακή μετάβαση περιόρισαν επίσης τα διαθέσιμα κεφάλαια για νέα έργα ορυκτών καυσίμων στις αρχές της δεκαετίας του 2020, με αποτέλεσμα η Shell, υπό πίεση επενδυτών, να θέσει στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών έως το 2050 και, σε συνδυασμό με δικαστικές αποφάσεις στην Ολλανδία, να περιορίσει τις επενδύσεις σε νέες έρευνες πετρελαίου, μετατοπίζοντας το χαρτοφυλάκιό της προς ενέργεια χαμηλότερου ανθρακικού αποτυπώματος όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο και οι ανανεώσιμες πηγές.
Την ίδια στιγμή οι μεγάλες ανακαλύψεις κοιτασμάτων πετρελαίου γίνονται ολοένα και σπανιότερες, με τις παγκόσμιες ανακαλύψεις να υποχωρούν στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών παρά την τεχνολογική πρόοδο στις γεωτρήσεις και τα υψηλότερα ποσοστά εμπορικής επιτυχίας, καθώς ο όγκος νέου συμβατικού πετρελαίου που ανακαλύπτεται ετησίως μειώθηκε από πάνω από 20 δισ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου στις αρχές της δεκαετίας του 2010 σε λίγο πάνω από 8 δισ. βαρέλια ετησίως από το 2020 και μετά.
www.worldenergynews.gr
