Αναλυτές της αγοράς τονίζουν ότι η δίμηνη εκεχειρία αφήνει σημαντικά επιχειρησιακά και μακροοικονομικά ερωτήματα αναπάντητα, ιδίως ως προς το εάν οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι ασφαλιστές θα επιτρέψουν τη διέλευση πλοίων σε ένα τόσο εύθραυστο περιβάλλον. Παράλληλα, η επανεκκίνηση της παραγωγής LNG στο Ras Laffan δεν είναι μια απλή διαδικασία, καθώς απαιτεί εβδομάδες για την επαναφορά προσωπικού, την ψύξη των εγκαταστάσεων και τη σταδιακή αύξηση της παραγωγής
Η εκεχειρία στη Μέση Ανατολή και η δέσμευση του Ιράν να ανοίξει εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ δημιουργούν συγκρατημένη αισιοδοξία για την παγκόσμια αγορά LNG, ωστόσο η ουσιαστική εξομάλυνση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την επανεκκίνηση της παραγωγής στο Κατάρ και από τους όρους μιας ενδεχόμενης μόνιμης συμφωνίας ειρήνης.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το πρώτο κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο τα πλοία μπορούν να διέρχονται με ασφάλεια από τα Στενά. Εάν αυτό καταστεί εφικτό, τότε το QatarEnergy θα μπορούσε να ξεκινήσει εργασίες αποκατάστασης στις εγκαταστάσεις Ras Laffan, αν και θεωρείται απίθανο να επανέλθει η παραγωγή εντός του χρονικού ορίζοντα της δίμηνης εκεχειρίας.
Η ναυσιπλοΐα στην περιοχή διακόπηκε με την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, με αποτέλεσμα το QatarEnergy να αναστείλει την παραγωγή LNG, ενώ επίθεση στα μέσα Μαρτίου προκάλεσε ζημιές σε δύο από τις 14 μονάδες υγροποίησης στο Ras Laffan. Ως αποτέλεσμα, οι εξαγωγές LNG από το Κατάρ και τα ΗΑΕ μειώθηκαν σχεδόν στο μισό το πρώτο τρίμηνο σε ετήσια βάση.
Στην Ευρώπη, οι τιμές φυσικού αερίου κατέγραψαν έντονη μεταβλητότητα, με το ολλανδικό hub TTF να φτάνει έως και τα 74 ευρώ/MWh τον Μάρτιο, πριν υποχωρήσει στα 42,5 ευρώ μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας από τον Donald Trump. Παρά την αρχική αποκλιμάκωση, η αβεβαιότητα παραμένει υψηλή.
Αναλυτές της αγοράς τονίζουν ότι η δίμηνη εκεχειρία αφήνει σημαντικά επιχειρησιακά και μακροοικονομικά ερωτήματα αναπάντητα, ιδίως ως προς το εάν οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι ασφαλιστές θα επιτρέψουν τη διέλευση πλοίων σε ένα τόσο εύθραυστο περιβάλλον. Παράλληλα, η επανεκκίνηση της παραγωγής LNG στο Ras Laffan δεν είναι μια απλή διαδικασία, καθώς απαιτεί εβδομάδες για την επαναφορά προσωπικού, την ψύξη των εγκαταστάσεων και τη σταδιακή αύξηση της παραγωγής.
Για να υπάρξει ουσιαστική μεταβολή στην προσφορά, απαιτείται η πλήρης επαναλειτουργία των 12 διαθέσιμων μονάδων υγροποίησης, κάτι που θα μπορούσε να διαρκέσει έως και το τέλος του καλοκαιριού εφόσον ξεκινήσει τον Μάιο. Μέχρι στιγμής, το QatarEnergy δεν έχει προβεί σε επίσημη τοποθέτηση μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την αβεβαιότητα γύρω από τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Το Ιράν έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η διέλευση πλοίων θα γίνεται υπό όρους, ενδεχομένως με στρατιωτικό συντονισμό ή και επιβολή τελών, γεγονός που δημιουργεί ανησυχίες για πιθανές ναρκοθετήσεις ή νέους περιορισμούς.
Σύμφωνα με αναλυτές, η ομαλοποίηση των ενεργειακών ροών εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον έλεγχο της συγκεκριμένης θαλάσσιας οδού, με την τρέχουσα εκεχειρία να χαρακτηρίζεται περισσότερο ως προσωρινή παύση παρά ως ουσιαστική λύση. Οι βασικές απαιτήσεις του Ιράν, όπως η διατήρηση επιρροής στη διέλευση από τα Στενά και η εξασφάλιση οικονομικών εσόδων, παραμένουν άλυτες, δημιουργώντας εντάσεις με παραγωγούς του Κόλπου, το Ισραήλ και τη διεθνή κοινότητα.
Ορισμένοι αναλυτές εκφράζουν ακόμη και αρνητική στάση απέναντι στη συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι δεν επιλύει τα βασικά προβλήματα και ενδέχεται να ενισχύσει τη γεωπολιτική αβεβαιότητα. Άλλοι τονίζουν ότι, αν και ενδέχεται να επιτραπεί η αποδέσμευση φορτίων LNG που έχουν εγκλωβιστεί στην περιοχή, παραμένει ασαφές αν και πότε θα ξεκινήσει πλήρως η παραγωγή.
Σε κάθε περίπτωση, η αγορά LNG παραμένει σε κατάσταση αναμονής, με την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών να αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την επόμενη ημέρα.
