Το ζήτημα έχει να κάνει με την φορά των φορτίων. Το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ ανοίγει τη νότια έξοδο της Ερυθράς Θάλασσας προς τον Ινδικό Ωκεανό. Όταν περιορίστηκαν οι διελεύσεις από το Ορμούζ, η Σαουδική Αραβία διοχέτευσε περισσότερο πετρέλαιο μέσω του αγωγού Ανατολής–Δύσης στο Γιανμπού. Από εκεί, το αργό για την Ασία κατευθύνεται νότια και περνά υποχρεωτικά από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Αντίθετα, τα φορτία για την Ευρώπη συνεχίζουν βόρεια προς το Σουέζ και βρίσκουν έξοδο προς το Μεσόγειο, όσο λειτουργεί ο αγωγός.
Γι αυτό και τα χθεσινά νέα, ότι η Σαουδική Αραβία έχει πουλήσει 60 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου τόσο αυτόν τον μήνα όσο και τον επόμενο μείωσαν τις τιμές του πετρελαίου κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Το ίδιο βοήθησε η δημοσιοποίηση δορυφορικών δεδομένων που δείχνουν ότι οι σαουδαραβικές εξαγωγές μέσω του Ορμούζ φτάνουν τα 2,9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τις τελευταίες ημέρες, από μόλις 700.000 τον Αύγουστο.
Ωστόσο, από την στιγμή που οι Χούθι κατέλαβαν τη Μόκα στις 10 Σεπτεμβρίου τα γεωπολιτικά δεδομένα έχουν ανατραπεί. Αρχικά, το Reuters συνέδεσε την προέλαση με ιρανικά όπλα, χρηματοδότηση και επιχειρησιακές συμβουλές. Η Τεχεράνη αρνείται ότι διοικεί τους Χούθι, όμως η κίνησή τους αύξησε την πίεση στη Σαουδική Αραβία και ενίσχυσε το ιρανικό πλεονέκτημα.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το Axios, ο διάδοχος και πρωθυπουργός της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκηπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ και ζήτησε αμερικανικά πλήγματα. Η Ουάσιγκτον σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αρνήθηκε να ανοίξει νέο μέτωπο αλλά έδωσε στο Ριάντ πληροφορίες και στοιχεία στοχοποίησης.
Όμως στις 16 Σεπτεμβρίου το Reuters αποκάλυψε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν με αντιπροσωπεία των Χούθι, στην αμερικανική πρεσβεία στο Μουσκάτ. Το Ομάν οργάνωσε τη συνάντηση, όπως είχε βοηθήσει και στην εκεχειρία ΗΠΑ και Χούθι το 2025. Οι Χούθι είπαν ότι θα τηρήσουν εκείνη τη συμφωνία, δεν θα χτυπήσουν αμερικανικά πλοία και, σύμφωνα με πηγή του Reuters, «δεν θα επιτεθούν σε ισραηλινά ή άλλα εμπορικά πλοία πέραν των σαουδαραβικών».
Οι New York Times αποκάλυψαν στη συνέχεια ότι οι ΗΠΑ πλησίασαν στην επέμβαση. Το Πεντάγωνο είχε επιλέξει στόχους και τα πληρώματα φόρτωναν βόμβες στα αεροσκάφη, όταν ο Τραμπ ακύρωσε τα πλήγματα. Η Ουάσιγκτον απέφυγε τον νέο πόλεμο, αλλά διατήρησε και τους δύο διαύλους: το Ριάντ ζητούσε βοήθεια και οι Χούθι διαπραγματεύονταν.
Αλλά, στις 17 Σεπτεμβρίου το Reuters, επικαλούμενο τρεις ιρανικές πηγές, δημοσίευσε, ότι η Κίνα ζήτησε από το Ιράν να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να συγκρατήσει τους Χούθι. Το Πεκίνο σύμφωνα με το δημοσίευμα, κινήθηκε αυτόνομα και μετέφερε το αίτημα έπειτα από σαουδαραβικό αίτημα. Το ρεπορτάζ παρουσιάστηκε ως πίεση της Κίνας προς το Ιράν, να βοηθήσει στον περιορισμό των Χούθι, μετά την έκκληση της Σαουδικής Αραβίας.
Το πρακτορείο αναφέρει ότι η Τεχεράνη απάντησε συνδέοντας την περιφερειακή σταθερότητα με τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Το κόστος για τη Σαουδική Αραβία και την Κίνα
Οι Χούθι αν ευσταθούν τα δημοσιεύματα, χτυπούν τη σαουδαραβική διαδρομή που τροφοδοτεί την Ασία. Ο αποκλεισμός τους στοχεύει σαουδαραβικά συνδεδεμένα πλοία, όχι όλη τη ναυσιπλοΐα. Αυτό όμως πλήττει το διεθνές εμπόριο, ακόμα και τις εξαγωγές της Κίνας. Και τα φορτία από και προς την Κίνα περιορίζονται, επειδή οι πλοιοκτήτες αποφεύγουν το ρίσκο και οι ασφαλιστές περικόπτουν την κάλυψη πολεμικού κινδύνου.
O παράγων Κίνα
Σύμφωνα με στοιχεία των κινεζικών τελωνείων που επεξεργάστηκε η S&P Global Energy, οι κινεζικές εισαγωγές αργού από τη Μέση Ανατολή και το Ιράν έπεσαν στα 4,47 εκατ. βαρέλια ημερησίως στο πρώτο εξάμηνο του 2026, από 6,27 εκατ. έναν χρόνο νωρίτερα. Το μερίδιό τους υποχώρησε από 55,4% σε 44,6%.
Η Κίνα μπορεί να στραφεί στη Ρωσία, στη Δυτική Αφρική και στη Λατινική Αμερική, αλλά πληρώνει μεγαλύτερες αποστάσεις και υψηλότερα ναύλα. Στη γραμμή Γιανμπού–Άπω Ανατολή, τα ναύλα των πολύ μεγάλων δεξαμενόπλοιων αυξήθηκαν κατά 83,6% μέσα σε μία εβδομάδα στα τέλη Ιουλίου, ενώ ορισμένα φορτία έκαναν τον γύρο της Αφρικής.
Η Κίνα διαθέτει ισχυρό μαξιλάρι. Η αμερικανική EIA εκτιμούσε τα πετρελαϊκά της αποθέματα σε σχεδόν 1,4 δισ. βαρέλια τον Δεκέμβριο του 2025, αν και το Πεκίνο δεν δημοσιεύει στοιχεία. Τα αποθέματα κερδίζουν χρόνο, αλλά η χώρα τα ανανεώνει μόνο με νέες εισαγωγές ή πλεόνασμα εγχώριας παραγωγής. Οι δεξαμενές ανανεώνονται, αλλά κάθε ασφαλές νέο βαρέλι κοστίζει περισσότερο.
Βεβαίως τα τελευταία ενθαρρυντικά στοιχεία ότι η Σαουδική Αραβία αύξησε τις εξαγωγές μέσω Ορμούζ στα 2,9 εκατ. βαρέλια ημερησίως και οργάνωσε μεταφορτώσεις στο Σοχάρ του Ομάν, χαλάρωσαν χθες τις αγορές πετρελαίου.
Η Σαουδική Αραβία σηκώνει τώρα, τον βαρύτερο λογαριασμό. Ο αγωγός προς τη Δύση, τέθηκε εκτός για μικρό ή μεγάλο διάστημα και οι Χούθι απείλησαν τη δυτική πετρελαϊκή της έξοδο, επιβάρυναν τις εξαγωγές της και την ανάγκασαν να ζητήσει στρατιωτική στήριξη από τις ΗΠΑ και μεσολάβηση από την Κίνα.
Οι Financial Times δημοσίευσαν στις 18 Σεπτεμβρίου ότι η κυβέρνηση Τραμπ ενέκρινε πιθανή πώληση έως 48 F-35 στη Σαουδική Αραβία, αξίας 24,3 δισ. δολαρίων, μαζί με 49 κινητήρες Pratt & Whitney και άλλο εξοπλισμό. Οι FT παρουσίασαν την έγκριση ως σημαντική επιτυχία για το Ριάντ, την ώρα που αντιμετωπίζει τη νέα επίθεση των Χούθι.
Η πώληση πρέπει να περάσει από το Κογκρέσο. Στο μεταξύ είχε ήδη προηγηθεί η έγκριση πώλησης κατευθυνόμενων πυραυλικών συστημάτων και βομβών αξίας 7 δισ. δολαρίων στη Σαουδική Αραβία.
www.worldenergynews.gr
