Η ενεργειακή στρατηγική της Δαμασκού δεν περιορίζεται στους υδρογονάνθρακες. Η χώρα σχεδιάζει σημαντική επέκταση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά, αιολικά και υδροηλεκτρικά έργα.
Η ανασυγκρότηση του ενεργειακού τομέα της Συρίας προσελκύει διεθνείς επενδυτές, ενώ οι περιορισμοί στη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ ενισχύουν τη γεωπολιτική σημασία της χώρας ως εναλλακτικής οδού μεταφοράς υδρογονανθράκων από τον Περσικό Κόλπο προς τη Μεσόγειο.
Η Συρία επιχειρεί να επιστρέψει στον ενεργειακό χάρτη της Μέσης Ανατολής, αξιοποιώντας τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, τις δυνατότητες ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και, κυρίως, τη στρατηγική γεωγραφική της θέση.
Μετά από περισσότερο από μία δεκαετία πολέμου και εκτεταμένων καταστροφών στις υποδομές, η μεταβατική κυβέρνηση του Ahmed al-Sharaa επιδιώκει να προσελκύσει διεθνή κεφάλαια για την αποκατάσταση της παραγωγής υδρογονανθράκων και την ανασυγκρότηση του ηλεκτρικού συστήματος.
Σύμφωνα με ανάλυση του OilPrice, η επανεκκίνηση του συριακού ενεργειακού τομέα αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα των περιορισμών στις ενεργειακές μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ, που ωθούν τις χώρες της περιοχής να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Πετρέλαιο και φυσικό αέριο: Η ανάκτηση των ενεργειακών υποδομών
Η μεταβατική κυβέρνηση, που συγκροτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2025 μετά την ανατροπή του καθεστώτος Assad, έχει θέσει την ενεργειακή ανασυγκρότηση μεταξύ των βασικών προτεραιοτήτων της.
Στο πλαίσιο αυτό, η Δαμασκός ανέκτησε τον έλεγχο σημαντικών εγκαταστάσεων, μεταξύ των οποίων το πετρελαϊκό κοίτασμα Omar και το συγκρότημα φυσικού αερίου Tabiyeh.
Η εξέλιξη θεωρείται καθοριστική, καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου η διαχείριση των ενεργειακών πόρων είχε κατακερματιστεί, με σημαντικά κοιτάσματα στη βορειοανατολική Συρία να βρίσκονται εκτός του ελέγχου της κεντρικής κυβέρνησης.
Η συμφωνία του 2026 μεταξύ της Δαμασκού και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), υπό κουρδική ηγεσία, δημιουργεί προοπτικές ενοποίησης της ενεργειακής διαχείρισης.
Παράλληλα, η άρση αμερικανικών και ευρωπαϊκών κυρώσεων, καθώς και η επανενεργοποίηση των διεθνών τραπεζικών συναλλαγών μέσω SWIFT, διευκολύνουν την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Κατάρρευση της παραγωγής και αποθέματα 1,3 δισ. βαρελιών
Πριν από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου το 2011, η Συρία παρήγαγε περίπου 380.000 βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως και 900 εκατ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου.
Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της Wood Mackenzie, η πολυετής σύγκρουση οδήγησε σε μείωση της παραγωγής πετρελαίου κατά 80%, ενώ η παραγωγή φυσικού αερίου περιορίστηκε περίπου στο μισό.
Παρά τις απώλειες, η χώρα εξακολουθεί να διαθέτει εκτιμώμενα αποθέματα της τάξης των 1,3 δισ. βαρελιών ισοδυνάμου πετρελαίου.
Επιπλέον, σημαντικές χερσαίες περιοχές παραμένουν ανεξερεύνητες, ενώ ο υπεράκτιος ενεργειακός τομέας δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί.
Οι προοπτικές αυτές δημιουργούν περιθώρια ανάκαμψης, υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια, η τεχνογνωσία και η πολιτική σταθερότητα.
Chevron και Κατάρ ανοίγουν τον δρόμο για υπεράκτιες έρευνες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η είσοδος διεθνών ενεργειακών εταιρειών στην αγορά.
Τον Μάιο του 2026, η Συρία ανακοίνωσε την επιλογή υπεράκτιας περιοχής για το πρώτο της πρόγραμμα ερευνών πετρελαίου και φυσικού αερίου σε μεγάλα θαλάσσια βάθη.
Στο έργο προβλέπεται να συμμετάσχουν η αμερικανική Chevron, η καταριανή UCC Holding και η Syrian Petroleum Company (SPC).
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στη στρατηγική προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και αξιοποίησης των δυνητικών κοιτασμάτων της ανατολικής Μεσογείου.
Παράλληλα, και άλλες αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδυτικές ευκαιρίες στη Συρία.
Η Συρία ως εναλλακτικός ενεργειακός διάδρομος των Στενών του Ορμούζ
Πέρα από την παραγωγή υδρογονανθράκων, η γεωγραφική θέση της Συρίας ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη σημαντικότερο στρατηγικό πλεονέκτημα.
Οι περιορισμοί στις ενεργειακές μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν ενισχύσει το ενδιαφέρον για χερσαίους αγωγούς που θα μπορούσαν να μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τον Περσικό Κόλπο προς τη Μεσόγειο.
Η Συρία βρίσκεται σε κομβικό σημείο μεταξύ της Μέσης Ανατολής, της Τουρκίας και της ανατολικής Μεσογείου, προσφέροντας δυνητικά πρόσβαση σε υφιστάμενα και μελλοντικά δίκτυα αγωγών.
Σύμφωνα με το Baker Institute, η χώρα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ενεργειακή χερσαία γέφυρα, επιτρέποντας τη δημιουργία διαδρομών που θα παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ.
Η σύνδεση με τα τουρκικά δίκτυα θα μπορούσε επίσης να διευκολύνει τη μεταφορά ενεργειακών πόρων προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
Ωστόσο, η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού απαιτεί σημαντικές επενδύσεις σε αγωγούς, σταθμούς μεταφοράς και υποδομές αποθήκευσης, καθώς και διακρατικές συμφωνίες.
ΑΠΕ: Από τα 250 MW στα 2 GW η αυτόνομη ηλιακή παραγωγή
Η ενεργειακή στρατηγική της Δαμασκού δεν περιορίζεται στους υδρογονάνθρακες.
Η χώρα σχεδιάζει σημαντική επέκταση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά, αιολικά και υδροηλεκτρικά έργα.
Ήδη, η ανάπτυξη μικρών αυτόνομων φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων έχει επιταχυνθεί.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το OilPrice, η εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών εκτός δικτύου αυξήθηκε από περίπου 250 MW το 2022 σε περισσότερα από 2 GW το 2025.
Η εξέλιξη αντανακλά την ανάγκη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων να εξασφαλίσουν ηλεκτρική ενέργεια, καθώς το εθνικό δίκτυο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις.
Συμφωνία 7 δισ. δολαρίων για την ηλεκτροπαραγωγή
Τον Ιούνιο του 2025, η συριακή κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία ύψους 7 δισ. δολαρίων με κοινοπραξία εταιρειών από το Κατάρ, την Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανασυγκρότηση του τομέα ηλεκτροπαραγωγής.
Το επενδυτικό σχέδιο περιλαμβάνει τέσσερις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο και ένα φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 1 GW.
Με την ολοκλήρωσή τους, τα έργα αναμένεται να προσθέσουν περίπου 5 GW εγκατεστημένης ισχύος στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας.
Η πρόσθετη παραγωγική δυναμικότητα εκτιμάται ότι θα μπορούσε να καλύψει σχεδόν το ήμισυ της σημερινής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές επενδυτικές πρωτοβουλίες της μεταπολεμικής περιόδου.
ACWA Power: Σχέδια για 2,5 GW φωτοβολταϊκών και αιολικών
Σημαντική θέση στον σχεδιασμό κατέχει και η συνεργασία με τη σαουδαραβική ACWA Power.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 υπογράφηκε συμφωνία κοινής ανάπτυξης έργων, με στόχο τον εντοπισμό κατάλληλων περιοχών για νέες εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Ο σχεδιασμός προβλέπει την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών συνολικής ισχύος 1 GW και αιολικών πάρκων περίπου 1,5 GW.
Παράλληλα, εξετάζεται η εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες μεγάλης κλίμακας, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία του δικτύου και να διευκολυνθεί η ενσωμάτωση των ΑΠΕ.
Νέο αιολικό πάρκο 700 MW με 140 ανεμογεννήτριες
Τον Φεβρουάριο του 2026, το υπουργείο Ενέργειας της Συρίας υπέγραψε συμφωνία με την εταιρεία Marv Energy, με έδρα το Ντουμπάι, για την ανάπτυξη αιολικού έργου ισχύος 700 MW.
Το σχέδιο προβλέπει την εγκατάσταση 140 ανεμογεννητριών σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι ανεμογεννήτριες προβλέπεται να κατασκευαστούν τοπικά, σε εργοστάσιο της εταιρείας στην πόλη Χομς.
Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί σε χρονικό ορίζοντα πέντε έως επτά ετών και θα συνδεθεί με το εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο.
Επένδυση 1,16 δισ. δολαρίων σε υδροηλεκτρικό έργο στον Ευφράτη
Στον ενεργειακό σχεδιασμό περιλαμβάνεται επίσης η αξιοποίηση του υδροηλεκτρικού δυναμικού της χώρας.
Τον Οκτώβριο του 2026, το υπουργείο Ενέργειας απηύθυνε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για το έργο του φράγματος Halabiya–Zalabiya στον ποταμό Ευφράτη.
Το σχέδιο, συνολικού εκτιμώμενου κόστους 1,16 δισ. δολαρίων, περιλαμβάνει υδροηλεκτρικό σταθμό ισχύος 81 MW και εγκατάσταση αντλησιοταμίευσης ισχύος 1,2 GW.
Προβλέπεται η κατασκευή φράγματος μήκους 1.200 μέτρων και ύψους 23 μέτρων, καθώς και η εγκατάσταση τριών υδροστροβίλων ισχύος 27 MW ο καθένας.
Η αντλησιοταμίευση θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο αποθήκευσης ενέργειας, συμβάλλοντας στην εξισορρόπηση της παραγωγής από αιολικά και φωτοβολταϊκά έργα.
Το μεγάλο στοίχημα της χρηματοδότησης και της σταθερότητας
Παρά τις σημαντικές ενεργειακές δυνατότητες, η Συρία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις.
Η αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών, η εξασφάλιση διεθνών χρηματοδοτήσεων και η δημιουργία σταθερού επενδυτικού περιβάλλοντος αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την υλοποίηση των σχεδίων.
Η γεωπολιτική συγκυρία, ωστόσο, δημιουργεί νέες ευκαιρίες.
Η ανάγκη διαφοροποίησης των ενεργειακών διαδρομών της Μέσης Ανατολής και περιορισμού της εξάρτησης από τα Στενά του Ορμούζ ενδέχεται να ενισχύσει τη σημασία της Συρίας για τις διεθνείς αγορές.
Εφόσον προχωρήσουν οι επενδύσεις σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ΑΠΕ και διασυνδέσεις, η χώρα θα μπορούσε σταδιακά να μετατραπεί από μια κατεστραμμένη ενεργειακή αγορά σε σημαντικό κόμβο παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας μεταξύ Μέσης Ανατολής και Ευρώπης.
Η Συρία επιχειρεί να επιστρέψει στον ενεργειακό χάρτη της Μέσης Ανατολής, αξιοποιώντας τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, τις δυνατότητες ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και, κυρίως, τη στρατηγική γεωγραφική της θέση.
Μετά από περισσότερο από μία δεκαετία πολέμου και εκτεταμένων καταστροφών στις υποδομές, η μεταβατική κυβέρνηση του Ahmed al-Sharaa επιδιώκει να προσελκύσει διεθνή κεφάλαια για την αποκατάσταση της παραγωγής υδρογονανθράκων και την ανασυγκρότηση του ηλεκτρικού συστήματος.
Σύμφωνα με ανάλυση του OilPrice, η επανεκκίνηση του συριακού ενεργειακού τομέα αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα των περιορισμών στις ενεργειακές μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ, που ωθούν τις χώρες της περιοχής να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Πετρέλαιο και φυσικό αέριο: Η ανάκτηση των ενεργειακών υποδομών
Η μεταβατική κυβέρνηση, που συγκροτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2025 μετά την ανατροπή του καθεστώτος Assad, έχει θέσει την ενεργειακή ανασυγκρότηση μεταξύ των βασικών προτεραιοτήτων της.
Στο πλαίσιο αυτό, η Δαμασκός ανέκτησε τον έλεγχο σημαντικών εγκαταστάσεων, μεταξύ των οποίων το πετρελαϊκό κοίτασμα Omar και το συγκρότημα φυσικού αερίου Tabiyeh.
Η εξέλιξη θεωρείται καθοριστική, καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου η διαχείριση των ενεργειακών πόρων είχε κατακερματιστεί, με σημαντικά κοιτάσματα στη βορειοανατολική Συρία να βρίσκονται εκτός του ελέγχου της κεντρικής κυβέρνησης.
Η συμφωνία του 2026 μεταξύ της Δαμασκού και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), υπό κουρδική ηγεσία, δημιουργεί προοπτικές ενοποίησης της ενεργειακής διαχείρισης.
Παράλληλα, η άρση αμερικανικών και ευρωπαϊκών κυρώσεων, καθώς και η επανενεργοποίηση των διεθνών τραπεζικών συναλλαγών μέσω SWIFT, διευκολύνουν την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Κατάρρευση της παραγωγής και αποθέματα 1,3 δισ. βαρελιών
Πριν από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου το 2011, η Συρία παρήγαγε περίπου 380.000 βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως και 900 εκατ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου.
Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της Wood Mackenzie, η πολυετής σύγκρουση οδήγησε σε μείωση της παραγωγής πετρελαίου κατά 80%, ενώ η παραγωγή φυσικού αερίου περιορίστηκε περίπου στο μισό.
Παρά τις απώλειες, η χώρα εξακολουθεί να διαθέτει εκτιμώμενα αποθέματα της τάξης των 1,3 δισ. βαρελιών ισοδυνάμου πετρελαίου.
Επιπλέον, σημαντικές χερσαίες περιοχές παραμένουν ανεξερεύνητες, ενώ ο υπεράκτιος ενεργειακός τομέας δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί.
Οι προοπτικές αυτές δημιουργούν περιθώρια ανάκαμψης, υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια, η τεχνογνωσία και η πολιτική σταθερότητα.
Chevron και Κατάρ ανοίγουν τον δρόμο για υπεράκτιες έρευνες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η είσοδος διεθνών ενεργειακών εταιρειών στην αγορά.
Τον Μάιο του 2026, η Συρία ανακοίνωσε την επιλογή υπεράκτιας περιοχής για το πρώτο της πρόγραμμα ερευνών πετρελαίου και φυσικού αερίου σε μεγάλα θαλάσσια βάθη.
Στο έργο προβλέπεται να συμμετάσχουν η αμερικανική Chevron, η καταριανή UCC Holding και η Syrian Petroleum Company (SPC).
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στη στρατηγική προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και αξιοποίησης των δυνητικών κοιτασμάτων της ανατολικής Μεσογείου.
Παράλληλα, και άλλες αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδυτικές ευκαιρίες στη Συρία.
Η Συρία ως εναλλακτικός ενεργειακός διάδρομος των Στενών του Ορμούζ
Πέρα από την παραγωγή υδρογονανθράκων, η γεωγραφική θέση της Συρίας ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη σημαντικότερο στρατηγικό πλεονέκτημα.
Οι περιορισμοί στις ενεργειακές μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν ενισχύσει το ενδιαφέρον για χερσαίους αγωγούς που θα μπορούσαν να μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τον Περσικό Κόλπο προς τη Μεσόγειο.
Η Συρία βρίσκεται σε κομβικό σημείο μεταξύ της Μέσης Ανατολής, της Τουρκίας και της ανατολικής Μεσογείου, προσφέροντας δυνητικά πρόσβαση σε υφιστάμενα και μελλοντικά δίκτυα αγωγών.
Σύμφωνα με το Baker Institute, η χώρα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ενεργειακή χερσαία γέφυρα, επιτρέποντας τη δημιουργία διαδρομών που θα παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ.
Η σύνδεση με τα τουρκικά δίκτυα θα μπορούσε επίσης να διευκολύνει τη μεταφορά ενεργειακών πόρων προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
Ωστόσο, η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού απαιτεί σημαντικές επενδύσεις σε αγωγούς, σταθμούς μεταφοράς και υποδομές αποθήκευσης, καθώς και διακρατικές συμφωνίες.
ΑΠΕ: Από τα 250 MW στα 2 GW η αυτόνομη ηλιακή παραγωγή
Η ενεργειακή στρατηγική της Δαμασκού δεν περιορίζεται στους υδρογονάνθρακες.
Η χώρα σχεδιάζει σημαντική επέκταση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά, αιολικά και υδροηλεκτρικά έργα.
Ήδη, η ανάπτυξη μικρών αυτόνομων φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων έχει επιταχυνθεί.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το OilPrice, η εγκατεστημένη ισχύς φωτοβολταϊκών εκτός δικτύου αυξήθηκε από περίπου 250 MW το 2022 σε περισσότερα από 2 GW το 2025.
Η εξέλιξη αντανακλά την ανάγκη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων να εξασφαλίσουν ηλεκτρική ενέργεια, καθώς το εθνικό δίκτυο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις.
Συμφωνία 7 δισ. δολαρίων για την ηλεκτροπαραγωγή
Τον Ιούνιο του 2025, η συριακή κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία ύψους 7 δισ. δολαρίων με κοινοπραξία εταιρειών από το Κατάρ, την Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανασυγκρότηση του τομέα ηλεκτροπαραγωγής.
Το επενδυτικό σχέδιο περιλαμβάνει τέσσερις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο και ένα φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 1 GW.
Με την ολοκλήρωσή τους, τα έργα αναμένεται να προσθέσουν περίπου 5 GW εγκατεστημένης ισχύος στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας.
Η πρόσθετη παραγωγική δυναμικότητα εκτιμάται ότι θα μπορούσε να καλύψει σχεδόν το ήμισυ της σημερινής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές επενδυτικές πρωτοβουλίες της μεταπολεμικής περιόδου.
ACWA Power: Σχέδια για 2,5 GW φωτοβολταϊκών και αιολικών
Σημαντική θέση στον σχεδιασμό κατέχει και η συνεργασία με τη σαουδαραβική ACWA Power.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 υπογράφηκε συμφωνία κοινής ανάπτυξης έργων, με στόχο τον εντοπισμό κατάλληλων περιοχών για νέες εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Ο σχεδιασμός προβλέπει την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών συνολικής ισχύος 1 GW και αιολικών πάρκων περίπου 1,5 GW.
Παράλληλα, εξετάζεται η εγκατάσταση συστημάτων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες μεγάλης κλίμακας, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία του δικτύου και να διευκολυνθεί η ενσωμάτωση των ΑΠΕ.
Νέο αιολικό πάρκο 700 MW με 140 ανεμογεννήτριες
Τον Φεβρουάριο του 2026, το υπουργείο Ενέργειας της Συρίας υπέγραψε συμφωνία με την εταιρεία Marv Energy, με έδρα το Ντουμπάι, για την ανάπτυξη αιολικού έργου ισχύος 700 MW.
Το σχέδιο προβλέπει την εγκατάσταση 140 ανεμογεννητριών σε διάφορες περιοχές της χώρας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι ανεμογεννήτριες προβλέπεται να κατασκευαστούν τοπικά, σε εργοστάσιο της εταιρείας στην πόλη Χομς.
Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί σε χρονικό ορίζοντα πέντε έως επτά ετών και θα συνδεθεί με το εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο.
Επένδυση 1,16 δισ. δολαρίων σε υδροηλεκτρικό έργο στον Ευφράτη
Στον ενεργειακό σχεδιασμό περιλαμβάνεται επίσης η αξιοποίηση του υδροηλεκτρικού δυναμικού της χώρας.
Τον Οκτώβριο του 2026, το υπουργείο Ενέργειας απηύθυνε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για το έργο του φράγματος Halabiya–Zalabiya στον ποταμό Ευφράτη.
Το σχέδιο, συνολικού εκτιμώμενου κόστους 1,16 δισ. δολαρίων, περιλαμβάνει υδροηλεκτρικό σταθμό ισχύος 81 MW και εγκατάσταση αντλησιοταμίευσης ισχύος 1,2 GW.
Προβλέπεται η κατασκευή φράγματος μήκους 1.200 μέτρων και ύψους 23 μέτρων, καθώς και η εγκατάσταση τριών υδροστροβίλων ισχύος 27 MW ο καθένας.
Η αντλησιοταμίευση θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο αποθήκευσης ενέργειας, συμβάλλοντας στην εξισορρόπηση της παραγωγής από αιολικά και φωτοβολταϊκά έργα.
Το μεγάλο στοίχημα της χρηματοδότησης και της σταθερότητας
Παρά τις σημαντικές ενεργειακές δυνατότητες, η Συρία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις.
Η αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών, η εξασφάλιση διεθνών χρηματοδοτήσεων και η δημιουργία σταθερού επενδυτικού περιβάλλοντος αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την υλοποίηση των σχεδίων.
Η γεωπολιτική συγκυρία, ωστόσο, δημιουργεί νέες ευκαιρίες.
Η ανάγκη διαφοροποίησης των ενεργειακών διαδρομών της Μέσης Ανατολής και περιορισμού της εξάρτησης από τα Στενά του Ορμούζ ενδέχεται να ενισχύσει τη σημασία της Συρίας για τις διεθνείς αγορές.
Εφόσον προχωρήσουν οι επενδύσεις σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ΑΠΕ και διασυνδέσεις, η χώρα θα μπορούσε σταδιακά να μετατραπεί από μια κατεστραμμένη ενεργειακή αγορά σε σημαντικό κόμβο παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας μεταξύ Μέσης Ανατολής και Ευρώπης.
