Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας και οι Ευρωπαίοι Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς, θεωρούν ότι πρέπει να γίνει εξισορρόπηση - Η ευελιξία είναι το «κλειδί» - Το πρόβλημα από τη θεωρία στην πράξη
Η αύξηση της καθαρής ισχύος στην Ευρώπη ξεπερνά τις επενδύσεις σε δίκτυα και ευελιξία συστημάτων.
Αυτό το στοιχείο δημιουργεί μια αυξανόμενη «αναντιστοιχία» που πρέπει να διορθωθεί εάν το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας πρόκειται να επεκταθεί αξιόπιστα, προειδοποίησαν στις 22/1/2026 ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) και οι Ευρωπαίοι Διαχειριστές Συστημάτων Μεταφοράς (TSO).
«Υπάρχει μικρή αναντιστοιχία μεταξύ του πόσο γρήγορα έχουν αυξηθεί οι επενδύσεις στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και των επενδύσεων σε δίκτυα και αποθήκευση σε μπαταρίες και οτιδήποτε έχει να κάνει με τη διαχείριση της ευελιξίας.
Αυτό έπρεπε να εξισορροπηθεί.
Η ζήτηση ενέργειας στην ΕΕ ήταν έτοιμη να αυξηθεί απότομα μετά από χρόνια στασιμότητας, λόγω της ηλεκτροδότησης των μεταφορών και της βιομηχανίας και της ταχείας επέκτασης των κέντρων δεδομένων, με τη χρήση ενέργειας να αυξάνεται τώρα δύο έως τρεις φορές ταχύτερα από τη συνολική ζήτηση ενέργειας», δήλωσε η Laura Cozzi (επικεφαλής βιωσιμότητας, τεχνολογίας και προοπτικών του IEA, στο γαλλογερμανικό φόρουμ ενέργειας).
Το μπλοκ ήδη παρήγαγε περίπου το 70% της ηλεκτρικής του ενέργειας από πηγές «χαμηλών εκπομπών» και βρισκόταν σε καλό δρόμο για να φτάσει περίπου το 90% έως το 2035, με την αιολική, την ηλιακή, την υδροηλεκτρική και την πυρηνική ενέργεια να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος, είπε.
Η ευελιξία είναι το «κλειδί»
«Τα μελλοντικά συστήματα ενέργειας θα αφορούν ακόμη περισσότερο την ευελιξία και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας», πρόσθεσε η Cozzi, καθώς οι μεταβλητές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) κυριαρχούν στη νέα χωρητικότητα.
Οι μπαταρίες, η απόκριση στη ζήτηση και η υδροηλεκτρική ενέργεια με άντληση θα είναι το κλειδί για τη διαχείριση των ωριαίων διακυμάνσεων.
Αντίθετα το υδρογόνο και άλλα «πράσινα μόρια» μπορεί να χρειαστούν για την αντιμετώπιση των εποχιακών κενών.
Ο Ντάμιαν Κορτίνας (πρόεδρος του ευρωπαϊκού συνδέσμου TSOs, Entso-E), επανέλαβε την προειδοποίηση.
«Δεν είμαστε σίγουροι ότι όλα όσα χρειαζόμαστε θα κατασκευαστούν έως το 2030», είπε.
Το πρόβλημα από τη θεωρία στην πράξη
Πάνω από 800 δισεκατομμύρια ευρώ απαιτήθηκαν έως το 2050 για επενδύσεις στο δίκτυο, συμπεριλαμβανομένων άνω των 100 GW νέας διασυνοριακής χωρητικότητας.
«Το ζήτημα δεν είναι ο σχεδιασμός, αλλά η σύνδεση μεταξύ χαρτιού και υποδομής. Πώς περνάμε από τον σχεδιασμό στην κατασκευή του δικτύου που χρειαζόμαστε», δήλωσε ο Κορτίνας.
Σε άλλο σημείο υποστήριξε ότι «τα εμπόδια ήταν οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι άδειες και η χρηματοδότηση.
Οι χρόνοι παράδοσης για βασικά εξαρτήματα, όπως τα υποθαλάσσια καλώδια, πλέον εκτείνονται σε χρόνια».
Για την ηλεκτροδότηση είπε ότι «αντιμετώπισε επίσης υλικούς περιορισμούς, όπως η διαθεσιμότητα χαλκού, μετασχηματιστών και στροβίλων».
Χρήστος Παπαθεοφάνους
www.worldenergynews.gr
