Παρά την πρόσφατη συστολή των Ευρωπαϊκών ηγεσιών σε επίπεδο ρητορικής, είναι κοινή πεποίθηση τους ότι η περεταίρω ανάπτυξη των ΑΠΕ είναι μονόδρομος για πολλαπλούς λόγους, αναφέρει ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παγκόσμιες εξελίξεις μέσα στο 2025, με βασικό καταλύτη την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ, δημιούργησαν ένα θολό τοπίο γύρω από την ενεργειακή μετάβαση, τις ανανεώσιμες πηγές και την προστασία του κλίματος.
Η δημόσια ρητορική των πολιτικών ηγεσιών της Δύσης γύρω από αυτά τα θέματα περιορίστηκε αισθητά, δίνοντας την αίσθηση ότι μπαίνουν σε δεύτερη προτεραιότητα «μέχρι νεωτέρας».
Την ίδια στιγμή ο υπόλοιπος κόσμος, με μπροστάρη την Κίνα, συνέχισε την ανάπτυξη των ΑΠΕ χωρίς καμία τάση οπισθοδρόμησης. Ειδικότερα για την Κίνα τα νούμερα γύρω από την αιολική ενέργεια ζαλίζουν: Οι νέες ετήσιες εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών αναμένεται να ξεπεράσουν τα 100GW, αριθμός που ξεπερνάει το 70% των συνολικών έργων αιολικής ενέργειας που «μπήκαν στην πρίζα» εντός του 2025. Ταυτόχρονα, η αιολική βιομηχανία τους ανθίζει, παραμερίζοντας σταδιακά τους δυτικούς OEM από τις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης ενώ αναπτύσσονται όλο και μεγαλύτερα μεγέθη ανεμογεννητριών, ξεπερνώντας το κατώφλι των 25MW!
Έχει χαθεί λοιπόν το παιχνίδι για την Ευρώπη? Ακόμα όχι.
Παρά την πρόσφατη συστολή των Ευρωπαϊκών ηγεσιών σε επίπεδο ρητορικής, είναι κοινή πεποίθηση τους ότι η περεταίρω ανάπτυξη των ΑΠΕ είναι μονόδρομος για πολλαπλούς λόγους. Πέραν των γνωστών πλεονεκτημάτων που παρέχει η φθηνή και καθαρή ενέργεια, το νέο μεγάλο αφήγημα της Ευρώπης για «στρατηγική αυτονομία» είναι αδύνατο να υποστηριχθεί αν εξαρτάσαι από εισαγόμενα καύσιμα, πρώτες ύλες και εξοπλισμούς. Και αυτή την στιγμή, μόνο η αιολική ενέργεια μας παρέχει αυτά τα εχέγγυα. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις και την ανάγκη λήψης μέτρων ώστε αυτό που έχουμε κατακτήσει με τόση προσπάθεια να διαφυλαχθεί.
Στην χώρα μας, η πορεία της αιολικής ενέργειας παραμένει σταθερή, οι νέες εγκαταστάσεις του έτους που διανύουμε αναμένεται να είναι πάνω από το μέσο όρο. Υπάρχει όμως ακόμα ένα σημαντικό δυναμικό που παραμένει αναξιοποίητο για λόγους και παθογένειες που έχουν αναλυθεί εξαντλητικά τα τελευταία χρόνια.
Η νέα μεγάλη απειλή που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι η πίεση να υπάρξουν τυφλοί, οριζόντιοι περιορισμοί για τον αποκλεισμό της αιολικής ενέργειας από εκτεταμένες περιοχές της χώρας χωρίς καμία στάθμιση κόστους-οφέλους. Πίεση που προέρχεται συνήθως από ομάδες που δεν κοιτάνε πέρα από τον μικρόκοσμό τους αδιαφορώντας για την μεγάλη εικόνα που επιβάλλει η στρατηγική στόχευση της ενεργειακής μετάβασης, της ανάγκης για πράσινη φθηνή εγχώρια ενέργεια και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής.
Οι διακηρύξεις της Πολιτείας περί ανάγκης περισσότερων αιολικών στο εγχώριο μίγμα ΑΠΕ είναι δεδομένες και ορθές. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε τις σχετικές πρωτοβουλίες. Και στο τέλος όλοι θα κριθούν στην πράξη και στο πεδίο. Θα προωθηθούν αιολικά πάρκα εκεί που υπάρχει το μεγαλύτερο αιολικό δυναμικό (και ενίοτε οι περισσότερες ενστάσεις τύπου NIMBY) ώστε να διασφαλίσουμε φθηνότερο κόστος παραγωγής και επίτευξη των ενεργειακών μας στόχων με λιγότερες εγκαταστάσεις; Αναμένουμε να δούμε.
www.worldenergynews.gr
Η δημόσια ρητορική των πολιτικών ηγεσιών της Δύσης γύρω από αυτά τα θέματα περιορίστηκε αισθητά, δίνοντας την αίσθηση ότι μπαίνουν σε δεύτερη προτεραιότητα «μέχρι νεωτέρας».
Την ίδια στιγμή ο υπόλοιπος κόσμος, με μπροστάρη την Κίνα, συνέχισε την ανάπτυξη των ΑΠΕ χωρίς καμία τάση οπισθοδρόμησης. Ειδικότερα για την Κίνα τα νούμερα γύρω από την αιολική ενέργεια ζαλίζουν: Οι νέες ετήσιες εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών αναμένεται να ξεπεράσουν τα 100GW, αριθμός που ξεπερνάει το 70% των συνολικών έργων αιολικής ενέργειας που «μπήκαν στην πρίζα» εντός του 2025. Ταυτόχρονα, η αιολική βιομηχανία τους ανθίζει, παραμερίζοντας σταδιακά τους δυτικούς OEM από τις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης ενώ αναπτύσσονται όλο και μεγαλύτερα μεγέθη ανεμογεννητριών, ξεπερνώντας το κατώφλι των 25MW!
Έχει χαθεί λοιπόν το παιχνίδι για την Ευρώπη? Ακόμα όχι.
Παρά την πρόσφατη συστολή των Ευρωπαϊκών ηγεσιών σε επίπεδο ρητορικής, είναι κοινή πεποίθηση τους ότι η περεταίρω ανάπτυξη των ΑΠΕ είναι μονόδρομος για πολλαπλούς λόγους. Πέραν των γνωστών πλεονεκτημάτων που παρέχει η φθηνή και καθαρή ενέργεια, το νέο μεγάλο αφήγημα της Ευρώπης για «στρατηγική αυτονομία» είναι αδύνατο να υποστηριχθεί αν εξαρτάσαι από εισαγόμενα καύσιμα, πρώτες ύλες και εξοπλισμούς. Και αυτή την στιγμή, μόνο η αιολική ενέργεια μας παρέχει αυτά τα εχέγγυα. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις και την ανάγκη λήψης μέτρων ώστε αυτό που έχουμε κατακτήσει με τόση προσπάθεια να διαφυλαχθεί.
Στην χώρα μας, η πορεία της αιολικής ενέργειας παραμένει σταθερή, οι νέες εγκαταστάσεις του έτους που διανύουμε αναμένεται να είναι πάνω από το μέσο όρο. Υπάρχει όμως ακόμα ένα σημαντικό δυναμικό που παραμένει αναξιοποίητο για λόγους και παθογένειες που έχουν αναλυθεί εξαντλητικά τα τελευταία χρόνια.
Η νέα μεγάλη απειλή που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι η πίεση να υπάρξουν τυφλοί, οριζόντιοι περιορισμοί για τον αποκλεισμό της αιολικής ενέργειας από εκτεταμένες περιοχές της χώρας χωρίς καμία στάθμιση κόστους-οφέλους. Πίεση που προέρχεται συνήθως από ομάδες που δεν κοιτάνε πέρα από τον μικρόκοσμό τους αδιαφορώντας για την μεγάλη εικόνα που επιβάλλει η στρατηγική στόχευση της ενεργειακής μετάβασης, της ανάγκης για πράσινη φθηνή εγχώρια ενέργεια και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής.
Οι διακηρύξεις της Πολιτείας περί ανάγκης περισσότερων αιολικών στο εγχώριο μίγμα ΑΠΕ είναι δεδομένες και ορθές. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε τις σχετικές πρωτοβουλίες. Και στο τέλος όλοι θα κριθούν στην πράξη και στο πεδίο. Θα προωθηθούν αιολικά πάρκα εκεί που υπάρχει το μεγαλύτερο αιολικό δυναμικό (και ενίοτε οι περισσότερες ενστάσεις τύπου NIMBY) ώστε να διασφαλίσουμε φθηνότερο κόστος παραγωγής και επίτευξη των ενεργειακών μας στόχων με λιγότερες εγκαταστάσεις; Αναμένουμε να δούμε.
www.worldenergynews.gr
