Η επόμενη μέρα βρίσκει τον Ολυμπιακό με ένα σημαντικό πλεόνασμα αυτοπεποίθησης, ενώ ο Παναθηναϊκός καλείται να διαχειριστεί την εσωστρέφεια που προκαλεί μια τρίτη εντός έδρας ήττα
Η αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό για την Euroleague (82-87) υπερέβη τα στενά όρια ενός νικηφόρου αποτελέσματος. Το σύνολο του Γιώργου Μπαρτζώκα παρουσιάστηκε ως μια άρτια συγχρονισμένη μονάδα, η οποία επιχείρησε με χειρουργική ακρίβεια πάνω στις αδυναμίες του αντιπάλου, διατηρώντας την ψυχραιμία της υπό συνθήκες ακραίας πίεσης.
Η στρατηγική του Ολυμπιακού στηρίχθηκε σε δύο θεμελιώδεις τακτικούς άξονες:
Άμυνα Drop: Με σημείο αναφοράς τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, οι «ερυθρόλευκοι» εφάρμοσαν μια συντηρητική αλλά απόλυτα στοχευμένη άμυνα χώρου. Η επιλογή αυτή στέρησε από τον Παναθηναϊκό τις κάθετες διεισδύσεις, εγκλωβίζοντας την επιθετική του λειτουργία σε μια μονοδιάστατη έκφραση, η οποία επαφίετο αποκλειστικά στο ατομικό ταλέντο του Κέντρικ Ναν.
Θωράκιση της weak side: Η αμυντική συνοχή στην αδύνατη πλευρά υπήρξε υποδειγματική. Ο Κώστας Παπανικολάου, με την αρωγή του Σάσα Βεζένκοφ, περιόρισε τις επιλογές των γηπεδούχων, ενώ η κρίσιμη προσήλωση του Εβάν Φουρνιέ στα μετόπισθεν κατά το «clutch time» εξουδετέρωσε κάθε απόπειρα ανατροπής.
Πάγκοι: Ορθολογισμός vs Αυτοσχεδιασμού
Στη σύγκρουση των δύο τεχνικών ηγεσιών, η υπεροχή του Έλληνα προπονητή υπήρξε καταλυτική, αναδεικνύοντας τις στρατηγικές αστοχίες του Εργκίν Αταμάν.Η απόφαση του Τούρκου τεχνικού για επιθετική άμυνα ψηλά αποδείχθηκε επισφαλής. Απέναντι σε έναν ψηλό με καλή πάσα όπως ο Μιλουτίνοφ, και περιφερειακούς με υψηλά ποσοστά ευστοχίας, οι «πράσινες» περιστροφές ήταν ετεροχρονισμένες, αφήνοντας την άμυνα εκτεθειμένη.
Ενώ ο Μπαρτζώκας εμπιστεύτηκε το μέγεθος και την εμπειρία, ο Αταμάν κατέφυγε σε ακραία πειραματικά "small ball" σχήματα. Η ταυτόχρονη χρήση τριών guards αποδιοργάνωσε πλήρως την αμυντική συνοχή του Παναθηναϊκού, καθιστώντας τις αλλαγές μη λειτουργικές.
Η επόμενη μέρα βρίσκει τον Ολυμπιακό με ένα σημαντικό πλεόνασμα αυτοπεποίθησης. Αντιθέτως, ο Παναθηναϊκός καλείται να διαχειριστεί την εσωστρέφεια που προκαλεί μια τρίτη εντός έδρας ήττα, η οποία αναμοχλεύει βαθύτερα ζητήματα τακτικής ταυτότητας και ιεραρχίας στο ρόστερ του.
www.worldenergynews.gr
Η στρατηγική του Ολυμπιακού στηρίχθηκε σε δύο θεμελιώδεις τακτικούς άξονες:
Άμυνα Drop: Με σημείο αναφοράς τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, οι «ερυθρόλευκοι» εφάρμοσαν μια συντηρητική αλλά απόλυτα στοχευμένη άμυνα χώρου. Η επιλογή αυτή στέρησε από τον Παναθηναϊκό τις κάθετες διεισδύσεις, εγκλωβίζοντας την επιθετική του λειτουργία σε μια μονοδιάστατη έκφραση, η οποία επαφίετο αποκλειστικά στο ατομικό ταλέντο του Κέντρικ Ναν.
Θωράκιση της weak side: Η αμυντική συνοχή στην αδύνατη πλευρά υπήρξε υποδειγματική. Ο Κώστας Παπανικολάου, με την αρωγή του Σάσα Βεζένκοφ, περιόρισε τις επιλογές των γηπεδούχων, ενώ η κρίσιμη προσήλωση του Εβάν Φουρνιέ στα μετόπισθεν κατά το «clutch time» εξουδετέρωσε κάθε απόπειρα ανατροπής.
Πάγκοι: Ορθολογισμός vs Αυτοσχεδιασμού
Στη σύγκρουση των δύο τεχνικών ηγεσιών, η υπεροχή του Έλληνα προπονητή υπήρξε καταλυτική, αναδεικνύοντας τις στρατηγικές αστοχίες του Εργκίν Αταμάν.Η απόφαση του Τούρκου τεχνικού για επιθετική άμυνα ψηλά αποδείχθηκε επισφαλής. Απέναντι σε έναν ψηλό με καλή πάσα όπως ο Μιλουτίνοφ, και περιφερειακούς με υψηλά ποσοστά ευστοχίας, οι «πράσινες» περιστροφές ήταν ετεροχρονισμένες, αφήνοντας την άμυνα εκτεθειμένη.
Ενώ ο Μπαρτζώκας εμπιστεύτηκε το μέγεθος και την εμπειρία, ο Αταμάν κατέφυγε σε ακραία πειραματικά "small ball" σχήματα. Η ταυτόχρονη χρήση τριών guards αποδιοργάνωσε πλήρως την αμυντική συνοχή του Παναθηναϊκού, καθιστώντας τις αλλαγές μη λειτουργικές.
Η επόμενη μέρα βρίσκει τον Ολυμπιακό με ένα σημαντικό πλεόνασμα αυτοπεποίθησης. Αντιθέτως, ο Παναθηναϊκός καλείται να διαχειριστεί την εσωστρέφεια που προκαλεί μια τρίτη εντός έδρας ήττα, η οποία αναμοχλεύει βαθύτερα ζητήματα τακτικής ταυτότητας και ιεραρχίας στο ρόστερ του.
www.worldenergynews.gr
