Μια νέα ανάλυση επανεξετάζει μακροχρόνιες υποθέσεις σχετικά με το προσδόκιμο ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκαλύπτοντας μια πιο λεπτή ιστορία από ό,τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί.
Το προσδόκιμο ζωής
Μια νέα μελέτη, την οποία συνυπέγραψαν δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον, διαπιστώνει ότι τα άτομα που γεννήθηκαν μεταξύ 1941 και 2000 είδαν αυξήσεις στο προσδόκιμο ζωής σε κάθε πολιτεία και περιοχή των ΗΠΑ. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενη έρευνα που υποδήλωνε μικρή πρόοδο, ή ακόμα και μειώσεις, σε μέρη του Νότου.
Δημοσιεύτηκε στο BMJ Open και η έρευνα διεξήχθη από τους Héctor Pifarré i Arolas και Jason Fletcher της Σχολής Δημοσίων Υποθέσεων La Follette, μαζί με τον José Andrade του Ινστιτούτου Δημογραφικής Έρευνας Max Planck. Τα ευρήματά τους αμφισβητούν πρόσφατους ισχυρισμούς ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής στις ΗΠΑ έχει ποικίλλει σημαντικά ανά περιοχή.
Βελτίωση της μακροζωίας
Βασιζόμενη σε ενημερωμένα δεδομένα από τη Βάση Δεδομένων Θνησιμότητας των Ηνωμένων Πολιτειών, η ομάδα διαπίστωσε πολύ μικρότερες διαφορές στις βελτιώσεις στη μακροζωία από τα μέσα του 20ού αιώνα σε σχέση με εκείνες που αναφέρθηκαν σε προηγούμενη μελέτη με επικεφαλής τον Theodore Holford της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Yale.
Αντί για ένα σταθερό διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των πολιτειών, οι ερευνητές περιγράφουν μια πιο λεπτή, διφασική τάση. Κατά τα μέσα του 20ού αιώνα, οι νότιες πολιτείες μείωσαν μεγάλο μέρος του χάσματος με την υπόλοιπη χώρα, κυρίως λόγω σημαντικών βελτιώσεων στην επιβίωση των παιδιών. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, αυτή η πρόοδος επιβραδύνθηκε και το προηγούμενο μοτίβο σύγκλισης σε μεγάλο βαθμό σταθεροποιήθηκε.
Αμφισβήτηση Προηγούμενων Εκτιμήσεων
«Οι προβλέψεις μας δείχνουν καθολικά κέρδη στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ 1941 και 2000 για όλες τις ομάδες γέννησης, τα φύλα και τις πολιτείες», λέει ο Pifarré i Arolas. «Οι πολιτείες δεν αναμένεται να βιώσουν ίσα κέρδη στη μακροζωία και η σύγκλιση μεταξύ των πολιτειών φαίνεται να έχει σταματήσει από τη δεκαετία του 1950, αλλά δεν βρίσκουμε στοιχεία για τη ριζική αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ των πολιτειών που υποδηλώνουν ορισμένες προηγούμενες εκτιμήσεις».
Η ανάλυση του Holford κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλές νότιες πολιτείες είδαν μικρή βελτίωση, ή ακόμα και μειώσεις, στο προσδόκιμο ζωής κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ενώ μέρη όπως η Νέα Υόρκη γνώρισαν ραγδαία κέρδη, αυξάνοντας το χάσμα μεταξύ των πολιτειών. Η νέα μελέτη αμφισβητεί αυτό το συμπέρασμα.
Για παράδειγμα, η εργασία του Holford υποδηλώνει ότι το προσδόκιμο ζωής των γυναικών στο Μισισιπή δεν βελτιώθηκε σε μια περίοδο 50 ετών. Η ενημερωμένη ανάλυση στο BMJ Open εκτιμά αντ' αυτού μια αύξηση περίπου επτά ετών.
Επιπτώσεις για την Πολιτική και τη Μελλοντική Έρευνα
Εξετάζοντας τις τάσεις τόσο σε περιφερειακό όσο και σε πολιτειακό επίπεδο, οι ερευνητές στοχεύουν να κατανοήσουν καλύτερα τι έχει οδηγήσει σε αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Οι διαφορές στα χαρακτηριστικά του πληθυσμού και τη δημόσια πολιτική μεταξύ των πολιτειών καθιστούν αυτές τις συγκρίσεις ιδιαίτερα σημαντικές.
«Η κατανόηση ότι όλες οι πολιτείες βίωσαν κέρδη - ειδικά τις σημαντικές βελτιώσεις στο Νότο στις αρχές του αιώνα - βοηθά να μετατοπιστεί η συζήτηση προς το τι οδήγησε σε αυτές τις επιτυχίες και γιατί η πρόοδος έχει επιβραδυνθεί από τότε. Εκεί βρίσκονται τα πραγματικά μαθήματα πολιτικής», λέει ο Fletcher.
Καθώς η αύξηση του προσδόκιμου ζωής επιβραδύνεται σε πολλές χώρες υψηλού εισοδήματος, όπως σημειώνεται σε πρόσφατη εργασία των Pifarré i Arolas, Andrade και συναδέλφων του, αυτή η μελέτη προσθέτει σε μια αυξανόμενη προσπάθεια ανάλυσης των μακροπρόθεσμων τάσεων. Εστιάζοντας στις ομάδες γεννήσεων και χρησιμοποιώντας μεθόδους πρόβλεψης, η έρευνα υπογραμμίζει πώς οι πολιτικές και οι συνθήκες διαβίωσης μπορούν να διαμορφώσουν το πόσο ζουν οι άνθρωποι.
www.worldenergynews.gr
