Οι κάστορες έχουν πλέον αποδεδειγμένο ιστορικό ως ήρωες οικοσυστημάτων, θεραπεύοντας ποτάμια από αιώνες ανθρωπογενών ζημιών μέσα σε λίγα χρόνια. Η τελευταία καταγεγραμμένη νίκη τους: οι Βόρειοι Τυρφώνες της Υόρκης, ένα εθνικό πάρκο στην Αγγλία.
H συμμαχία με την φύση
Αυτή η περιοχή είχε ήδη επενδυθεί με τεχνητές άμυνες που χρειάστηκαν μια δεκαετία για να κατασκευαστούν από επαγγελματίες μηχανικούς, συμπεριλαμβανομένων 130 φραγμάτων. Αν και αυτές οι κατασκευές προστάτευαν το Pickering, μια κοντινή πόλη που συχνά πλημμύριζε επικίνδυνα από την απορροή νερού, σάπισαν γρήγορα και χρειάζονταν τακτική αντικατάσταση.
Αυτό έθεσε το ερώτημα: Θα μπορούσε η φύση να προσφέρει ισχυρότερη, πιο ανθεκτική υποδομή;
Δύο τρωκτικά σε μια σημαντική αποστολή
Όπως αναφέρθηκε από το BBC, δύο Ευρασιατικοί κάστορες απελευθερώθηκαν το 2019 σε έναν περίβολο στο δάσος Cropton, που βρίσκεται στη βάση του πάρκου, στο πλαίσιο μιας μελέτης που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Leeds και τη Δασοκομία της Αγγλίας.
Σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, αυτοί οι κάστορες άρχισαν να εργάζονται. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υιοθέτησαν τις ήδη εγκατεστημένες τεχνητές κατασκευές, όπως ήλπιζαν οι ερευνητές. Αντίθετα, έχτισαν τις δικές τους από την αρχή, τοποθετώντας τες με βάση το υψόμετρο, το πλάτος και τα διαθέσιμα κοντινά υλικά των ρεμάτων.
Σε διάστημα έξι ετών, κατασκεύασαν με επιτυχία έξι φράγματα, ένα από τα οποία είναι το μεγαλύτερο στη χώρα. Όλα τους ξεπέρασαν την ανθρώπινη μηχανική δεκαετιών από κάθε άποψη και αυτοεπιδιορθώνονταν, καθιστώντας τα εκθετικά πιο οικονομικά αποδοτικά από άποψη προστασίας από τις πλημμύρες.
Αλλά αυτό δεν ήταν το μόνο όφελος που παρείχαν αυτοί οι κάστορες.
Η βιοποικιλότητα που κατασκεύασαν οι κάστορες
Επιπλέον, τα φράγματα αύξησαν τον αριθμό των φυτών, των ερωδιών, των ενυδρίδων (που βοηθούν στη ρύθμιση των πληθυσμών των κάστορων), των ασβών, των αμφιβίων, των λιβελούλων και των νυχτερίδων, για να αναφέρουμε μόνο μερικά. Σχεδόν κανένα από αυτά τα πλάσματα δεν υπήρχε στην περιοχή στον αριθμό που είναι σήμερα. Μόνο οι νυχτερίδες δεν είχαν καταγραφεί στην περιοχή για 30 χρόνια.
Και με την άφιξη 11 μωρών, αυτά τα δύο έχουν συμβάλει σημαντικά στον πληθυσμό των κάστορων εκεί (πολυάσχολοι κάστορες, πράγματι). Μιμούμενοι τον φυσικό τρόπο με τον οποίο διασκορπίζονται οι οικογένειες των κάστορων, αυτά τα κιτς τελικά θα μεταφερθούν σε γύρω περιοχές που χρειάζονται επίσης βοήθεια για την κατασκευή υποδομών.
Εν ολίγοις: «Η τοποθεσία μεταμορφώθηκε από τους κάστορες με τρόπους που δεν είχαμε φανταστεί ποτέ», δήλωσε η Cath Bashford, υπεύθυνη αποκατάστασης ειδών για την Forestry England στο Γιορκσάιρ.
Ήρθε η ώρα για αλλαγή στο φράγμα
Σε αντίθεση με τον κάστορα της Βόρειας Αμερικής, που είναι αυτό που φαντάζονται οι περισσότεροι άνθρωποι όταν σκέφτονται το ζώο, οι κάστορες της Ευρασίας χτίζουν ευρύτερα, πιο μόνιμα φράγματα και έχουν εξελιχθεί ειδικά για τα αργιλώδη και τυρφώδη εδάφη που είναι κοινά στους βρετανικούς υγροτόπους. Ωστόσο, μέρη όπως η Καλιφόρνια και η Γιούτα έχουν επίσης καταγράψει παρόμοιες επιτυχίες με τους κάστορες της Βόρειας Αμερικής.
Με κάθε είδος, μας παρέχονται συντριπτικές αποδείξεις ότι η λύση της φύσης κερδίζει μια ανθρωπογενή λύση. Πράγμα που αφήνει μόνο ένα ερώτημα: Γιατί εξακολουθούμε να επιλέγουμε ανθρωπογενείς κατασκευές ελέγχου των πλημμυρών όταν η φύση μας έχει δώσει τόσο γενναιόδωρα μια ανώτερη;
www.worldenergynews.gr
