Αρχαίοι οργανισμοί βαθέων υδάτων υποδηλώνουν ότι η κίνηση, η σεξουαλική αναπαραγωγή και η σύνθετη ζωική ζωή ξεκίνησαν νωρίτερα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.
Η καταγωγή των οργανισμών
Κάθε ζώο που ζει σήμερα, από τις μέδουσες μέχρι τους ανθρώπους, εντοπίζει την καταγωγή του σε μια καθοριστική στιγμή, όταν η σύνθετη ζωή αναδύθηκε για πρώτη φορά από έναν κόσμο που κυριαρχούνταν από απλά μικρόβια. Ωστόσο, το αρχείο απολιθωμάτων από αυτό το εξελικτικό σημείο καμπής παραμένει απογοητευτικά σπάνιο, αφήνοντας σημαντικά ερωτήματα σχετικά με το πότε τα πρώιμα ζώα ανέπτυξαν για πρώτη φορά βασικά χαρακτηριστικά και πώς εξαπλώθηκαν στους αρχαίους ωκεανούς.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν μια εξαιρετικά πλούσια τοποθεσία απολιθωμάτων στα Βορειοδυτικά Εδάφη του Καναδά που θα μπορούσε να βοηθήσει στην κάλυψη ορισμένων από αυτά τα κενά. Τα απολιθώματα, που ανήκουν στον αινιγματικό βιόκοσμο της Εδιακαρίας, αποκαλύπτουν ότι ορισμένα χαρακτηριστικά της ζωικής ζωής, συμπεριλαμβανομένης της κίνησης και της σεξουαλικής αναπαραγωγής, μπορεί να έχουν εξελιχθεί 5 έως 10 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα από ό,τι είχε αναγνωριστεί προηγουμένως. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Science Advances, διεξήχθησαν από ερευνητές στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και στο Ντάρτμουθ.
«Για 3 δισεκατομμύρια χρόνια, η ζωή στη Γη κυριαρχούνταν από μικρόβια. Έπειτα, ξαφνικά, αποκτούμε αυτά τα παράξενα θαλάσσια ζώα αρκετά μεγάλα για να τα βλέπουμε και ικανά για συμπεριφορές που θα βρίσκαμε οικείες σήμερα», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Σκοτ Έβανς, βοηθός επιμελητής παλαιοντολογίας ασπόνδυλων στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. «Αν θέλουμε να κατανοήσουμε αυτή τη μετάβαση, όταν η ζωή έγινε για πρώτη φορά μεγάλη, πολύπλοκη και αναμφισβήτητα ζωώδης, αυτή η νέα τοποθεσία έχει τεράστιες δυνατότητες».
Τα απολιθώματα καταγράφουν την πρώιμη ζωική πολυπλοκότητα
Τα απολιθώματα των Εδιακάρων διατίθενται σε μορφές που κυμαίνονται από επίπεδους δίσκους και φύλλα που μοιάζουν με φύλλα έως οβάλ με νευρώσεις. Παρέχουν τα πρώτα άμεσα απολιθωμένα στοιχεία για πολυκύτταρη ζωική ζωή.
Ορισμένα είδη Εδιακαρίων συνδέονται με ευρείες ομάδες ζώων όπως μαλάκια, νηματώδη, ζελέδες και κνιδόζωα (μια ομάδα που περιλαμβάνει μέδουσες και κοράλλια). Άλλα δεν έχουν σαφές σύγχρονο ισοδύναμο, αλλά περιλαμβάνουν τα παλαιότερα ζώα που είναι γνωστό ότι κινούνται αναζητώντας τροφή ή αναπαράγονται σεξουαλικά.
Επειδή οι οργανισμοί Εδιακαρίων έζησαν πριν τα περισσότερα ζώα εξελίξουν κελύφη, οστά ή άλλα σκληρά μέρη του σώματος, ήταν συνήθως μαλακά. Αυτό καθιστά τα απολιθώματά τους δύσκολο να διατηρηθούν και σπάνιο να βρεθούν. Αν και απολιθώματα Εδιακαρίων έχουν ανακαλυφθεί σε κάθε ήπειρο εκτός από την Ανταρκτική, μόνο ένας μικρός αριθμός τοποθεσιών περιέχει περισσότερα από 10 είδη. Αυτά τα σπάνια μέρη προσφέρουν μερικές από τις καλύτερες ενδείξεις από ένα κρίσιμο διάστημα περίπου 40 εκατομμυρίων ετών στην ιστορία της Γης.
Η Βόρεια Αμερική καλύπτει ένα κενό
Οι επιστήμονες ομαδοποιούν την Εδιακαριανή ζωή σε τρία κύρια σύνολα που σηματοδοτούν διαφορετικές περιόδους στο αρχείο απολιθωμάτων: το σύνολο Avalon (πριν από 575-559 εκατομμύρια χρόνια), το σύνολο Λευκής Θάλασσας (πριν από 559-550 εκατομμύρια χρόνια) και το σύνολο Nama (πριν από 550-538 εκατομμύρια χρόνια). Πριν από αυτήν την ανακάλυψη, απολιθώματα από το σύνολο της Λευκής Θάλασσας είχαν βρεθεί στην Ευρώπη, την Ασία και την Αυστραλία, αλλά όχι στη Βόρεια Αμερική.
Στη νέα μελέτη, οι επιστήμονες εντόπισαν καθαρά απολιθώματα από το σύνολο της Λευκής Θάλασσας σε αρχαία πετρώματα των βουνών Mackenzie στον Καναδά, στις παραδοσιακές εκτάσεις των Sahtú Dene και Métis, οι οποίοι καθοδήγησαν την ερευνητική ομάδα και έδωσαν άδεια πρόσβασης στην τοποθεσία.
Το έργο βασίζεται σε προηγούμενες γεωλογικές μελέτες στην περιοχή, αλλά σηματοδοτεί μια σημαντική πρόοδο. Οι επιστήμονες βρήκαν περισσότερα από 100 απολιθώματα, συμπεριλαμβανομένων έξι ομάδων που δεν είχαν καταγραφεί ποτέ πριν στη Βόρεια Αμερική. Το πιο εκπληκτικό αποτέλεσμα ήταν η ηλικία τους. Ορισμένα δείγματα εκτιμάται ότι είναι περίπου 567 εκατομμυρίων ετών, γεγονός που τα καθιστά 5 έως 10 εκατομμύρια χρόνια παλαιότερα από τα προηγουμένως γνωστά απολιθώματα της Λευκής Θάλασσας και τα τοποθετεί εν μέρει στην εποχή του παλαιότερου συνόλου του Άβαλον. Τα στρώματα απολιθωμάτων βρίσκονται επίσης κάτω από εκατοντάδες πόδια βράχου που μπορεί να περιέχουν περισσότερα απολιθώματα.
Σπάνια είδη επεκτείνουν βασικές συμπεριφορές
Μεταξύ των ανακαλύψεων που αναφέρθηκαν για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική είναι:
-Dickinsonia, ένας επίπεδος οργανισμός που κινούνταν στον πυθμένα της θάλασσας. Δεν είχε στόμα και αντ' αυτού απορροφούσε βακτήρια και φύκια από ολόκληρη την κάτω πλευρά του. Ο Evans το περιγράφει ως «χαλί μπάνιου» ή «τηγανίτα» με διαιρεμένο κυκλικό σώμα.
-Funisia, ένας ακίνητος σωληνοειδής οργανισμός που ζούσε σε συστάδες ατόμων παρόμοιου μεγέθους. Παρέχει τα παλαιότερα απολιθωμένα στοιχεία σεξουαλικής αναπαραγωγής, πιθανώς με τη συντονισμένη απελευθέρωση σπερματοζωαρίων και αυγών στη στήλη του νερού, παρόμοια με τα κοράλλια.
-Kimberella, ένας οργανισμός με μυώδες πόδι που τρεφόταν ξύνοντας τον πυθμένα της θάλασσας. Ερμηνεύεται ευρέως ως πρώιμος συγγενής των μαλακίων και μπορεί τώρα να είναι το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα διμερούς οργανισμού. Τα διμερή οργανικά είναι ζώα με ξεχωριστό μπροστινό, πίσω, πάνω και κάτω μέρος, μαζί με συμμετρία αριστερά-δεξιά, και αποτελούν περισσότερο από το 99% των γνωστών ζωικών ειδών.
-Eoandromeda, μια πιθανή ζελέ χτένας με οκτώ σπειροειδείς βραχίονες. Τοπίο των Βορειοδυτικών Εδαφών του Καναδά
Τα βαθιά νερά μπορεί να είχαν σημασία
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι αυτοί οι οργανισμοί ζούσαν σε περιβάλλοντα βαθύτερων υδάτων από ό,τι είχε αναγνωριστεί προηγουμένως για το σύνολο της Λευκής Θάλασσας. Το αποτέλεσμα υποστηρίζει την αναδυόμενη ιδέα ότι τα πρώιμα ζώα μπορεί να αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά σε υπεράκτιες, βαθιές θαλάσσιες περιοχές πριν εξαπλωθούν σε ρηχά νερά. Αυτό το μοτίβο έρχεται σε αντίθεση με την πιο τυπική κατεύθυνση της εξέλιξης των ζώων μετά από αυτό το χρονικό διάστημα.
www.worldenergynews.gr
