Το «Αντίο στην ηλιακή και την αιολική ενέργεια» ακούγεται σχεδόν εξωπραγματικό. Για δεκαετίες, η καθαρή ενέργεια ακολουθούσε μια σαφή πορεία: το ηλιακό φως χτυπά τα πάνελ, ο άνεμος γυρίζει τα πτερύγια, η θερμότητα ανεβαίνει από το έδαφος. Αυτά τα συστήματα λειτουργούν και τροφοδοτούν μεγάλο μέρος του κόσμου σήμερα. Έτσι, η ιδέα ότι η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να προέρχεται από κάτι εντελώς διαφορετικό φαίνεται παράξενη στην αρχή, σχεδόν σαν αστείο. Ωστόσο, οι επιστήμονες τώρα ρωτούν σοβαρά αν η ενέργεια χρειάζεται πραγματικά τον ουρανό, εγείροντας ένα τολμηρό ενεργειακό ερώτημα.
Ενέργεια κρυμμένη στις καθημερινές διαδικασίες
Μεγάλο μέρος αυτής της νέας έρευνας προέρχεται από την Κίνα, όπου οι επιστήμονες μετακινούν αθόρυβα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε μια πολύ διαφορετική κατεύθυνση. Αντί να βελτιώνουν τα πάνελ ή τις τουρμπίνες, μελετούν διαδικασίες που συμβαίνουν συνεχώς γύρω μας, ακόμα και όταν τίποτα δεν φαίνεται να κινείται. Αυτή η εργασία μοιάζει λιγότερο με μηχανική και περισσότερο με παρατήρηση, καθοδηγούμενη από ένα ήσυχο ερευνητικό κίνημα.
Ένα στοιχείο συνεχίζει να εμφανίζεται ξανά και ξανά επειδή είναι αδύνατο να αποφευχθεί. Κινείται στον αέρα, εξαπλώνεται σε επιφάνειες και ρέει μέσα από υλικά κάθε στιγμή της ημέρας. Το βλέπετε στα παράθυρα, το νιώθετε στον υγρό αέρα και το παρακολουθείτε να εξαφανίζεται και να επιστρέφει χωρίς θόρυβο. Αυτή η ατελείωτη κίνηση υπάρχει παντού ως συνεχής κίνηση νερού.
Η Ολλανδία κατασκεύασε τουρμπίνες για να παράγει ενέργεια — αλλά κάτω από τον ωκεανό, «παράγουν» κάτι για το οποίο κανείς δεν μιλάει. Ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν αυτή η κίνηση αλληλεπιδρά με ορισμένα υλικά σε πολύ μικρές κλίμακες, αρχίζουν να σχηματίζονται ηλεκτρικά φορτία. Οι πρώτες συσκευές ήταν απλές και παθητικές, παράγοντας μόνο μικρές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας στο παρασκήνιο. Τα αποτελέσματα ήταν μέτρια αλλά αποκαλυπτικά, δείχνοντας μικροσκοπικά ηλεκτρικά σήματα όπου δεν φαινόταν να υπάρχει πηγή ενέργειας.
Αυτά τα πρώτα συστήματα χρησιμοποιούσαν μη ζωντανά υλικά όπως ξύλο, χαρτί, κυτταρίνη και φυσικές ίνες. Όταν η υγρασία απορροφήθηκε ή απελευθερώθηκε αργά, εμφανίστηκε η ηλεκτρική ενέργεια. Η έξοδος ήταν περιορισμένη, αλλά η ίδια η ιδέα λειτούργησε, προσφέροντας απόδειξη χωρίς απόδοση.
Όταν οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι η ενέργεια θα μπορούσε να είναι ζωντανή
Η πραγματική αλλαγή ήρθε όταν οι ερευνητές κατάλαβαν γιατί αυτά τα πρώτα συστήματα σταμάτησαν. Τα στατικά υλικά δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν όταν άλλαζαν οι συνθήκες. Δεν μπορούσαν να αντιδράσουν στην υγρασία, τη θερμοκρασία ή την καταπόνηση. Αν το περιβάλλον άλλαζε, το σύστημα παρέμενε το ίδιο, αποκαλύπτοντας ένα κομμάτι που έλειπε.
Αυτό το κομμάτι που έλειπε αποδείχθηκε ότι ήταν η ίδια η ζωή. Οι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν πώς τα φυτά και οι μικροοργανισμοί διαχειρίζονται ήδη το νερό. Τα φυτά μετακινούν την υγρασία μέσα στο σώμα τους κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας. Τα μικρόβια ανταλλάσσουν νερό και ιόντα μόνο και μόνο για να επιβιώσουν. Αυτές οι διαδικασίες δεν σταματούν ποτέ και προσαρμόζονται αυτόματα, παρέχοντας τη φύση ως σχέδιο.
Εδώ είναι που η ανακάλυψη γίνεται πραγματικά εκπληκτική. Οι ερευνητές κατασκευάζουν τώρα ενεργειακά συστήματα που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιώντας νερό σε συνδυασμό με ζωντανούς οργανισμούς όπως φυτά, μικρόβια και βιολογικά ενεργά υλικά. Αυτή η προσέγγιση, γνωστή ως βιο-υδροβολταϊκή, δημιουργεί ενέργεια με τρόπο που συμπεριφέρεται περισσότερο σαν οικοσύστημα παρά σαν μηχανή, σηματοδοτώντας μια ζωντανή μορφή ενέργειας.
Γιατί αυτό θα μπορούσε να αλλάξει για πάντα την ανανεώσιμη ενέργεια
Επειδή αυτά τα ζωντανά συστήματα αυτορυθμίζονται, μπορούν να λειτουργούν χωρίς ηλιακό φως, άνεμο ή κινούμενα μέρη. Προσαρμόζονται φυσικά στις αλλαγές στην υγρασία και τη θερμοκρασία, επιτρέποντάς τους να λειτουργούν σε σκιερές περιοχές, σε εσωτερικούς χώρους, σε αγροκτήματα, σε δάση και σε πόλεις. Αυτό ανοίγει την πόρτα στην ενέργεια πέρα από τον καιρό.
Οι ερευνητές φαντάζονται πλέον αυτοτροφοδοτούμενους αισθητήρες, γεωργικά συστήματα που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια χωρίς να βλάπτουν την ανάπτυξη και επιφάνειες που παράγουν αθόρυβα ενέργεια ενώ ενσωματώνονται στο περιβάλλον τους. Οι προκλήσεις παραμένουν, από την κλιμάκωση έως τη ρύθμιση, αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορεί να μετατοπίζονται μακριά από το άκαμπτο υλικό και προς συστήματα που αναπτύσσονται, προσαρμόζονται και ζουν παράλληλα με εμάς, διαμορφώνοντας ένα διαφορετικό ενεργειακό μέλλον.
www.worldenergynews.gr
