Η ΛΔ Κονγκό αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό κοβαλτίου παγκοσμίως, καλύπτοντας το 70% της προσφοράς, με τις τιμές να έχουν εκτιναχθεί πάνω από τα 77.000 δολάρια ανά τόνο αμέσως μετά την πανδημία λόγω προβλημάτων στις εφοδιαστικές αλυσίδες και αυξημένης ζήτησης από τα ηλεκτρικά οχήματα, πριν υποχωρήσουν σημαντικά από το 2023 και φτάσουν τα 22.000 δολάρια ανά τόνο το 2025, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων εννέα ετών
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ηγείται μιας σημαντικής αλλαγής στη στρατηγική εξόρυξης, καθώς οι παραγωγοί περιορίζουν την παραγωγή κοβαλτίου μετά τη ραγδαία πτώση των τιμών λόγω υπερπροσφοράς και κατευθύνουν κεφάλαια στον χαλκό, όπου η ζήτηση αυξάνεται ταχύτατα χάρη στα data centers τεχνητής νοημοσύνης, την ηλεκτροκίνηση και τα ηλεκτρικά οχήματα, την ώρα που η προσφορά περιορίζεται λόγω χαμηλότερης ποιότητας κοιτασμάτων και κλεισίματος ορυχείων, ενισχύοντας την ελκυστικότητα της αγοράς για τους μεταλλωρύχους της χώρας.
Η κυβέρνηση της χώρας έχει επιβάλει αυστηρές ποσοστώσεις εξαγωγών, αντικαθιστώντας την απαγόρευση εξαγωγών κοβαλτίου του 2025 με ετήσια όρια 96.600 τόνων για το 2026 και το 2027, ενώ εφαρμόζει αυστηρά χρονοδιαγράμματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι οι αδιάθετες ποσότητες του πρώτου τριμήνου του 2026 πρέπει να εξαχθούν έως τις 30 Ιουνίου, διαφορετικά μεταφέρονται στο εθνικό στρατηγικό απόθεμα.
Η ΛΔ Κονγκό αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό κοβαλτίου παγκοσμίως, καλύπτοντας το 70% της προσφοράς, με τις τιμές να έχουν εκτιναχθεί πάνω από τα 77.000 δολάρια ανά τόνο αμέσως μετά την πανδημία λόγω προβλημάτων στις εφοδιαστικές αλυσίδες και αυξημένης ζήτησης από τα ηλεκτρικά οχήματα, πριν υποχωρήσουν σημαντικά από το 2023 και φτάσουν τα 22.000 δολάρια ανά τόνο το 2025, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων εννέα ετών.
Το κοβάλτιο χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή επαναφορτιζόμενων μπαταριών ιόντων λιθίου για ηλεκτρικά οχήματα και ηλεκτρονικές συσκευές, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το ήμισυ της παγκόσμιας ζήτησης, χάρη στην υψηλή ενεργειακή πυκνότητα και τη θερμική σταθερότητα που το καθιστούν κρίσιμο τόσο για την αποθήκευση ενέργειας όσο και για εφαρμογές όπως υπερκράματα υψηλής θερμοκρασίας σε κινητήρες αεροσκαφών, μαγνητικά υλικά και μπλε χρωστικές.
Καθώς περίπου το 99% της παγκόσμιας παραγωγής κοβαλτίου προέρχεται ως υποπροϊόν εξόρυξης χαλκού ή νικελίου και μόλις το 1% από καθαρά κοιτάσματα κοβαλτίου, εταιρείες όπως η Glencore έχουν τη δυνατότητα να μειώνουν την παραγωγή κοβαλτίου ενώ αυξάνουν εκείνη του χαλκού, με τον ελβετικό κολοσσό να υιοθετεί στρατηγική «πρώτα ο χαλκός» στη χώρα, μειώνοντας την παραγωγή κοβαλτίου κατά 39% σε ετήσια βάση το πρώτο τρίμηνο του 2026 στους 5.800 τόνους και βασιζόμενος στα υπάρχοντα αποθέματα για την κάλυψη των βραχυπρόθεσμων ποσοστώσεων, ενώ παράλληλα κατέγραψε αύξηση 19% στην παραγωγή χαλκού.
Η στρατηγική του Πεκίνου
Η στρατηγική του Πεκίνου
Αντίθετα, η κινεζική CMOC ακολουθεί διαφορετική στρατηγική, αυξάνοντας την παραγωγή χαλκού αλλά διατηρώντας υψηλά επίπεδα παραγωγής κοβαλτίου, με στόχο να ενισχύσει τη θέση της ως κορυφαίος προμηθευτής μετάλλων για μπαταρίες, διατηρώντας τον στόχο παραγωγής για το 2026 μεταξύ 100.000 και 120.000 τόνων, παρά την παγκόσμια υπερπροσφορά και τους περιορισμούς εξαγωγών στη χώρα, με εγκεκριμένη ποσόστωση περίπου 31.200 τόνων.
Η στρατηγική αυτή αποδίδει, καθώς τα προκαταρκτικά καθαρά κέρδη της CMOC αυξήθηκαν κατά περίπου 50% το 2025, ξεπερνώντας τα 20 δισ. γουάν στο πρώτο τρίμηνο, κυρίως χάρη στις υψηλές τιμές χαλκού, οι οποίες έφτασαν έως και τα 14.527 δολάρια ανά τόνο στο Χρηματιστήριο Μετάλλων του Λονδίνου, με προβλεπόμενο έλλειμμα 330.000 τόνων να διατηρεί τις τιμές σε υψηλά επίπεδα.
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση του Κονγκό αξιοποιεί τις δομικές αλλαγές στην αγορά μετάλλων μπαταριών για να ενισχύσει τα έσοδα από την εξορυκτική δραστηριότητα και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, επιβάλλοντας αυστηρές ποσοστώσεις εξαγωγών κοβαλτίου με στόχο την αύξηση των τιμών, την ενίσχυση της εγχώριας επεξεργασίας και την επιβράβευση των εταιρειών που συμμορφώνονται.
www.worldenergynews.gr
