Το αυστριακό υπέδαφος εμφανίζει, σύμφωνα με τις επιστημονικές εκτιμήσεις που συνοδεύουν το σχέδιο νόμου, σημαντικό δυναμικό αποθήκευσης - Οι γεωλογικοί σχηματισμοί που περιέχουν υδρογονάνθρακες εκτιμάται ότι μπορούν να φιλοξενήσουν περίπου 150 έως 250 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO₂, ενώ οι βαθύτεροι αλατούχοι υδροφορείς διαθέτουν δυνητική χωρητικότητα άνω του 1 δισ. τόνων ισοδύναμου CO₂
Νέα σελίδα στην πολιτική της για τη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα επιχειρεί να ανοίξει η Αυστρία, καθώς η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προτείνει την άρση της απαγόρευσης γεωλογικής αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα που ισχύει εδώ και 15 χρόνια. Η νομοθετική πρωτοβουλία αποσκοπεί στην ανάπτυξη μεγάλης κλίμακας έργων Carbon Capture and Storage (CCS), ενώ παράλληλα δημιουργεί προϋποθέσεις για την προσέλκυση επενδύσεων σε έργα Bioenergy with Carbon Capture and Storage (BECCS).
Η απαγόρευση είχε επιβληθεί το 2011 και μέχρι σήμερα θεωρείται ένα από τα βασικότερα εμπόδια για την ανάπτυξη τεχνολογιών CCS στη χώρα. Η προτεινόμενη αλλαγή εντάσσεται στη στρατηγική της Αυστρίας για επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2040, με την κυβέρνηση να αντιμετωπίζει τη γεωλογική αποθήκευση CO₂ ως εργαλείο για τις εκπομπές που δεν μπορούν να εξαλειφθούν μέσω των συμβατικών μεθόδων απανθρακοποίησης.
Η αυστριακή προσέγγιση, ωστόσο, δεν προβλέπει πλήρη απελευθέρωση της αγοράς CCS. Το σχέδιο νόμου θέτει αυστηρούς περιορισμούς ως προς το είδος των εκπομπών που μπορούν να οδηγηθούν σε υπόγεια αποθήκευση, δίνοντας προτεραιότητα στις λεγόμενες υπολειμματικές εκπομπές από κλάδους που είναι δύσκολο να απανθρακοποιηθούν.
Στο πλαίσιο αυτό, δυνατότητα γεωλογικής αποθήκευσης θα παρέχεται κυρίως για εκπομπές που θεωρούνται αναπόφευκτες σε βιομηχανίες όπως το τσιμέντο, ο χάλυβας, το χαρτί και τα κεραμικά. Παράλληλα, προβλέπονται ετήσια όρια, με το σχέδιο να θέτει ως ανώτατο επίπεδο απομάκρυνσης μέσω αυτής της διαδικασίας το 5% των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Αυστρίας.
Η συγκεκριμένη πρόβλεψη διαφοροποιεί το αυστριακό μοντέλο από μια πολιτική απεριόριστης ανάπτυξης του CCS. Στόχος είναι η τεχνολογία να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση εκπομπών που είναι ιδιαίτερα δύσκολο να περιοριστούν και όχι ως μηχανισμός που θα επέτρεπε τη συνέχιση εκπομπών από ορυκτά καύσιμα με παράλληλη αποθήκευσή τους.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τεχνολογία BECCS. Σε εγκαταστάσεις βιοενέργειας, το διοξείδιο του άνθρακα βιογενούς προέλευσης που δεσμεύεται κατά την καύση ή την επεξεργασία της βιομάζας θα μπορούσε να οδηγηθεί σε γεωλογική αποθήκευση. Με αυτόν τον τρόπο, η διαδικασία δεν περιορίζεται στην αποφυγή νέων εκπομπών, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικές αρνητικές εκπομπές.
Το αυστριακό υπέδαφος εμφανίζει, σύμφωνα με τις επιστημονικές εκτιμήσεις που συνοδεύουν το σχέδιο νόμου, σημαντικό δυναμικό αποθήκευσης. Οι γεωλογικοί σχηματισμοί που περιέχουν υδρογονάνθρακες εκτιμάται ότι μπορούν να φιλοξενήσουν περίπου 150 έως 250 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO₂, ενώ οι βαθύτεροι αλατούχοι υδροφορείς διαθέτουν δυνητική χωρητικότητα άνω του 1 δισ. τόνων ισοδύναμου CO₂.
Ιδιαίτερα οι αλατούχοι υδροφορείς θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για σημαντική επέκταση των υποδομών CCS και BECCS στο μέλλον. Η σημερινή πρόταση, ωστόσο, περιορίζει την αξιοποίηση αυτού του δυναμικού μέσω του ορίου του 5%, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης των περιορισμών σε μεταγενέστερο στάδιο.
Η κυβέρνηση επιδιώκει παράλληλα να συνδέσει τη γεωλογική αποθήκευση άνθρακα με το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών, το EU ETS. Η δυνατότητα μόνιμης αποθήκευσης CO₂ θα μπορούσε να επιτρέψει σε βιομηχανικές επιχειρήσεις να μειώσουν τις υποχρεώσεις τους για δικαιώματα εκπομπών, δημιουργώντας ένα οικονομικό κίνητρο που συνδέεται άμεσα με την τιμολόγηση του άνθρακα.
Για τις μονάδες BECCS, η προοπτική είναι ακόμη διαφορετική, καθώς ο συνδυασμός δέσμευσης βιογενούς CO₂ και μόνιμης γεωλογικής αποθήκευσης μπορεί να δημιουργήσει πιστώσεις αρνητικών εκπομπών. Η ζήτηση για πιστοποιημένες αφαιρέσεις άνθρακα αυξάνεται τόσο στις εθελοντικές όσο και στις αγορές συμμόρφωσης, καθώς το ενδιαφέρον μετατοπίζεται σταδιακά από την απλή αποφυγή εκπομπών προς την πραγματική απομάκρυνση CO₂ από την ατμόσφαιρα.
www.worldenergynews.gr
