Από τα Στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν περνούσε μέχρι και πριν τον πόλεμο το 40% των λιπασμάτων και το 30% από όλα τα βασικά μέταλλα. Εδώ και ένα μήνα, οι μεταφορές αυτών των τελείως απαραίτητων υλικών, κυρίως προς την Ασία, έχουν πρακτικά μηδενιστεί, απειλώντας την τροφική επάρκεια πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων
Σύμφωνα με το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, βιώνουμε την χειρότερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία.
Αυτό τονίζει σε κάθε ευκαιρία από την Ουάσιγκτον, όπου βρίσκεται για την εαρινή σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Βεβαίως, με τον τρόπο αυτό, προωθεί και το ευρωπαϊκό μοντέλο για την αγορά ενέργειας, το οποίο έχει ελάχιστη έως καθόλου εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και την παραγωγή ενέργειας αποκλειστικά από ανανεώσιμες πηγές. Επίσης, θεωρεί ότι κρατά σε εγρήγορση πολλά από τα ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία έχουν ακόμη υψηλή εξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.
Μακροχρόνιες συνέπειες
Ωστόσο, το σενάριο της χειρότερης ενεργειακής κρίσης, το οποίο έχει παρουσιάσει πρόσφατα στην αμερικανική πρωτεύουσα ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας, έχει χαρακτηριστικά μακροχρόνιας κρίσης, η οποία μοιάζει σε αρκετά στοιχεία με την κρίση που ζούμε από τις αρχές Μαρτίου. Τούτο, διότι δεν είναι μια κρίση που επηρεάζει μόνο την παραγωγή των ορυκτών καυσίμων, αλλά και τις χώρες παραγωγούς, δηλαδή επηρεάζει όχι μόνο το αποτέλεσμα της άντλησης αλλά και όλη την αλυσίδα της της παραγωγής και διακίνησης προϊόντων ενέργειας.
Επιπλέον, από τα Στενά του Ορμούζ, δεν εξαρτάται μόνο η ενεργειακή επάρκεια της πολυάνθρωπης Ανατολικής Ασίας αλλά και η επάρκεια σε τρόφιμα και άλλες πρώτες ύλες, όπως είναι τα μέταλλα.
Από τα Στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν πέρναγε μέχρι και πριν τον πόλεμο το 40% των λιπασμάτων και το 30% από όλα τα βασικά μέταλλα. Εδώ και ένα μήνα, οι μεταφορές αυτών των τελείως απαραίτητων υλικών, κυρίως προς την Ασία, έχουν πρακτικά μηδενιστεί, απειλώντας την τροφική επάρκεια πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων .
Για τις μακροοικονομικές συνέπειες
Μία από τις βασικές συνέπειες της τρέχουσας κρίσης αν εξελιχθεί όπως αναμένεται, είναι ο εγκλωβισμός των τιμών ενέργειας σε υψηλά επίπεδα για μεγάλη διάρκεια χρόνου. Αυτό θα οδηγήσει αυτόματα σε υψηλά επίπεδα πληθωρισμού, ο οποίος θα ροκανίσει την ανάπτυξη και στην αναπτυσσόμενη Ανατολή, αλλά και στην ανεπτυγμένη Δύση. Ο πληθωρισμός θα ξεκινήσει μεν από τις τιμές της ενέργειας αλλά σε ένα μικρό διάστημα θα εξαπλωθεί σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες του καλαθιού του νοικοκυριού.
Υψηλός πληθωρισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα κινητοποιήσει τις Κεντρικές Τράπεζες, οι οποίες θα επιχειρήσουν να τον επαναφέρουν κοντά στο στόχο του 2%. Η νομισματική λύση, μεταφράζεται σε αυξήσεις των επιτοκίων, ώστε να αυξηθεί το κόστος χρήματος και να μειωθεί η κατανάλωση. Η επιβράδυνση της οικονομίας θα αποκτούσε έτσι έναν επιπλέον σύμμαχο, το υψηλό κόστος χρήματος που θα μειώσει τις επενδύσεις.
Με τις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης, αλλά και μικρότερες χώρες, να αντιμετωπίζουν ήδη σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα, το σκηνικό που θα δημιουργούσε η κρίση (υψηλός πληθωρισμός, χαμηλή ανάπτυξη ή και ύφεση) θα έριχνε την ΕΕ σε μια κατάσταση στασιμοπληθωρισμού, από την οποία είναι δύσκολο να διαφύγει. Τούτο διότι τα μέτρα για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού θα δημιουργούσαν μεγαλύτερη επιβράδυνση ή ύφεση, ενώ μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης θα αναζωπύρωναν τον πληθωρισμό.
