Καμπανάκι για τον Τσίπρα: Η εκλογική δύναμη δεν γίνεται προσωπική εμπιστοσύνη
Το εύρημα που ξεχωρίζει στη νέα δημοσκόπηση της Interview είναι το ποσοστό της εμπιστοσύνης προς τον Αλέξη Τσίπρα για τη διακυβέρνηση της χώρας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, το ποσοστό διαμορφώνεται στο 13,2%, έναντι 15,7% στην προηγούμενη μέτρηση της 29ης Σεπτεμβρίου. Η πτώση κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες δημιουργεί νέα ερωτήματα για τη δυναμική του πρώην πρωθυπουργού και τις προοπτικές του πολιτικού εγχειρήματός του.
Το παράδοξο είναι εμφανές: η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται με 15,7% στην εκτίμηση ψήφου και προηγείται του ΠΑΣΟΚ, όμως η προσωπική εμπιστοσύνη προς τον ιδρυτή της δεν ακολουθεί την ίδια πορεία. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς δείκτες, οι οποίοι, ωστόσο, αποκαλύπτουν μια κρίσιμη απόσταση ανάμεσα στην εκλογική πρόθεση και στην πεποίθηση ότι ένας πολιτικός μπορεί να αναλάβει ξανά τη διακυβέρνηση.
Για τον Αλέξη Τσίπρα, το στοίχημα είναι πλέον διπλό. Δεν αρκεί να διατηρήσει την παρουσία του στον χώρο της αντιπολίτευσης ούτε να εμφανίζεται ως υπολογίσιμος αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Χρειάζεται να πείσει ότι διαθέτει συγκεκριμένη πρόταση, πολιτικό σχέδιο και την αξιοπιστία που απαιτείται για να κυβερνήσει ξανά τη χώρα.
Την ίδια ώρα, οι αναφορές για πιο διακριτική στήριξη από επιχειρηματικούς κύκλους, εφόσον επιβεβαιωθούν, προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα προβληματισμού. Σε κάθε περίπτωση, η πραγματική δοκιμασία για τον πρώην πρωθυπουργό είναι αν μπορεί να διευρύνει την κοινωνική του απήχηση και να μετατρέψει την πολιτική κινητικότητα γύρω από το όνομά του σε σταθερή εμπιστοσύνη.
Το 61% που εκθέτει την αντιπολίτευση - Ούτε Τσίπρας ούτε Ανδρουλάκης πείθουν
Ακόμη πιο ηχηρό είναι το μήνυμα που προκύπτει από το ερώτημα για την αξιοπιστία της αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης που παρατίθενται, το 61% των ερωτηθέντων απαντά ότι ούτε η ΕΛ.Α.Σ. ούτε το ΠΑΣΟΚ ασκούν πιο αξιόπιστη αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 24%, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. ακολουθεί με 15%.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν ένα πρόβλημα που ξεπερνά την αναμέτρηση για τη δεύτερη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί να διατηρεί προβάδισμα στο συγκεκριμένο ερώτημα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να επικαλείται τη δημοσκοπική καταγραφή του κόμματός του. Κανένα από τα δύο στοιχεία, όμως, δεν αρκεί για να καλύψει το μεγάλο κενό αξιοπιστίας που καταγράφεται στο σύνολο της αντιπολίτευσης.
Αυτό είναι και το πιο δύσκολο πολιτικό μήνυμα: ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας μπορεί να επιθυμεί αλλαγή, χωρίς να έχει αποφασίσει ποιος μπορεί να την εκφράσει πειστικά. Η δυσαρέσκεια δεν μετατρέπεται αυτόματα σε ψήφο, ούτε η φθορά της κυβέρνησης δημιουργεί από μόνη της έναν ισχυρό εναλλακτικό πόλο εξουσίας.
Για τον Τσίπρα, η πρόκληση είναι να αποδείξει ότι η επιστροφή του δεν αποτελεί απλώς μια επανάληψη του παρελθόντος. Για τον Ανδρουλάκη, να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να περάσει από τη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης σε μια ουσιαστική πρόταση διακυβέρνησης.
Το πολιτικό συμπέρασμα είναι σαφές: η δεύτερη θέση μπορεί να κερδηθεί στις δημοσκοπήσεις, αλλά η εμπιστοσύνη κερδίζεται πολύ δυσκολότερα. Και όσο η αντιπολίτευση αδυνατεί να πείσει ότι αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική, τόσο θα παραμένει ανοιχτό το ερώτημα ποιος μπορεί πραγματικά να εκφράσει την ανάγκη για πολιτική αλλαγή.
www.worldenergynews.gr
