Αν δεν έχετε προσπαθήσει ποτέ να φανταστείτε τα τεκταινόμενα μιας κοινότητας χταποδιών, δεν θα ήσασταν μόνοι. Αυτά τα εξαιρετικά έξυπνα ζώα είναι γνωστά για το ότι είναι μοναχικά, προτιμώντας τον «χρόνο για τον εαυτό τους» από το να συγκεντρώνονται σε μεγάλες ομάδες.
Ένα μέρος που τα χταπόδια χαλαρώνουν
Αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Υπάρχει ένα μέρος στα ανοικτά των ακτών του κόλπου Jervis στην Αυστραλία - γνωστό ως Octopolis - όπου μια εκπληκτικά μεγάλη ομάδα χταποδιών πιάστηκε να χαλαρώνουν μαζί.
Το 2012, οι ερευνητές αποκάλυψαν αυτή την εκπληκτική ανακάλυψη. Ενώ έκαναν κατάδυση στην περιοχή, βρήκαν τυχαία έναν τεράστιο τύμβο από κοχύλια όπου είχαν φτιάξει το σπίτι τους περίπου 16 σκυθρωπά χταπόδια (Octopus tetricus).
Επιστήμονες ανακαλύπτουν μια αρχαία «υπερ-λεωφόρο» βαθέων υδάτων που εκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα σκοτεινά χταπόδια συνήθως παρατηρούνται μόνα τους, οπότε οι επιστήμονες προβληματίστηκαν που είδαν τόσα πολλά να ζουν μαζί.
Φαινόταν σαν να ήταν μια παράξενη μοναδική περίπτωση και απέδωσαν την κοινότητα σε ένα μεγάλο κομμάτι παλιοσίδερου που αρχικά προσέλκυσε τα ζώα επειδή παρείχε καταφύγιο. Δηλαδή, μέχρι που οι επιστήμονες βρήκαν μια άλλη παρόμοια συγκέντρωση κοντά που είχε προκύψει φυσικά.
Φτιάχνοντας τις φωλίτες τους
Εδώ, είδαν έως και 15 σκοτεινά χταπόδια να συνεχίζουν τη ζωή τους. Αυτά τα άτομα δεν ζούσαν απλώς κοντά το ένα στο άλλο, αλλά αλληλεπιδρούσαν - επικοινωνούσαν, ζευγαρώνονταν, μάλωναν και μάλιστα κλωτσούσαν το ένα το άλλο έξω από τις φωλιές ή προσπαθούσαν να αποκλείσουν άτομα από την κοινότητα. Ονόμασαν αυτήν την τοποθεσία Οκτλαντίς.
Αλλά και οι δύο αυτές «πόλεις κεφαλόποδων» ωχριούν σε σύγκριση με τον μαμούθ Κήπο των Χταποδιών. Το 2018, οι ερευνητές του MBARI ανακάλυψαν αυτό το φυτώριο χταποδιών κοντά σε ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο περίπου δύο μίλια βάθος στα ανοικτά των ακτών του Μοντερέι της Καλιφόρνια.
Εδώ, θηλυκά μαργαριταρένια χταπόδια (Muusoctopus robustus) έρχονται να γεννήσουν τα μωρά τους, βρίσκοντας την τέλεια σχισμή στο βράχο για να φτιάξουν μια φωλιά. Αυτά τα μικρά πετράδια πήραν το όνομά τους - μαργαριταρένιο χταπόδι - επειδή έμοιαζαν με ένα σύμπλεγμα ιριδίζοντων μαργαριταριών διάσπαρτων στον πυθμένα της θάλασσας όταν τα έβλεπε κανείς από απόσταση.
Η τοποθεσία σφύζει από μαργαριταρένια χταπόδια - οι επιστήμονες μέτρησαν περισσότερα από 6.000 άτομα και πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν έως και 20.000.
Αλλά γιατί συγκεντρώνονται όλα εδώ;
Η βαθιά θάλασσα είναι γνωστή για τα ψυχρά νερά της. Σε αυτό το βάθος, το νερό είναι συνήθως περίπου 1,6 βαθμούς Κελσίου, αλλά οι φωλιές στον Κήπο των Χταποδιών ήταν σχεδόν 11 βαθμοί Κελσίου - πολύ ήπιες σε σύγκριση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γωνιές και οι σχισμές στις οποίες οι μητέρες χταπόδια έφτιαχναν τις φωλιές τους θερμαίνονταν από υδροθερμικές πηγές. Αυτές οι ζεστές φωλιές σήμαιναν ότι τα αυγά μπορούσαν να εκκολαφθούν πιο γρήγορα.
Αυτό δεν οφείλεται στην τεμπελιά των μητέρων, οι οποίες θέλουν τα μικρά τους να εγκαταλείψουν τη φωλιά το συντομότερο δυνατό (οι μητέρες χταπόδια πεθαίνουν μόλις εκκολαφθούν τα αυγά τους). Όταν τα έμβρυα βρίσκονται ακόμη σε ανάπτυξη, είναι εξαιρετικά ευάλωτα στο να τα αρπάξουν πεινασμένοι θηρευτές. Η δυνατότητα εκκόλαψης πιο γρήγορα πιθανότατα βελτιώνει τις πιθανότητές τους να επιβιώσουν μέχρι την ενηλικίωση.
www.worldenergynews.gr
